Luke 24

Thai Tok

← Chapter 23 Jump to:

1การ ฟื้น คืนชีพ ของ พระ คริสต์ ( มธ 28 : 1 - 6 ; มก 16 : 1 - 8 ; ยน 20 : 1 - 17 ) แต่ เช้ามืด ใน วัน ต้น สัปดาห์ ผู้หญิง เหล่า นั้น จึง นำ เครื่อง หอม ที่ เขา ได้ จัด เตรียม ไว้ มา ถึง อุโมงค์ และ คน อื่น ก็ มา พร้อม กับ เขา

2เขา เหล่า นั้น เห็น ก้อน หิน กลิ้ง ออก พ้น จาก ปาก อุโมงค์ แล้ว

3และ เมื่อ เข้าไป มิได้ เห็น พระ ศพ ของ พระ เยซู เจ้า

4ต่อ มา เมื่อ เขา กำลัง คิด ฉงน ด้วย เหตุการณ์ นั้น ดูเถิด มี ชาย สอง คน ยืน อยู่ ใกล้ เขา เครื่อง นุ่งห่ม แพรวพราว

5ฝ่าย ผู้หญิง เหล่า นั้น กลัว และ ซบ หน้า ลง ถึง ดิน ชาย สอง คน นั้น จึง พูด กับ เขา ว่า " พวก ท่าน แสวง หา คน เป็น ใน พวก คน ตาย ทำไม เล่า

6พระองค์ ไม่ อยู่ ที่ นี่ แต่ ทรง เป็น ขึ้น มา แล้ว จง ระลึก ถึง คำ ที่ พระองค์ ได้ ตรัส กับ ท่าน ทั้งหลาย เมื่อ พระองค์ ยัง อยู่ ใน แคว้น กา ลิ ลี

7ว่า ` บุตร มนุษย์ จะ ต้อง ถูก มอบ ไว้ ใน มือ ของ คน บาป และ ต้อง ถูก ตรึง ที่ กางเขน และ วัน ที่ สาม จะ เป็น ขึ้น มา ใหม่ ' "

8เขา จึง ระลึก ถึง พระ ดำรัส ของ พระองค์ ได้

9และ กลับ ไป จาก อุโมงค์ แล้ว บอก เหตุการณ์ ทั้งปวง นั้น แก่ สาวก สิบ เอ็ด คน และ คน อื่นๆ ทั้งหมด ด้วย

10ผู้ ที่ ได้ บอก เหตุการณ์ นั้น แก่ อัครสาวก คือ มา รี ย์ชาว มัก ดา ลา โย อันนา มา รี ย์มารดา ของ ยาก อบ และ หญิง อื่นๆ ที่ อยู่ กับ เขา

11ฝ่าย อัครสาวก ไม่ เชื่อ ถือว่า เป็น คำ เหลวไหล

12แต่ เปโตร ลุก ขึ้น วิ่ง ไป ถึง อุโมงค์ ก้ม ลง มอง ดู ก็ เห็น แต่ ผ้าป่า น วาง อยู่ ต่างหาก แล้ว กลับ ไป คิด พิศวง ถึง เหตุการณ์ ซึ่ง ได้ เป็น ไป นั้น

13ระหว่าง ทาง ที่ ไป ยัง หมู่ บ้าน เอม มา อู ส ดูเถิด วัน นั้น เอง มี สาวก สอง คน ไป ยัง หมู่ บ้าน ชื่อ เอม มา อู ส ไกล จาก กรุง เยรูซา เล็ม ประมาณ สิบ เอ็ด กิโลเมตร

14เขา สนทนา กัน ถึง เหตุการณ์ ซึ่ง ได้ เป็น ไป นั้น

15และ ต่อ มา เมื่อ เขา กำลัง พูด ปรึกษา กัน อยู่ พระ เยซู เอง ก็ เสด็จ เข้า มา ใกล้ ดำเนิน ไป กับ เขา

16แต่ ตา เขา ฟาง ไป และ จำ พระองค์ ไม่ ได้

17พระองค์ ตรัส กับ เขา ว่า " เมื่อ เดิน มา นี่ ด้วย หน้า โศก เศร้า ท่าน โต้ตอบ กัน ถึง เรื่อง อะไร "

18คน หนึ่ง ชื่อ เคลโอ ปัสจึง ทูล ถาม พระองค์ ว่า " ท่าน เป็น เพียง แต่ คน ต่างด้าว ใน กรุง เยรูซา เล็ม หรือ ที่ ไม่ รู้ เหตุการณ์ ทั้งปวง ซึ่ง เป็น ไป ใน วัน เหล่า นี้ "

19พระองค์ ตรัส ถาม เขา ว่า " เหตุการณ์ อะไร " เขา จึง ตอบ พระองค์ ว่า " เหตุการณ์ เรื่อง พระ เยซู ชาว นา ซาเร็ธ ผู้ เป็น ศาสดา พยากรณ์ ประกอบด้วย ฤทธิ์ เดช ใน การ งาน และ ใน ถ้อยคำ จำเพาะ พระ พักตร์ พระเจ้า และ ต่อหน้า ประชาชน ทั้งหลาย

20และ พวก ปุโรหิต ใหญ่ กับ ขุนนาง ทั้งหลาย ของ เรา ได้ มอบ พระองค์ ไว้ ให้ ปรับโทษ ถึง ตาย และ ตรึง พระองค์ ที่ กางเขน

21แต่ เรา ทั้งหลาย ได้ หวัง ใจ ว่า จะ เป็น พระองค์ ผู้ นั้น ที่ จะ ไถ่ ชน ชาติ อิส ราเอล ยิ่ง กว่า นั้น อีก วัน นี้ เป็น วัน ที่ สาม ตั้งแต่ เหตุการณ์ นั้น เกิด ขึ้น

22และ ยัง มี ผู้หญิง บาง คนใน พวก เรา ที่ ได้ ทำให้ เรา ประหลาด ใจ นาง ได้ ไป ที่ อุโมงค์ เมื่อ เวลา เช้ามืด

23แต่ เมื่อ ไม่ พบ พระ ศพ ของ พระองค์ จึง มา เล่า ว่า นาง ได้ เห็น นิมิต เป็น ทูต สวรรค์ และ ทูต นั้น บอก ว่า พระองค์ ทรง พระ ชนม์ อยู่

24บาง คน ที่ อยู่ กับ เรา ก็ ไป จนถึง อุโมงค์ และ ได้ พบ เหมือน พวก ผู้หญิง เหล่า นั้น ได้ บอก แต่ เขา หา ได้ เห็น พระองค์ ไม่ "

25พระองค์ ตรัส แก่ สอง คน นั้น ว่า " โอ คน เขลา และ มี ใจเฉื่อย ใน การ เชื่อ บรรดา คำ ซึ่ง พวก ศาสดา พยากรณ์ ได้ กล่าว ไว้ นั้น

26จำเป็น ซึ่ง พระ คริสต์ จะ ต้อง ทน ทุกข์ ทรมาน อย่าง นั้น แล้ว เข้า ใน สง่า ราศี ของ พระองค์ มิ ใช่ หรือ "

27พระองค์ จึง ทรง เริ่ม อธิบาย พระ คัมภีร์ ที่ เล็ง ถึง พระองค์ ทุก ข้อ ให้ เขา ฟัง เริ่ม ต้น ตั้งแต่ โมเสส และ บรรดา ศาสดา พยากรณ์

28เมื่อ เขา มา ใกล้ หมู่ บ้าน ที่ จะ ไป นั้น พระองค์ ทรง กระทำ เหมือน จะ ทรง ดำเนิน เลย ไป

29เขา จึง พูด หน่วงเหนี่ยว พระองค์ ว่า " เชิญ หยุด พัก กับ เรา เพราะว่า จวน เย็น แล้ว และ วัน ก็ ล่วง ไป มาก " พระองค์ จึง เสด็จ เข้าไป เพื่อ พัก อยู่ กับ เขา

30ต่อ มา เมื่อ พระองค์ ทรง เอน พระ กาย ลง เสวย กับ เขา พระองค์ ทรง หยิบ ขนมปัง ขอบพระคุณ แล้ว หัก ส่ง ให้ เขา

31ตาขอ ง เขา ก็ หาย ฟาง และ เขา ก็ รู้จัก พระองค์ แล้ว พระองค์ ก็ อันตรธาน ไป จาก เขา

32เขา จึง พูด กัน ว่า " ใจ เรา เร่าร้อน ภายใน เมื่อ พระองค์ ตรัส กับ เรา ตาม ทาง เมื่อ พระองค์ ทรง อธิบาย พระ คัมภีร์ ให้ เรา ฟัง มิ ใช่ หรือ "

33แล้ว คน ทั้ง สอง นั้น ก็ ลุก ขึ้น ใน โมง นั้น เอง กลับ ไป ยัง กรุง เยรูซา เล็ม และ พบ พวก สาวก สิบ เอ็ด คน ชุมนุม กัน อยู่ พร้อม ทั้ง พรรคพวก

34กำลัง พูด กัน ว่า " องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง เป็น ขึ้น มา แล้ว จริงๆ และ ได้ ปรากฏ แก่ ซี โมน "

35ฝ่าย สอง คน นั้น จึง เล่า ความ ซึ่ง เกิด ขึ้น ที่ กลาง ทาง และ ที่ เขา ได้ รู้จัก พระองค์ โดย การ หัก ขนมปัง นั้น

36พระ เยซู ทรง ปรากฏ ต่อ อัครสาวก สิบ คน ( มธ 28 : 16 - 17 ; มก 16 : 14 ; ยน 20 : 19 - 23 ) เมื่อ เขา ทั้ง สอง กำลัง เล่า เหตุการณ์ เหล่า นั้น พระ เยซู เอง ทรง ยืน อยู่ ที่ ท่ามกลาง เขา และ ตรัส กับ เขา ว่า " ท่าน ทั้งหลาย จง เป็น สุข เถิด "

37ฝ่าย เขา ทั้งหลาย สะดุ้ง ตกใจ กลัว คิด ว่า เห็น ผี

38พระองค์ จึง ตรัส แก่ เขา ว่า " ท่าน ทั้งหลาย วุ่นวาย ใจ ทำไม เหตุ ไฉน ความ คิด สนเท่ห์ จึง บังเกิด ขึ้น ใน ใจ ของ ท่าน ทั้งหลาย เล่า

39จง ดู มือ ของ เรา และ เท้า ของ เรา ว่า เป็น เรา เอง จง คลำ ตัว เรา ดู เพราะว่า ผี ไม่ มี เนื้อ และ กระดูก เหมือน ท่าน เห็น เรา มี อยู่ นั้น "

40เมื่อ ตรัส อย่าง นั้น แล้ว พระองค์ ทรง สำแดง พระ หัตถ์ และ พระ บาท ให้ เขา เห็น

41เมื่อ เขา ทั้งหลาย ยัง ไม่ ปลงใจ เชื่อ เพราะ เป็น เรื่อง น่า ยินดี อย่าง เหลือเชื่อ และ กำลัง ประหลาด ใจ อยู่ พระองค์ จึง ตรัส ถาม เขา ว่า " พวก ท่าน มี อาหาร กินที่ นี่ บ้าง ไหม "

42เขา ก็ เอา ปลา ย่าง ชิ้น หนึ่ง กับ รวงผึ้ง ชิ้น หนึ่ง มา ถวาย พระองค์

43พระองค์ ทรง รับ มา เสวย ต่อหน้า เขา ทั้งหลาย

44พระองค์ ตรัส กับ เขา ว่า " นี่ เป็น ถ้อยคำ ของ เรา ซึ่ง เรา ได้ บอก ไว้ แก่ ท่าน ทั้งหลาย เมื่อ เรา ยัง อยู่ กับ ท่าน ว่า บรรดา คำ ที่ เขียน ไว้ ใน พระราชบัญญัติ ของ โมเสส และ ใน คัมภีร์ ศาสดา พยากรณ์ และ ใน หนังสือ สดุดี กล่าว ถึง เรา นั้น จำเป็น จะ ต้อง สำเร็จ "

45ครั้ง นั้น พระองค์ ทรง บันดาล ให้ ใจ เขา ทั้งหลาย เกิด ความ สว่าง ขึ้น เพื่อ จะ ได้ เข้าใจ พระ คัมภีร์

46คำ บัญชา ที่ ยิ่ง ใหญ่ ( มธ 28 : 19 - 20 ; มก 16 : 15 - 18 ; ก จ 1 : 8 ) พระองค์ ตรัส กับ เขา ว่า " มี คำ เขียน ไว้ อย่าง นั้น ว่า พระ คริสต์ จะ ต้อง ทน ทุกข์ ทรมาน และ เป็น ขึ้น มา จาก ความ ตาย ใน วัน ที่ สาม

47และ จะ ต้อง ประกาศ ใน พระ นาม ของ พระองค์ เรื่อง การก ลับ ใจ ใหม่ และ เรื่อง ยก บาป ทั่ว ทุก ประเทศ ตั้งต้น ที่ กรุง เยรูซา เล็ม

48ท่าน ทั้งหลาย เป็น พยาน ด้วย ข้อความ เหล่า นั้น

49การ เสด็จ ขึ้น สู่ สวรรค์ ของ พระ คริสต์ ( มก 16 : 19 - 20 ; ก จ 1 : 9 - 11 ) และ ดูเถิด เรา จะ ส่ง ซึ่ง พระ บิดา ของ เรา ทรง สัญญา นั้น มา เหนือ ท่าน ทั้งหลาย แต่ ท่าน ทั้งหลาย จง คอย อยู่ ใน กรุง เยรูซา เล็ม กว่า ท่าน จะ ได้ ประกอบด้วย ฤทธิ์ เดช ที่มา จาก เบื้องบน "

50พระองค์ จึง พา เขา ออก ไป ถึง หมู่ บ้านเบธานี แล้ว ทรง ยก พระ หัตถ์ อวย พร เขา

51ต่อ มา เมื่อ ทรง อวย พร อยู่ นั้น พระองค์ จึง ไป จาก เขา แล้ว ทรง ถูก รับ ขึ้น ไป สู่ สวรรค์

52เขา ทั้งหลาย จึง นมัสการ พระองค์ แล้ว กลับ ไป ยัง กรุง เยรูซา เล็ม มีค วาม ยินดี เป็นอันมาก

53เขา ทั้งหลาย อยู่ ใน พระ วิหาร ทุก วัน สรรเสริญ และ เทิดทูน พระเจ้า เอ เมน

← Chapter 23 Jump to: