Luke 12

Thai Tok

1เชื้อ ของ พวก ฟาริสี ใน ระหว่าง นั้น คน เป็นอันมาก นับ ไม่ ถ้วน ชุมนุม เบียดเสียด กัน อยู่ พระองค์ ทรง ตั้งต้น ตรัส กับ เหล่า สาวก ของ พระองค์ ก่อน ว่า " ท่าน ทั้งหลาย จง ระวัง เชื้อ ของ พวก ฟาริสี ซึ่ง เป็นความ หน้า ซื่อ ใจ คด

2เพราะว่า ไม่ มี สิ่ง ใด ปิดบัง ไว้ ที่ จะ ไม่ ต้อง เปิดเผย หรือ การ ลับ ที่ จะ ไม่ เผย ให้ ประจักษ์

3เหตุ ฉะนั้น สิ่ง สารพัด ซึ่ง พวก ท่าน ได้ กล่าว ใน ที่ มืด จะ ได้ยิน ใน ที่ สว่าง และ ซึ่ง ได้ กระซิบ ใน หู ที่ ห้อง ส่วนตัว จะ ต้อง ประกาศ บน ดาดฟ้า หลังคา บ้าน

4มิตรสหาย ของ เรา เอ๋ย เรา บอก ท่าน ทั้งหลาย ว่า อย่า กลัว ผู้ ที่ ฆ่า ได้ แต่ กาย และ ภายหลัง ไม่ มี อะไร ที่ จะ ทำได้ อีก

5แต่ เรา จะ เตือน ให้ท่า น รู้ ว่า ควร จะ กลัว ผู้ ใด จง กลัว พระองค์ ผู้ทรง ฆ่า แล้ว ก็ ยัง มี ฤทธิ์ อำนาจ ที่ จะ ทิ้ง ลง ใน นรก ได้ แท้จริง เรา บอก ท่าน ว่า จง กลัว พระองค์ นั้น แหละ

6นกกระจอก ห้า ตัว เขา ขาย สอง บาท มิ ใช่ หรือ และ นก นั้น แม้ สัก ตัว เดียว พระเจ้า มิได้ ทรง ลืม เลย

7ถึง ผม ของ ท่าน ทั้งหลาย ก็ ทรง นับ ไว้ แล้ว ทุก เส้น เหตุ ฉะนั้น อย่า กลัว เลย ท่าน ทั้งหลาย ก็ ประเสริฐ กว่าน กก ระ จอก หลาย ตัว

8และ เรา บอก ท่าน ทั้งหลาย ด้วยว่า ผู้ ใด ที่ จะ รับ เรา ต่อหน้า มนุษย์ บุตร มนุษย์ ก็ จะ รับ ผู้ นั้น ต่อหน้า เหล่า ทูต สวรรค์ ของ พระเจ้า ด้วย

9แต่ ผู้ ที่ ปฏิเสธ เรา ต่อหน้า มนุษย์ เรา จะ ปฏิเสธ ผู้ นั้น ต่อหน้า เหล่า ทูต สวรรค์ ของ พระเจ้า

10ผู้ ใด จะ กล่าว ร้าย ต่อ บุตร มนุษย์ จะ ทรง โปรด ยก โทษ ให้ ผู้ นั้น ได้ แต่ ถ้า ผู้ ใด จะ กล่าว หมิ่นประมาท ต่อ พระ วิญญาณ บริสุทธิ์ จะ ทรง โปรด ยก โทษ ให้ ผู้ นั้น ไม่ ได้

11เมื่อ เขา พา พวก ท่าน เข้า ใน ธรรม ศาลา หรือ ต่อหน้า เจ้า เมือง และ ผู้ ที่ มี อำนาจ อย่า กระวนกระวาย ว่า จะ ตอบ อย่างไร หรือ อะไร หรือ จะ กล่าว อะไร

12เพราะว่า พระ วิญญาณ บริสุทธิ์ จะ ทรง โปรด สอน ท่าน ใน เวลา โมง นั้น เอง ว่า ท่าน ควร จะ พูด อะไร บ้าง "

13และ มี ผู้ หนึ่ง ใน หมู่ คน ทูล พระองค์ ว่า " อาจารย์ เจ้าข้า ขอ สั่ง พี่ ชาย ของ ข้าพเจ้า ให้ แบ่ง มรดก ให้ กับ ข้าพเจ้า "

14แต่ พระองค์ ตรัส ตอบ เขา ว่า " บุรุษ เอ๋ย ใคร ได้ ตั้ง เรา ให้ เป็น ตุลาการ หรือ เป็น ผู้ แบ่ง มรดก ให้ท่า น "

15แล้ว พระองค์ จึง ตรัส แก่ เขา ทั้งหลาย ว่า " จง ระวัง และ เว้น เสีย จาก ความ โลภ เพราะว่า ชีวิต ของ บุคคล ใดๆ มิได้ อยู่ ใน ของ บริบูรณ์ ซึ่ง เขา มี อยู่ นั้น "

16คำ อุปมา เกี่ยว กับ เศรษฐี โง่ และ พระองค์ จึง ตรัส คำ อุปมา เรื่อง หนึ่ง ให้ เขา ฟัง ว่า " ไร่ นา ของ เศรษฐี คน หนึ่ง เกิด ผล บริบูรณ์ มาก

17เศรษฐี คน นั้น จึง คิด ใน ใจ ว่า ` เรา จะ ทำ อย่างไร ดี เพราะว่า เรา ไม่ มี ที่ ที่ จะ เก็บ ผล ของ เรา '

18เขา จึง คิด ว่า ` เรา จะ ทำ อย่าง นี้ คือ จะ รื้อ ยุ้ง ฉาง ของ เรา เสีย และ จะ สร้าง ใหม่ ให้ โต ขึ้น แล้ว เรา จะ รวบรวม ข้าว และ สมบัติ ทั้งหมด ของ เรา ไว้ ที่ นั่น

19แล้ว เรา จะ ว่า แก่ จิตใจ ของ เรา ว่า " จิตใจ เอ๋ย เจ้า มี ทรัพย์สมบัติ มาก เก็บ ไว้ พอ หลาย ปี จง อยู่ สบาย กิน ดื่ม และ รื่นเริง เถิด " '

20แต่ พระเจ้า ตรัส แก่ เขา ว่า ` เจ้า คน โง่ ใน คืน วัน นี้ ชีวิต ของ เจ้า จะ ต้อง เรียก เอา ไป จาก เจ้า แล้ว ของ ซึ่ง เจ้า ได้ รวบรวม ไว้ นั้น จะ เป็น ของ ใคร เล่า '

21คน ที่ ส่ำ สม ทรัพย์สมบัติ ไว้ สำหรับ ตัว และ มิได้ มั่งมี จำเพาะ พระเจ้า ก็ เป็น เช่น นั้น แหละ "

22และ พระองค์ ตรัส กับ เหล่า สาวก ของ พระองค์ ว่า " เหตุ ฉะนั้น เรา บอก ท่าน ทั้งหลาย ว่า อย่า กระวนกระวาย ถึง ชีวิต ของ ตน ว่า จะ เอา อะไร กิน และ อย่า กระวนกระวาย ถึง ร่างกาย ของ ตน ว่า จะ เอา อะไร นุ่งห่ม

23เพราะว่า ชีวิต สำคัญ ยิ่ง กว่า อาหาร และ ร่างกาย สำคัญ ยิ่ง กว่า เครื่อง นุ่งห่ม

24จง พิจารณา ดู อีกา มัน มิได้ หว่าน มิได้ เกี่ยว และ มิได้ มี ยุ้ง หรือ ฉาง แต่ พระเจ้า ยัง ทรง เลี้ยง มัน ไว้ ท่าน ทั้งหลาย ก็ ประเสริฐ กว่าน ก มาก ทีเดียว

25มี ใคร ใน พวก ท่าน โดย ความ กระวนกระวาย อาจ ต่อ ความ สูง ให้ ยาว ออก ไป อีก ศอก หนึ่ง ได้ หรือ

26เหตุ ฉะนั้น ถ้า สิ่ง เล็กน้อย ที่สุด ยัง ทำ ไม่ ได้ ท่าน ยัง จะ กระวนกระวาย ถึง สิ่ง อื่น ทำไม อีก เล่า

27จง พิจารณา ดอก ลิ ลลีว่า มัน งอก เจริญ ขึ้น อย่างไร มัน ไม่ ทำ งาน มัน ไม่ ปั่น ด้าย แต่ เรา บอก ท่าน ทั้งหลาย ว่า ซา โลม อ น เมื่อ บริบูรณ์ ด้วย สง่า ราศี ก็ มิได้ ทรงเครื่อง งาม เท่า ดอกไม้ นี้ ดอก หนึ่ง

28แม้ ว่า พระเจ้า ทรง ตกแต่ง หญ้า ที่ ทุ่ง นา อย่าง นั้น ซึ่ง เป็น อยู่ วัน นี้ และ รุ่ง ขึ้น ต้อง ทิ้ง ใน เตาไฟ โอ ผู้ ที่ มีค วาม เชื่อ น้อย พระองค์ จะ ทรง ตกแต่ง ท่าน มาก ยิ่ง กว่า นั้น สัก เท่าใด

29ท่าน ทั้งหลาย อย่า เสาะ หา ว่า จะ กิน อะไร ดี หรือ จะ ดื่ม อะไร และ อย่า มี ใจ สงสัย เลย

30เพราะว่า คน ทุก ประเทศ ทั่ว โลก เสาะ หา สิ่งของ ทั้งปวง นี้ แต่ว่า พระ บิดา ของ ท่าน ทั้งหลาย ทรง ทราบ แล้ว ว่า ท่าน ต้องการ สิ่ง เหล่า นี้

31แต่ ท่าน ทั้งหลาย จง แสวง หา อาณาจักร ของ พระเจ้า แล้ว จะ ทรง เพิ่มเติม สิ่ง ทั้งปวง เหล่า นี้ ให้ แก่ ท่าน

32ฝูง แกะ เล็กน้อย เอ๋ย อย่า กลัว เลย เพราะว่า พระ บิดา ของ ท่าน ชอบ พระทัย ที่ จะ ประทาน อาณาจักร นั้น ให้ แก่ ท่าน

33จง ขาย ของ ที่ ท่าน มี อยู่ และ ทำ ทาน จง กระทำ ถุง ใส่ เงิน สำหรับ ตน ซึ่ง ไม่ รู้ เก่า คือ ให้ มี ทรัพย์สมบัติ ไว้ ใน สวรรค์ ซึ่ง ไม่ เสื่อม สูญ ไป ที่ ขโมย มิได้ เข้า มา ใกล้ และ ที่ ตัว มอด มิได้ ทำลาย เสีย

34เพราะว่า ทรัพย์สมบัติ ของ ท่าน อยู่ ที่ไหน ใจ ของ ท่าน ก็ อยู่ ที่ นั่น ด้วย

35เรา ควร จะ คอยท่า การ เสด็จ กลับ มา ของ พระ เยซู ท่าน ทั้งหลาย จง คาด เอว ของ ท่าน ไว้ และ ให้ ตะเกียง ของ ท่าน จุด อยู่

36พวก ท่าน เอง จง เหมือน คน ที่ คอย รับ นาย ของ ตน เมื่อ นาย จะ กลับ มา จาก งาน สมรส เพื่อ เมื่อ นาย มา เคาะ ประตู แล้ว เขา จะ เปิด ให้ นาย ทันที ได้

37ผู้ รับ ใช้ ซึ่ง นาย มา พบ กำลัง คอย เฝ้า อยู่ ก็ เป็น สุข เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า นาย นั้น จะ คาด เอว ไว้ และ ให้ ผู้ รับ ใช้ เหล่า นั้น เอนกาย ลง และ นาย นั้น จะ มา ปรนนิบัติ เขา

38ถ้า นาย มา เวลา สอง ยาม หรือ สาม ยาม และ พบ ผู้ รับ ใช้ อยู่ อย่าง นั้น ผู้ รับ ใช้ เหล่า นั้น ก็ จะ เป็น สุข

39ให้ เข้าใจ อย่าง นี้ เถอะ ว่า ถ้า เจ้าของ บ้าน ล่วงรู้ ได้ ว่า ขโมย จะ มา เวลา ไหน เขา จะ ตื่น อยู่ และ ระวัง ไม่ ให้ ทะลวง เรือน ของ เขา ได้

40เหตุ ฉะนั้น ท่าน ทั้งหลาย จง เตรียมตัว ไว้ ให้ พร้อม ด้วย เพราะ บุตร มนุษย์ เสด็จ มา ใน โมง ที่ ท่าน ไม่ คิด ไม่ ฝัน "

41ฝ่ายเปโตร ทูล พระองค์ ว่า " พระองค์เจ้า ข้า พระองค์ ได้ ตรัส คำ อุปมา นั้น แก่ พวก ข้าพระ องค์ หรือ หรือ ตรัส แก่ คน ทั้งปวง "

42คำ อุปมา เกี่ยว กับ คน ต้นเรือ น สัตย์ ซื่อ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส ว่า " ใคร เป็น คน ต้นเรือ น สัตย์ ซื่อ และ ฉลาด ที่ นาย ได้ ตั้ง ไว้ เหนือ พวก คนใช้ สำหรับ แจก อาหาร ตาม เวลา

43เมื่อ นาย มา พบ เขา กระทำ อยู่ อย่าง นั้น ผู้ รับ ใช้ ผู้ นั้น ก็ จะ เป็น สุข

44เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า นาย จะ ตั้ง เขา ไว้ ให้ ดูแล บรรดา ข้าวของ ทั้งสิ้น ของ ท่าน

45แต่ ถ้า ผู้ รับ ใช้ นั้น จะ คิด ใน ใจ ว่า ` นาย ของ ข้า คง จะ มา ช้า ' แล้ว จะ ตั้งต้น โบย ตี ผู้ รับ ใช้ ชาย หญิง และ กิน ดื่ม เมา ไป

46นาย ของ ผู้ รับ ใช้ ผู้ นั้น จะ มา ใน วัน ที่ เขา ไม่ คิด ใน โมง ที่ เขา ไม่ รู้ และ จะ ทำโทษ เขา ถึง สาหัส ทั้ง จะ ขับ ไล่ เขา ให้ ไป อยู่ กับ คน ที่ ไม่ เชื่อ

47ผู้ รับ ใช้ นั้น ที่ ได้ รู้ น้ำใจ ของ นาย และ มิได้ เตรียมตัว ไว้ มิได้ กระทำ ตาม น้ำใจ นาย จะ ต้อง ถูก เฆี่ยน มาก

48แต่ ผู้ ที่ มิได้ รู้ แล้ว ได้ กระทำ สิ่ง ซึ่ง สม จะ ถูก เฆี่ยน ก็ จะ ถูก เฆี่ยน น้อย ผู้ ใด ได้ รับ มาก จะ ต้อง เรียก เอา จาก ผู้ นั้น มาก และ ผู้ ใด ได้ รับ ฝาก ไว้ มาก ก็ จะ ต้อง ทวง เอา จาก ผู้ นั้น มาก

49พระ คริสต์ เสด็จ มา เพื่อให้ เกิด การ แตกแยก กัน เรา มา เพื่อ จะ ทิ้ง ไฟ ลง บน แผ่นดิน โลก และ เรา จะ ปรารถนา อะไร เล่า ถ้า หาก ไฟ นั้น ได้ ติด ขึ้น แล้ว

50เรา จะ ต้อง รับ บัพ ติ ศ มา อย่าง หนึ่ง เรา เป็น ทุกข์ มาก จนกว่า จะ สำเร็จ

51ท่าน ทั้งหลาย คิด ว่า เรา มา เพื่อ จะ ให้ เกิด สันติภาพ ใน โลก หรือ เรา บอก ท่าน ว่า มิ ใช่ แต่ จะ ให้ แตกแยก กัน ต่างหาก

52ด้วยว่า ตั้งแต่ นี้ ไป ห้า คนใน เรือน หนึ่ง ก็ จะ แตกแยก กัน คือ สาม ต่อ สอง และ สอง ต่อ สาม

53พ่อ จะ แตกแยก จาก ลูก ชาย และ ลูก ชาย จะ แตกแยก จาก พ่อ แม่ จาก ลูก สาว และ ลูก สาว จาก แม่ แม่ สามี จาก ลูกสะใภ้ และ ลูกสะใภ้ จาก แม่ สามี "

54และ พระองค์ ตรัส กับ ประชาชน อีก ว่า " เมื่อ ท่าน ทั้งหลาย เห็น เมฆ เกิด ขึ้น ใน ทิศ ตะวันตก ท่าน ก็ กล่าว ทันที ว่า ` ฝน จะ ตก ' และ ก็ เป็น อย่าง นั้น จริง

55เมื่อ ท่าน เห็น ลม พัด มา แต่ ทิศ ใต้ ท่าน ก็ ว่า ` จะ ร้อน จัด ' และ ก็ เป็น จริง

56เจ้า คน หน้า ซื่อ ใจ คด เจ้า ทั้งหลาย รู้จัก วิจัย ความ เป็น ไป ของ แผ่นดิน และ ท้อง ฟ้า แต่ เหตุ ไฉน พวก เจ้า วิจัย ความ เป็น ไป ของ ยุค นี้ ไม่ ได้

57เหตุ ไฉน เจ้า ทั้งหลาย ไม่ ตัดสิน เอา เอง ว่า สิ่ง ไร เป็น สิ่ง ที่ ถูก

58เพราะ เมื่อ เจ้า กับ โจทก์ พา กัน ไป หา ผู้ พิพากษา จง อุตส่าห์ หา ช่อง ที่ จะ ปรองดอง กับ เขา เมื่อ ยัง อยู่ กลาง ทาง เกลือก ว่า เขา จะ ฉุด ลาก เจ้า เข้าไป ถึง ผู้ พิพากษา และ ผู้ พิพากษา จะ มอบ เจ้า ไว้ กับ ผู้ คุม และ ผู้ คุม จะ ขัง เจ้า ไว้ ใน เรือนจำ

59เรา บอก เจ้า ว่า เจ้า จะ ออก จาก ที่ นั่น ไม่ ได้ จนกว่า จะ ได้ ใช้ หนี้ ครบ ทุก สตางค์ "

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →