Luke 19

Thai Tok

1ศักเคียสคน เก็บ ภาษี ได้ รับ ความ รอด ฝ่าย พระ เยซู จึง เสด็จ เข้า เมือง เยรีโค และ กำลัง จะ ทรง ผ่าน ไป

2ดูเถิด มี ชาย คน หนึ่ง ชื่อศักเคียส ผู้ ซึ่ง เป็น นาย ด่าน ภาษี และ เป็น คน มั่งมี

3ศักเคียสพยายาม จะ ดู ให้ เห็น พระ เยซู ว่า พระองค์ เป็น ผู้ ใด แต่ ดู ไม่ เห็น เพราะ คน แน่น ด้วย เขา เป็น คน เตี้ย

4เขา จึง วิ่ง ไป ข้าง หน้า ขึ้น ต้น มะเดื่อ เพื่อ จะ ได้ เห็น พระองค์ เพราะว่า พระองค์ จะ เสด็จ ไป ทาง นั้น

5เมื่อ พระ เยซู เสด็จ มา ถึงที่ นั่น พระองค์ ทรง แหงน พระ พักตร์ ดู ศักเคียสแล้ว ตรัส แก่ เขา ว่า " ศักเคียสเอ๋ย จง รีบ ลง มา เพราะว่า เรา จะ ต้อง พัก อยู่ ใน บ้าน ของ ท่าน วัน นี้ "

6แล้ว เขา ก็ รีบ ลง มา ต้อนรับ พระองค์ ด้วย ความ ปรีดี

7เมื่อ คน ทั้งปวง เห็น แล้ว เขา ก็ พา กัน บ่น ว่า " พระองค์ เข้าไป พัก อยู่ กับ คน บาป "

8ฝ่าย ศักเคียสยืน ทูล องค์ พระผู้เป็นเจ้า ว่า " ดูเถิด พระองค์เจ้า ข้า ทรัพย์ สิ่งของ ของ ข้าพระ องค์ ข้าพระ องค์ ยอม ให้ คน อนาถา ครึ่ง หนึ่ง และ ถ้า ข้าพระ องค์ ได้ ฉ้อโกง ของ ของ ผู้ ใด ข้าพระ องค์ ยอม คืนให้ เขา สี่ เท่า "

9พระ เยซู ตรัส กับ เขา ว่า " วัน นี้ ความ รอด มา ถึง ครอบครัว นี้ แล้ว เพราะ คน นี้ เป็น ลูก ของ อับ รา ฮัมด้วย

10เพราะว่า บุตร มนุษย์ ได้ มา เพื่อ จะ แสวง หา และ ช่วย ผู้ ที่ หลง หาย ไป นั้น ให้ รอด "

11คำ อุปมา เกี่ยว กับ เงิน สิบ มิ นา เมื่อ เขา ทั้งหลาย ได้ยิน เหตุการณ์ นั้น พระองค์ ได้ ตรัส คำ อุปมา เรื่อง หนึ่ง ให้ เขา ฟัง ต่อ ไป เพราะ พระองค์ เสด็จ มา ใกล้ กรุง เยรูซา เล็ม แล้ว และ เพราะ เขา ทั้งหลาย คิด ว่า อาณาจักร ของ พระเจ้า จะ ปรากฏ โดย พลัน

12เหตุ ฉะนั้น พระองค์ จึง ตรัส ว่า " มี เจ้านาย องค์ หนึ่ง ไป เมือง ไกล เพื่อ จะ รับ อำนาจ มา ครอง อาณาจักร แล้ว จะ กลับ มา

13ท่าน จึง เรียก ผู้ รับ ใช้ ของ ท่าน สิบ คน มา มอบ เงิน ไว้ แก่ เขา สิบ มิ นา สั่ง เขา ว่า ` จง เอา ไป ค้าขาย จน เรา จะ กลับ มา '

14แต่ ชาว เมือง ชัง ท่าน ผู้ นั้น จึง ใช้ คณะ ทูต ตาม ไป ทูล ท่าน ว่า ` เรา ไม่ ต้องการ ให้ ผู้ นี้ ครอบครอง เรา '

15ต่อ มา เมื่อ ท่าน ได้ รับ อำนาจ ครอง อาณาจักร กลับ มา แล้ว ท่าน จึง สั่ง ให้ เรียก ผู้ รับ ใช้ ทั้งหลาย ที่ ท่าน ได้ ให้ เงิน ไว้ นั้น มา เพื่อ จะ ได้ รู้ ว่า เขา ทุก คน ค้าขาย ได้ กำไร กี่มากน้อย

16ฝ่าย คน แรก มาบ อก ว่า ` ท่าน เจ้าข้า เงิน มิ นา หนึ่ง ของ ท่าน ได้ กำไร สิบ มิ นา '

17ท่าน จึง พูด กับ เขา ว่า ` ดีแล้ว เจ้า เป็น ผู้ รับ ใช้ ที่ ดี เพราะ เจ้า สัตย์ ซื่อ ใน ของ เล็กน้อย เจ้า จง มี อำนาจ ครอบครอง สิบ เมือง เถิด '

18คน ที่ สอง มาบ อก ว่า ` ท่าน เจ้าข้า เงิน มิ นา หนึ่ง ของ ท่าน ได้ กำไร ห้า มิ นา '

19ท่าน จึง พูด กับ เขา เหมือน กัน ว่า ` เจ้า จง ครอบครอง ห้า เมือง เถิด '

20อีก คน หนึ่ง มาบ อก ว่า ` ท่าน เจ้าข้า ดูเถิด นี่ เงิน มิ นา หนึ่ง ของ ท่าน ซึ่ง ข้าพเจ้า ได้ เอา ผ้า ห่อ เก็บ ไว้

21เพราะ ข้าพเจ้า กลัว ท่าน ด้วยว่า ท่าน เป็น คน เข้มงวด ท่าน เก็บ ผล ซึ่ง ท่าน มิได้ ลงแรง และ เกี่ยว ที่ ท่าน มิได้ หว่าน '

22ท่าน จึง ตอบ เขา ว่า ` เจ้า ผู้ รับ ใช้ ชั่ว เรา จะ ปรับโทษ เจ้า โดย คำขอ ง เจ้า เอง เจ้า ก็ รู้ หรือ ว่า เรา เป็น คน เข้มงวด เก็บ ผล ซึ่ง เรา มิได้ ลงแรง และ เกี่ยว ที่ เรา มิได้ หว่าน

23ก็ เหตุ ไฉน เจ้า มิได้ ฝาก เงิน ของ เรา ไว้ ที่ ธนาคาร เล่า เมื่อ เรา มา จะ ได้ รับ เงิน ของ เรา กับ ดอกเบี้ย ด้วย '

24แล้ว ท่าน สั่ง คน ที่ ยืน อยู่ ที่ นั่น ว่า ` จง เอา เงิน มิ นา หนึ่ง นั้น ไป จาก เขา ให้ แก่ คน ที่ มี สิบ มิ นา '

25( คน เหล่า นั้น บอก ท่าน ว่า ` ท่าน เจ้าข้า เขา มี สิบ มิ นา แล้ว ' )

26` เรา บอก เจ้า ทั้งหลาย ว่า ทุก คน ที่ มี อยู่ แล้ว จะ เพิ่มเติม ให้ เขา อีก แต่ ผู้ ที่ ไม่ มี แม้ ว่า ซึ่ง เขา มี อยู่ นั้น จะ ต้อง เอา ไป จาก เขา

27ฝ่าย พวก ศัตรู ของ เรา ที่ ไม่ ต้องการ ให้ เรา ครอบครอง เขา นั้น จง พา เขา มา ที่ นี่ และ ฆ่า เสีย ต่อหน้า เรา ' "

28การ เสด็จ เข้า มา อย่าง ผู้ มี ชัย ( มธ 21 : 1 - 11 ; มก 11 : 1 - 11 ; ยน 12 : 12 - 19 ) เมื่อ พระองค์ ตรัส คำ เหล่า นั้น แล้ว พระองค์ ทรง ดำเนิน นำ หน้า เขา ไป จะ ขึ้น ไป ยัง กรุง เยรูซา เล็ม

29ต่อ มา เมื่อ พระองค์ เสด็จ มา ใกล้ หมู่ บ้าน เบธฟายีและ หมู่ บ้าน เบธานีบน ภูเขา ซึ่ง เรียก ว่า มะกอก เทศ พระองค์ ทรง ใช้ สาวก สอง คน ของ พระองค์ ไป

30สั่ง ว่า " จง เข้าไป ใน หมู่ บ้าน ที่ อยู่ ตรง หน้า เมื่อ เข้าไป แล้ว จะ พบ ลูก ลา ตัว หนึ่ง ผูก อยู่ ที่ ยัง ไม่ เคย มี ใคร ขึ้น ขี่ เลย จง แก้ มัน จูง มา เถิด

31ถ้า มี ผู้ ใด ถาม ท่าน ว่า ` ท่าน แก้ มัน ทำไม ' จง บอก เขา ว่า ` เพราะ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ประสงค์ ลูก ลา นี้ ' "

32สาวก ที่ รับ ใช้ นั้น ได้ ไป พบ เหมือน ที่ พระองค์ ตรัส แก่ เขา แล้ว

33เมื่อ เขา กำลัง แก้ ลูก ลา นั้น พวก เจ้าของ ก็ ถาม เขา ว่า " ท่าน แก้ ลูก ลา ทำไม "

34ฝ่าย เขา ตอบ ว่า " องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง ประสงค์ ลูก ลา นี้ "

35แล้ว เขา ก็ จูง ลูก ลา มา ถึง พระ เยซู และ เอา เสื้อ ของ ตน ปู ลง บน หลัง ลา และ เชิญ พระ เยซู ขึ้น ทรง ลา นั้น

36เมื่อ พระองค์ เสด็จ ไป เขา ทั้งหลาย ก็ เอา เสื้อ ผ้า ของ ตน ปู ลง ตาม หนทาง

37เมื่อ พระองค์ เสด็จ มา ใกล้ ที่ ซึ่ง จะ ลง ไป จาก ภูเขา มะกอก เทศ แล้ว เหล่า สาวก ทุก คน มีค วาม เปรม ปรีดิ์ เพราะ บรรดา มหกิจ ซึ่ง เขา ได้ เห็น นั้น จึง เริ่ม สรรเสริญ พระเจ้า เสียง ดัง

38ว่า " ขอ ให้ พระ มหา กษัตริย์ ผู้ ที่ เสด็จ มา ใน พระ นาม ของ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ทรง พระ เจริญ จง มี สันติ สุข ใน สวรรค์ และ ทรง สง่า ราศี ใน ที่ สูง สุด "

39ฝ่าย ฟาริสี บาง คนใน หมู่ ประชาชน นั้น ทูล พระองค์ ว่า " อาจารย์ เจ้าข้า จง ห้าม เหล่า สาวก ของ ท่าน "

40พระองค์ ตรัส ตอบ เขา ว่า " เรา บอก ท่าน ทั้งหลาย ว่า ถึง คน เหล่า นี้ จะ นิ่ง เสีย ศิลา ทั้งหลาย ก็ ยัง จะ ส่งเสียง ร้อง ทันที "

41ทรง กันแสง เพราะ กรุง เยรูซา เล็ม ( ลก 13 : 34 - 35 ) ครั้น พระองค์ เสด็จ มา ใกล้ ทอดพระเนตร เห็น กรุง แล้ว ก็ กันแสง สงสาร กรุง นั้น

42ตรัส ว่า " ถ้า เจ้า คือ เจ้า เอง รู้ ใน กาล วัน นี้ ว่า สิ่ง อะไร จะ ให้ สันติ สุข แต่ เดี๋ยวนี้ สิ่ง นั้น บัง ซ่อน ไว้ จาก ตาขอ ง เจ้า แล้ว

43ด้วยว่า เวลา จะ มา ถึง เจ้า เมื่อ ศัตรู ของ เจ้า จะ ก่อ เชิงเทิน ต่อสู้ เจ้า และ ล้อม ขัง เจ้า ไว้ ทุก ด้าน

44แล้ว จะ เหวี่ยง เจ้า ลง ให้ ราบ บน พื้น ดิน กับ ลูก ทั้งหลาย ของ เจ้า ซึ่ง อยู่ ใน เจ้า และ เขา จะ ไม่ ปล่อย ให้ ศิลา ซ้อน ทับ กัน ไว้ ภายใน เจ้า เลย เพราะ เจ้า ไม่ ได้ รู้ เวลา ที่ พระองค์ เสด็จ มา เยี่ยม เจ้า "

45ทรง ชำระ พระ วิหาร อีก ( มธ 21 : 12 - 16 ; มก 11 : 15 - 18 ; ยน 2 : 13 - 17 ) ฝ่าย พระองค์ เสด็จ เข้า ใน พระ วิหาร แล้ว ทรง เริ่ม ขับ ไล่ คน ทั้งหลาย ที่ ซื้อขาย อยู่ นั้น

46ตรัส แก่ เขา ว่า " มี พระ วจนะ เขียน ไว้ ว่า ` นิเวศ ของ เรา เป็น นิเวศ สำหรับ อธิษฐาน ' แต่ เจ้า ทั้งหลาย มาก ระ ทำให้ เป็น ` ถ้ำ ของ พวก โจร ' "

47พระองค์ ทรง สั่งสอน ใน พระ วิหาร ทุก วัน แต่ พวก ปุโรหิต ใหญ่ พวก ธร ร มา จารย์ และ คน สำคัญ ของ พลเมือง ได้ หา ช่อง ที่ จะ ประหาร พระองค์ เสีย

48แต่ เขา ไม่ พบ ช่อง ทาง ที่ จะ กระทำ อะไร ได้ เพราะว่า คน ทั้งปวง ชอบ ฟัง พระองค์ มาก

← Chapter 18 Jump to: Chapter 20 →