Luke 23

Thai Tok

1พระ เยซู ต่อหน้า ปี ลา ต ( มธ 27 : 11 - 14 ; มก 15 : 1 - 5 ; ยน 18 : 28 - 38 ) เขา ทั้งปวง จึง ลุก ขึ้น พา พระองค์ ไป หา ปี ลา ต

2และ เขา เริ่ม ฟ้อง พระองค์ ว่า " เรา ได้ พบ คน นี้ ยุยง ชน ชาติ ของ เรา และ ห้าม มิ ให้ ส่ง ส่วย แก่ ซีซาร์ และ ว่า ตัว เอง เป็น พระ คริสต์ กษัตริย์ องค์ หนึ่ง "

3ปี ลา ต จึง ถาม พระองค์ ว่า " ท่าน เป็น กษัตริย์ ของ พวก ยิวหรือ " พระองค์ ตรัส ตอบ ท่าน ว่า " ก็ ท่าน ว่า แล้ว นี่ "

4ปี ลา ต จึง ว่า แก่ พวก ปุโรหิต ใหญ่ กับ ประชาชน ว่า " เรา ไม่ เห็น ว่า คน นี้ มีค วาม ผิด "

5เขา ทั้งหลาย ยิ่ง กล่าว แข็งแรง ว่า " คน นี้ ยุยง พลเมือง ให้ วุ่นวาย และ สั่งสอน ทั่ว ตลอด ยูเดีย ตั้งแต่ กา ลิ ลี จนถึง ที่ นี่ "

6พระ เยซู ต่อหน้า เฮ โร ด เมื่อ ปี ลา ต ได้ยิน ถึง แคว้น กา ลิ ลี ท่าน จึง ถาม ว่า คน นี้ เป็น ชาว กา ลิ ลี หรือ

7เมื่อ ทราบ แล้ว ว่า พระองค์ ทรง เป็น คน อยู่ ใน ท้องที่ ของ เฮ โร ด ท่าน จึง ส่ง พระองค์ ไป หา เฮ โร ด ผู้ กำลัง อยู่ ใน กรุง เยรูซา เล็ม ใน เวลา นั้น

8เมื่อ เฮ โร ด ได้ เห็น พระ เยซู ก็ มีค วาม ยินดี มาก ด้วย นาน มา แล้ว ท่าน อยาก จะ พบ พระองค์ เพราะ ได้ยิน ถึง พระองค์ หลาย ประการ และ หวัง ว่า คง จะ ได้ เห็น พระองค์ ทำ การ อัศจรรย์ บ้าง

9ท่าน จึง ซัก ถาม พระองค์ เป็น หลาย ข้อ แต่ พระองค์ หา ทรง ตอบ ประการ ใด ไม่

10ฝ่าย พวก ปุโรหิต ใหญ่ และ พวก ธร ร มา จาร ย์ก็ ยืน ขึ้น ฟ้อง พระองค์ แข็งแรง มาก

11เฮ โร ด กับ พวก ทหาร ของ ท่าน กระทำ ต่อ พระองค์ อย่าง ดูหมิ่น เยาะ เย้ย เอา เสื้อ ที่ งาม ยิ่ง สวม ให้ พระองค์ และ ส่ง กลับ ไป หา ปี ลา ต อีก

12ฝ่าย ปี ลา ต กับ เฮ โร ด คืนดี กัน ใน วัน นั้น ด้วย แต่ ก่อน เป็น ศัตรู กัน

13พระ เยซู ทรง ถูก ปรับโทษ ถึง ตาย ( มธ 27 : 15 - 26 ; มก 15 : 6 - 15 ; ยน 18 : 39 - 40 ) ปี ลา ต จึง สั่ง พวก ปุโรหิต ใหญ่ พวก ขุนนาง และ ประชาชน ให้ ประชุม พร้อม กัน

14จึง กล่าว แก่ เขา ว่า " ท่าน ทั้งหลาย ได้ พา คน นี้ มา หา เรา ฟ้อง ว่า เขา ได้ ยุยง ประชาชน ดูเถิด เรา ได้ สืบ ถาม ต่อหน้า ท่าน ทั้งหลาย และ ไม่ เห็น ว่า คน นี้ มีค วาม ผิด ใน ข้อ ที่ ท่าน ทั้งหลาย ฟ้อง เขา นั้น

15และ เฮ โร ด ก็ ไม่ เห็น ว่า เขา มีค วาม ผิด ด้วย เพราะ เรา ได้ ส่ง พวก ท่าน ทั้งหลาย ไป หา เฮ โร ด ดูเถิด คน นี้ ไม่ ได้ ทำ ผิด อะไร ซึ่ง สมควร จะ มี โทษ ถึง ตาย

16เหตุ ฉะนั้น เมื่อ เรา เฆี่ยน เขา แล้ว เรา ก็ จะ ปล่อย เสีย "

17( เพราะ ท่าน ต้อง ปล่อย คน หนึ่ง ให้ เขา ทั้งหลาย ใน เทศกาล เลี้ยง นั้น )

18แต่ คน ทั้งปวง ร้อง ขึ้น พร้อม กัน ว่า " กำจัด คน นี้ เสีย และ จง ปล่อย บา รับ บัสให้ เรา เถิด "

19( บา รับ บัสนั้น ติด คุก อยู่ เพราะ ก่อการ จลาจล ที่ เกิด ขึ้น ใน กรุง และ การ ฆาตกรรม )

20ฝ่าย ปี ลา ต ยัง มี น้ำใจใคร่ จะ ปล่อย พระ เยซู จึง พูด กับ เขา อีก

21แต่ คน เหล่า นั้น กลับ ตะโกน ร้อง ว่า " ตรึง เขา เสีย ตรึง เขา เสีย ที่ กางเขน เถิด "

22ปี ลา ต จึง ถาม เขา ครั้ง ที่ สาม ว่า " ตรึง ทำไม เขา ได้ ทำ ผิด ประการ ใด เรา ไม่ เห็น เขา ทำ ผิด อะไร ที่ สมควร จะ มี โทษ ถึง ตาย เหตุ ฉะนั้น เมื่อ เรา เฆี่ยน เขา แล้ว ก็ จะ ปล่อย เสีย "

23ฝ่าย คน ทั้งปวง ก็ เร่งเร้า เสียง ดัง ให้ ตรึง พระองค์ เสีย ที่ กางเขน และ เสียง ของ พวก เขา และ ของ พวก ปุโรหิต ใหญ่ นั้น ก็ มี ชัย

24ปี ลา ต จึง สั่ง ให้ เป็น ไป ตาม ที่ เขา ทั้งหลาย ปรารถนา

25ท่าน จึง ปล่อย คน ที่ เขา ขอ นั้น ซึ่ง ติด คุก อยู่ เพราะ การ จลาจล และ การ ฆาตกรรม แต่ ท่าน ได้ มอบ พระ เยซู ไว้ ตามใจ เขา

26เมื่อ เขา พา พระองค์ ออก ไป เขา เกณฑ์ ซี โมน ชาว ไซ รี น ที่มา จาก บ้านนอก แล้ว เอา กางเขน วาง บน เขา ให้ แบก ตาม พระ เยซู ไป

27มีค น เป็นอันมาก ตาม พระองค์ ไป ทั้ง พวก ผู้หญิง ที่ พิลาป และ คร่ำครวญ เพราะ พระองค์

28พระ เยซู จึง หัน พระ พักตร์ มา ทาง เขา ตรัส ว่า " ธิดา เยรูซา เล็ม เอ๋ย อย่า ร้องไห้ เพราะ เรา เลย แต่ จง ร้องไห้ เพราะ ตน เอง และ เพราะ ลูก ทั้งหลาย ของ ตน เถิด

29ด้วยว่า ดูเถิด จะ มี เวลา หนึ่ง ที่ เขา ทั้งหลาย จะ ว่า ` ผู้หญิง เหล่า นั้น ที่ เป็น หมัน และ ครรภ์ ที่ มิได้ ปฏิสนธิ และ หัวนม ที่ มิได้ ให้ ดูด เลย ก็ เป็น สุข '

30คราว นั้น เขา จะ เริ่ม กล่าว แก่ ภูเขา ทั้งหลาย ว่า ` จง ล้ม ทับ เรา เถิด ' และ แก่ เนิน เขา ว่า ` จง ปกคลุม เรา ไว้ '

31เพราะว่า ถ้า เขา ทำ อย่าง นี้ เมื่อ ไม้ สด อะไร จะ เกิด ขึ้น เมื่อ ไม้ แห้ง แล้ว เล่า "

32มี อีก สอง คน ที่ เป็น ผู้ร้าย ซึ่ง เขา ได้ พา มา จะ ประหาร เสีย พร้อม กับ พระองค์

33การ ตรึง ที่ กางเขน ( มธ 27 : 33 - 38 ; มก 15 : 22 - 28 ; ยน 19 : 17 - 19 ) เมื่อ มา ถึง สถาน ที่ แห่ง หนึ่งซึ่ง เรียก ว่า กะโหลก ศีรษะ เขา ก็ ตรึง พระองค์ ไว้ ที่ กางเขน ที่ นั่น พร้อม กับ ผู้ร้าย สอง คน นั้น ข้าง ขวา พระ หัตถ์ คน หนึ่ง และ ข้าง ซ้าย อีก คน หนึ่ง

34ฝ่าย พระ เยซู จึง ทรง อธิษฐาน ว่า " ข้า แต่ พระ บิดา ขอ โปรด อภัยโทษ เขา เพราะว่า เขา ไม่ รู้ ว่า เขา ทำ อะไร " เขา ก็ เอา ฉลองพระองค์ จับ ฉลาก แบ่งปัน กัน

35คน ทั้งปวง ก็ ยืน มอง ดู พวก ขุนนาง ก็ เยาะ เย้ย พระองค์ ด้วยว่า " เขา ช่วย คน อื่น ให้ รอด ได้ ถ้า เขา เป็น พระ คริสต์ ของ พระเจ้า ที่ ทรง เลือก ไว้ ให้ เขา ช่วย ตัว เอง เถิด "

36พวก ทหาร ก็ เยาะ เย้ย พระองค์ ด้วย เข้า มา เอา น้ำ องุ่น เปรี้ยว ส่ง ให้ พระองค์

37แล้ว ว่า " ถ้า ท่าน เป็น กษัตริย์ ของ พวกยิว จง ช่วย ตัว เอง ให้ รอด เถิด "

38และ มี คำ เขียน ไว้ เหนือ พระองค์ ด้วย เป็น อักษร กรี ก ลา ติ น และ ฮีบรู ว่า " ผู้ นี้ เป็น กษัตริย์ ของ พวกยิว "

39โจร ที่ กลับ ใจเสีย ใหม่ ก็ได้ รับ ความ รอด ฝ่าย คน หนึ่ง ใน ผู้ร้าย ที่ ถูก ตรึง ไว้ จึง พูด หยาบช้า ต่อ พระองค์ ว่า " ถ้า ท่าน เป็น พระ คริสต์ จง ช่วย ตัว เอง กับ เรา ให้ รอด เถิด "

40แต่ อีก คน หนึ่ง ห้ามปราม เขา ว่า " เจ้า ก็ ไม่ เกรง กลัว พระเจ้า หรือ เพราะ เจ้า เป็น คน ถูก โทษ เหมือน กัน

41และ เรา ก็ สม กับ โทษ นั้น จริง เพราะ เรา ได้ รับ สม กับ การ ที่ เรา ได้ กระทำ แต่ ท่าน ผู้ นี้ หา ได้ กระทำ ผิด ประการ ใด ไม่ "

42แล้ว คน นั้น จึง ทูล พระ เยซู ว่า " พระองค์เจ้า ข้า ขอ พระองค์ ทรง ระลึก ถึง ข้าพระ องค์ เมื่อ พระองค์ เสด็จ เข้า ใน อาณาจักร ของ พระองค์ "

43ฝ่าย พระ เยซู ทรง ตอบ เขา ว่า " เรา บอก ความ จริง แก่ เจ้า ว่า วัน นี้ เจ้า จะ อยู่ กับ เรา ใน เมือง บรม สุข เกษม "

44เวลา นั้น ประมาณ เวลา เที่ยง ก็ บังเกิด ความ มืด ทั่ว ทั้ง แผ่นดิน จนถึง บ่าย สาม โมง

45ดวง อาทิตย์ ก็ มืด ไป ม่าน ใน พระ วิหาร ก็ ขาด ตรง กลาง

46พระ เยซู ทรง ปล่อย พระ วิญญาณ จิต ของ พระองค์ ( มธ 27 : 50 ; มก 15 : 37 ; ยน 19 : 30 ) พระ เยซู ทรง ร้อง เสียง ดัง ตรัส ว่า " พระ บิดา เจ้าข้า ข้าพระ องค์ ฝาก จิต วิญญาณ ของ ข้าพระ องค์ ไว้ ใน พระ หัตถ์ ของ พระองค์ " ตรัส อย่าง นั้น แล้ว จึง ทรง ปล่อย พระ วิญญาณ จิต ออก ไป

47ฝ่าย นาย ร้อย เมื่อ เห็น เหตุการณ์ ซึ่ง บังเกิด ขึ้น นั้น จึง สรรเสริญ พระเจ้า ว่า " แท้จริง ท่าน ผู้ นี้ เป็น คน ชอบธรรม "

48คน ทั้งปวง ที่มา ชุมนุม กัน เพื่อ จะ ดู การณ์ นี้ เมื่อ เห็น แล้ว ก็ พา กัน ตี อก ของ ตัว กลับ ไป

49คน ทั้งปวง ที่ รู้จัก พระองค์ และ พวก ผู้หญิง ซึ่ง ได้ ตาม พระองค์ มา จาก กา ลิ ลี ก็ ยืน อยู่ แต่ ไกล มอง ดู เหตุการณ์ เหล่า นี้

50พระ ศพ ของ พระ เยซู ถูก ฝัง ใน อุโมงค์ ฝัง ศพ ของ โย เซฟ ( มธ 27 : 57 - 61 ; มก 15 : 42 - 47 ; ยน 19 : 38 - 42 ) และ ดูเถิด มี ชาย คน หนึ่ง ชื่อ โย เซฟ ท่าน เป็น สมาชิก สภา เป็น คน ดี และ ชอบธรรม

51( ท่าน มิได้ ยอม เห็น ด้วย ใน มติ และ การก ระ ทำ ของ เขา ทั้งหลาย ) ท่าน เป็น ชาว บ้าน อา ริ มา เธียหมู่บ้านพ วกยิว และ เป็น ผู้ คอยท่า อาณาจักร ของ พระเจ้า

52ชาย คน นี้ จึง เข้าไป หา ปี ลา ต ขอ พระ ศพ พระ เยซู

53เมื่อ เชิญ พระ ศพล ง แล้ว เขา จึง เอา ผ้าป่า น พัน หุ้ม ไว้ แล้ว เชิญ พระ ศพ ไป ประดิษฐาน ไว้ ใน อุโมงค์ ซึ่ง เจาะ ไว้ ใน ศิลา ที่ ยัง มิได้ วาง ศพ ผู้ ใด เลย

54วัน นั้น เป็น วัน จัด เตรียม และ วัน สะ บา โต ก็ เกือบ จะ ถึง แล้ว

55ฝ่าย พวก ผู้หญิง ที่ ตาม พระองค์ มา จาก แคว้น กา ลิ ลี ก็ตาม ไป และ ได้ เห็น อุโมงค์ ทั้ง ได้ เห็น เขา วาง พระ ศพ ของ พระองค์ ไว้ อย่างไร ด้วย

56แล้ว เขา ก็ กลับ ไป จัดแจง เครื่อง หอม กับ น้ำมัน หอม ใน วัน สะ บา โต นั้น เขา ก็ หยุด การ ไว้ ตาม พระ บัญญัติ

← Chapter 22 Jump to: Chapter 24 →