Luke 20

Thai Tok

1พวก ธร ร มา จาร ย์ถาม เกี่ยว กับ สิทธิ อำนาจ ของ พระ เยซู ( มธ 21 : 23 - 27 ; มก 11 : 27 - 33 ) ต่อ มา วัน หนึ่ง เมื่อ พระองค์ กำลัง ทรง สั่งสอน คน ทั้งปวง ใน พระ วิหาร และ ประกาศ ข่าว ประเสริฐ พวก ปุโรหิต ใหญ่ พวก ธร ร มา จารย์ และ พวก ผู้ใหญ่ มา พบ พระองค์

2และ ทูล พระองค์ ว่า " จง บอก พวก เรา เถิด ท่าน กระทำ การ เหล่า นี้ โดย สิทธิ อัน ใด หรือ ใคร ให้ สิทธิ นี้ แก่ ท่าน "

3พระองค์ ตรัส ตอบ เขา ว่า " เรา จะ ถาม ท่าน ทั้งหลาย สัก ข้อ หนึ่ง ด้วย จง ตอบ เรา เถิด

4คือ บัพ ติ ศ มา ของ ยอ ห์น นั้น มา จาก สวรรค์ หรือ มา จาก มนุษย์ "

5เขา จึง ปรึกษา กัน ว่า " ถ้า เรา จะ ว่า ` มา จาก สวรรค์ ' ท่าน จะ ถาม ว่า ` เหตุ ไฉน ท่าน จึง ไม่ เชื่อ ยอ ห์น เล่า '

6แต่ ถ้า เรา จะ ว่า ` มา จาก มนุษย์ ' คน ทั้งปวง ก็ จะ เอา หิน ขว้าง เรา เพราะ เขา ทั้งหลาย ถือ กัน ว่าย อห์น เป็น ศาสดา พยากรณ์ "

7เขา จึง ตอบ ว่า เขา ไม่ ทราบ ว่า มา จาก ไหน

8พระ เยซู จึง ตรัส กับ เขา ว่า " เรา จะ ไม่ บอก ท่าน ทั้งหลาย เหมือน กัน ว่า เรา กระทำ การ เหล่า นี้ โดย สิทธิ อัน ใด "

9คำ อุปมา เกี่ยว กับ คน เช่า สวน ที่ ชั่ว ร้าย ( อสย 5 : 1 - 7 ; มธ 21 : 33 - 46 ; มก 12 : 1 - 12 ) แล้ว พระองค์ ตั้งต้น ตรัส คำ อุปมา ให้ คน ทั้งหลาย ฟัง ดัง ต่อ ไป นี้ ว่า " ยัง มี ชาย คน หนึ่ง ได้ ทำ สวน องุ่น และ ให้ ชาว สวน เช่า แล้ว ก็ ไป เมือง ไกล เสีย ช้านาน

10เมื่อ ถึง เวลา แล้ว จึง ใช้ ผู้ รับ ใช้ คน หนึ่ง ไป หา คน เช่า สวน เหล่า นั้น เพื่อ เขา ทั้งหลาย จะ ได้ มอบ ผล จาก สวน องุ่น แก่ เขา บ้าง แต่ คน เช่า สวน นั้น ได้ เฆี่ยน ตี ผู้ รับ ใช้ คน นั้น และ ไล่ ให้ กลับ ไป มือ เปล่า

11แล้ว เจ้าของ สวน จึง ใช้ ผู้ รับ ใช้ อีก คน หนึ่ง แต่ คน เช่า สวน ได้ เฆี่ยน ตี และ ทำ การ น่า อัปยศ ต่างๆ แก่ ผู้ รับ ใช้ นั้น ด้วย และ ได้ ไล่ ให้ กลับ ไป มือ เปล่า

12แล้ว เจ้าของ สวน จึง ใช้ คน ที่ สาม ไป และ คน เช่า สวน นั้น ก็ ทำให้ เขา บาดเจ็บ แล้ว ผลัก ไส ออก ไป

13ฝ่าย เจ้าของ สวน องุ่น จึง ว่า ` เรา จะ ทำ อย่างไร ดี เรา จะ ใช้ บุตร ชาย ที่รัก ของ เรา ไป เมื่อ เห็น บุตร นั้น พวก เขา คง จะ เคารพ นับถือ '

14แต่ พวก คน เช่า สวน เมื่อ เห็น บุตร นั้น ก็ ปรึกษา กัน ว่า ` คน นี้ แหละ เป็น ทายาท มา เถิด ให้ เรา ฆ่า เขา เสีย เพื่อ มรดก จะ ตก กับ เรา '

15แล้ว เขา ก็ ผลัก บุตร นั้น ออก ไป นอก สวน องุ่น ฆ่า เสีย เหตุ ฉะนั้น เจ้าของ สวน องุ่น จะ ทำ อย่างไร กับ เขา เหล่า นั้น

16ท่าน จะ มา ฆ่า คน เช่า สวน เหล่า นั้น เสีย แล้ว จะ เอา สวน องุ่น นั้น ให้ ผู้ อื่น เช่า " คน ทั้งหลาย เมื่อ ได้ยิน ดังนั้น จึง ว่า " ขอ พระเจ้า อย่า ยอม ให้ เป็น เช่น นั้น เลย "

17ฝ่าย พระองค์ ทรง เพ่ง ดู เขา และ ตรัส ว่า " เหตุ ฉะนั้น พระ วจนะ ซึ่ง เขียน ไว้ นั้น หมายความ อย่างไร กัน ซึ่ง ว่า ` ศิลา ซึ่ง ช่าง ก่อ ได้ ปฏิเสธ เสีย ได้ กลับกลาย เป็น ศิลา มุม เอก แล้ว '

18ผู้ ใด ล้ม ทับ ศิลา นั้น ผู้ นั้น จะ ต้อง แตกหัก ไป แต่ ศิลา นั้น จะ ตก ทับ ผู้ ใด ก็ จะ บดขยี้ ผู้ นั้น จน แหลก เป็น ผุยผง "

19คำ ถาม เกี่ยว กับ การ ส่ง ส่วย ฝ่าย พวก ปุโรหิต ใหญ่ และ พวก ธร ร มา จาร ย์รู้อยู่ ว่า พระองค์ ได้ ตรัส คำ อุปมา นั้น กระทบ พวก เขา เอง จึง อยาก จะ จับ พระองค์ ใน เวลา นั้นแต่ เขา กลัว ประชาชน

20เขา จึง ตาม ดู พระองค์ และ ใช้ คน ให้ ปลอม เป็น เหมือน คน ชอบธรรม ไป สอดแนม หวัง จะ จับผิด ใน พระ ดำรัส ของ พระองค์ เพื่อ จะ มอบ พระองค์ ไว้ ใน อำนาจ และ อาชญา ของ เจ้า เมือง

21คน เหล่า นั้น จึง ทูล ถาม พระองค์ ว่า " อาจารย์ เจ้าข้า ข้าพเจ้า ทั้งหลาย ทราบ อยู่ ว่า ท่าน กล่าว และ สั่งสอน ล้วน แต่ ความ จริง และ มิได้ เลือก หน้า ผู้ ใด แต่ สั่งสอน ทาง ของ พระเจ้า จริงๆ

22การ ที่ จะ ส่ง ส่วย ให้ แก่ ซีซาร์ นั้น ถูก ต้อง ตาม พระราชบัญญัติ หรือ ไม่ "

23ฝ่าย พระองค์ ทรง หยั่งรู้ อุบาย ของ เขา จึง ตรัส แก่ เขา ว่า " ท่าน ทั้งหลาย ทดลอง เรา ทำไม

24จง ให้ เรา ดู เงินตรา เหรียญ หนึ่ง เถิด รูป และ คำ จารึก นี้ เป็น ของ ใคร " เขา ทูล ตอบ ว่า " ของ ซีซาร์ "

25แล้ว พระองค์ ตรัส กับ เขา ว่า " ของ ของ ซีซาร์ จง ถวาย แก่ ซีซาร์ และ ของ ของ พระเจ้า จง ถวาย แด่ พระเจ้า "

26คน เหล่า นั้น จับผิด ใน พระ ดำรัส ของ พระองค์ ต่อหน้า ประชาชน ไม่ ได้ และ เขา ก็ ประหลาด ใจ ใน พระ ดำรัส ตอบ ของ พระองค์ จึง นิ่ง ไป

27ทรง ตอบ พวก สะ ดู สี เกี่ยว กับ การ เป็น ขึ้น มา อีก ( มธ 22 : 23 - 33 ; มก 12 : 18 - 27 ) ยัง มี พวก สะ ดู สี บาง คน มา หา พระองค์ ซึ่ง เขา ทั้งหลาย ว่าการ ฟื้น ขึ้น มา จาก ความ ตาย นั้น ไม่ มี เขา จึง ทูล ถาม พระองค์

28ว่า " อาจารย์ เจ้าข้า โมเสส ได้ เขียน สั่ง ข้าพเจ้า ทั้งหลาย ไว้ ว่า ` ถ้า ชาย ผู้ ใด ตาย และ มี ภรรยา แต่ ไม่ มี บุตร ก็ ให้ น้อง ชาย รับ พี่ สะใภ้ นั้น ไว้ เป็น ภรรยา ของ ตน เพื่อ สืบ เชื้อสาย ของ พี่ ชาย ไว้ '

29ยัง มี พี่น้อง ผู้ชาย เจ็ด คน พี่ หัวปี มี ภรรยา แล้ว ก็ ตาย ไม่ มี บุตร

30แล้ว น้อง ที่ สอง ก็ รับ หญิง นั้น เป็น ภรรยา แล้ว เขา ก็ ตาย ไม่ มี บุตร

31ที่ สาม นั้น ก็ รับ หญิง นั้น เป็น ภรรยา ทั้ง เจ็ด คน ก็ เหมือน กัน ไม่ มี บุตร แล้ว ก็ ตาย

32ที่สุด ผู้หญิง นั้น ก็ ตาย ด้วย

33เหตุ ฉะนั้น ใน วัน ที่ จะ ฟื้น ขึ้น มา จาก ความ ตาย หญิง นั้น จะ เป็น ภรรยา ของ ใคร ด้วย นาง ได้ เป็น ภรรยา ของ ชาย ทั้ง เจ็ด นั้น แล้ว "

34พระ เยซู ตรัส ตอบ เขา ว่า " คนใน โลก นี้ มี การ สมรส กัน และ ยก ให้ เป็น สามี ภรรยา กัน

35แต่ เขา เหล่า นั้น ที่ สมควร จะ ลุ ถึง โลก หน้า และ ลุ ถึง การ ฟื้น ขึ้น มา จาก ความ ตาย ไม่ มี การ สมรส กัน หรือ ยก ให้ เป็น สามี ภรรยา กัน

36และ เขา จะ ตาย อีก ไม่ ได้ เพราะ เขา เป็น เหมือน ทูต สวรรค์ เป็น บุตร ของ พระเจ้า ด้วยว่า เป็น ลูก แห่ง การ ฟื้น ขึ้น มา จาก ความ ตาย

37แต่ คน ที่ ตาย จะ ถูก ชุบ ให้ เป็น ขึ้น มา ใหม่ นั้น โมเสส ก็ ยัง ได้ สำแดง ใน เรื่อง พุ่ม ไม้ คือ ที่ ได้ เรียก องค์ พระผู้เป็นเจ้า ว่า ` เป็น พระเจ้า ของ อับ ราฮัม เป็น พระเจ้า ของ อิสอัค และ เป็น พระเจ้า ของ ยา โค บ '

38พระองค์ มิได้ ทรง เป็น พระเจ้า ของ คน ตาย แต่ ทรง เป็น พระเจ้า ของ คน เป็น ด้วยว่า จำเพาะ พระเจ้า คน ทุก คน เป็น อยู่ "

39พวก ธร ร มา จาร ย์ไม่ สามารถ ที่ จะ ตอบ พระ เยซู ได้ ( มธ 22 : 41 - 46 ; มก 12 : 35 - 37 ) ธร ร มา จาร ย์บาง คน จึง ทูล ว่า " อาจารย์ เจ้าข้า ท่าน พูด ดีแล้ว "

40หลังจาก นั้น พวก เขา ก็ ไม่ กล้า จะ ทูล ถาม พระองค์ ต่อ ไป อีก

41พระองค์ จึง ตรัส ถาม เขา ว่า " ที่ คน ทั้งหลาย ว่า พระ คริสต์ ทรง เป็น บุตร ของ ดา วิด นั้น เป็นได้ อย่างไร

42ด้วยว่า ท่าน ดา วิด เอง ได้ กล่าว ไว้ ใน หนังสือ สดุดี ว่า ` องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส กับ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ของ ข้าพเจ้า ว่า จง นั่ง ที่ ขวา มือ ของ เรา

43จนกว่า เรา จะ กระทำ ให้ ศัตรู ของ ท่าน เป็น แท่น รองเท้า ของ ท่าน '

44ดา วิด ยัง ได้ ทรง เรียก ท่าน ว่าเป็น องค์ พระผู้เป็นเจ้า ท่าน จะ เป็น บุตร ของ ดา วิด อย่างไร ได้ "

45พระ เยซู ทรง กล่าวโทษ พวก ธร ร มา จารย์ ( มธ 23 : 1 - 36 ; มก 12 : 38 - 40 ; ลก 11 : 37 - 54 ) เมื่อ คน ทั้งหลาย กำลัง ฟัง อยู่ พระองค์ จึง ตรัส กับ เหล่า สาวก ของ พระองค์ ว่า

46" จง ระวัง พวก ธร ร มา จาร ย์ให้ ดี ผู้ ที่ ชอบ สวม เสื้อ ยาว เดิน ไป มา ชอบ ให้ คน คำนับ กลาง ตลาด ชอบ นั่ง ที่ สูง ใน ธรรม ศาลา และ ที่ อัน มี เกียรติ ใน การ เลี้ยง

47เขา ริบ เอา เรือน ของ หญิง ม่าย และ อธิษฐาน โอ้อวด เสีย ยืด ยาว เขา ทั้งหลาย นั้น จะ ได้ รับ พระ อาชญา มาก ยิ่ง ขึ้น "

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →