Luke 6

Thai Tok

1พระ เยซู เป็น เจ้า เป็น ใหญ่ เหนือ วัน สะ บา โต ( มธ 12 : 1 - 8 ; มก 2 : 23 - 28 ) ต่อ มา ใน วัน สะ บา โต ที่ สอง หลังจาก วัน แรก นั้น พระองค์ กำลัง เสด็จ ไป ที่ ใน นา และ พวก สาวก ของ พระองค์ ก็ เด็ด รวง ข้าว ขยี้ กิน

2บาง คนใน พวก ฟาริสี จึง กล่าว แก่ เขา ว่า " ทำไม พวก ท่าน จึง ทำ การ ซึ่ง พระราชบัญญัติ ห้าม ไว้ ใน วัน สะ บา โต "

3พระ เยซู ตรัส ตอบ เขา ว่า " ท่าน ทั้งหลาย ยัง ไม่ ได้ อ่าน เรื่อง นี้ อีก หรือ ที่ ดา วิด ได้ กระทำ เมื่อ อดอยาก ทั้ง ท่าน และ พรรคพวก ด้วย

4คือ ท่าน ได้ เข้าไป ใน พระ นิเวศ ของ พระเจ้า และ รับประทาน ขนมปัง หน้า พระ พักตร์ ทั้ง ให้ พรรคพวก ด้วย ซึ่ง พระราชบัญญัติ ห้าม ไม่ ให้ ใคร รับประทาน เว้นแต่ พวก ปุโรหิต เท่านั้น "

5พระองค์ จึง ตรัส กับ เขา ว่า " บุตร มนุษย์ เป็น เจ้า เป็น ใหญ่ เหนือ วัน สะ บา โต ด้วย "

6ทรง รักษา ชาย มือ ลีบ ( มธ 12 : 9 - 14 ; มก 3 : 1 - 6 ) ต่อ มา ใน วัน สะ บา โต อีก วัน หนึ่ง พระองค์ เสด็จ เข้าไป ใน ธรรม ศาลา และ สั่งสอน ที่ นั่น มี ชาย คน หนึ่ง มือขวา ลีบ

7ฝ่าย พวก ธร ร มา จาร ย์และ พวก ฟาริสี คอย ดู พระองค์ ว่า พระองค์ จะ ทรง รักษา เขา ใน วัน สะ บา โต หรือ ไม่ เพื่อ จะ หาเหตุ ฟ้อง พระองค์ ได้

8แต่ พระองค์ ทรง ทราบ ความ คิด ของ เขา จึง ตรัส แก่ คน มือ ลีบ นั้น ว่า " จง ลุก ขึ้น มา ยืน อยู่ ข้าง หน้า " เขา ก็ ลุก ขึ้น ยืน

9แล้ว พระ เยซู ตรัส กับ เขา ทั้งหลาย ว่า " เรา จะ ถาม ท่าน ทั้งหลาย ว่า ใน วัน สะ บา โต ให้ ถูก ต้อง ตาม พระราชบัญญัติ ควร จะ ทำ การ ดี หรือ ทำ การ ร้าย จะ ช่วย ชีวิต ดี หรือ จะ ผลาญ ชีวิต ดี "

10พระองค์ จึง ทอดพระเนตร ดู ทุก คน โดย รอบ แล้ว ตรัส กับ ชาย คน นั้น ว่า " จง เหยียด มือ ออก เถิด " เขา ก็ กระทำ ตาม และ มือ ของ เขา ก็ หาย เป็น ปกติ เหมือน มือ อีก ข้าง หนึ่ง

11แต่ คน เหล่า นั้น ต่าง ก็ มีค วาม เดือดดาล และ ปรึกษา กัน ว่า จะ กระทำ อย่างไร แก่ พระ เยซู ได้

12ทรง เลือก อัครสาวก สิบ สอง คน ( มธ 10 : 2 - 4 ; มก 3 : 13 - 19 ) ต่อ มา คราว นั้น พระองค์ เสด็จ ไป ที่ ภูเขา เพื่อ จะ อธิษฐาน และ ได้ อธิษฐาน ต่อ พระเจ้า คืนยังรุ่ง

13ครั้น รุ่งเช้า แล้ว พระองค์ ทรง เรียก สาวก ของ พระองค์ แล้ว ทรง เลือก สิบ สอง คน ออก จาก หมู่ สาวก นั้น ที่ พระองค์ ทรง เรียก ว่า อัครสาวก

14คือ ซี โมน ( ที่ พระองค์ ทรง ให้ ชื่อ อีก ว่า เปโตร ) อัน ด รู ว์น้อง ชาย ของ เปโตร ยาก อบ และ ยอ ห์น ฟีลิป และ บา ร โธโลมิว

15มัทธิว และ โธมัส ยาก อบ บุตร ชาย ของ อัลเฟอัส ซี โมน ที่ เรียก ว่า เศโลเท

16ยู ดา ส น้อง ชาย ของ ยาก อบ และ ยู ดา ส อิส คา ริ โอ ท ที่ เป็น ผู้ ทรยศ พระองค์ ด้วย

17แล้ว พระองค์ กับ อัครสาวก ก็ ลง มา ยืน ณ ที่ราบ แห่ง หนึ่ง พร้อม กับ หมู่ สาวก ของ พระองค์ และ ประชาชน เป็นอันมาก ซึ่ง มา จาก ทั่ว แคว้น ยูเดีย กรุง เยรูซา เล็ม และ จาก ตำบล ชายทะเล ใน เขต เมือง ไท ระ และ เมือง ไซ ดอน เพื่อ จะ ฟัง พระองค์ และ ให้ พระองค์ ทรง รักษา โรค ของ เขา

18และ บรรดา คน ที่ ต้อง ทน ทุกข์ เพราะ ผี โสโครก เขา ก็ได้ รับ การ รักษา ให้ หาย ด้วย

19ประชาชน ต่าง ก็ พยายาม ที่ จะ ถูก ต้อง พระองค์ เพราะว่า มี ฤทธิ์ ซ่าน ออก จาก พระองค์ รักษา เขา ให้ หาย ทุก คน

20ความ สุข อัน เปี่ยม ล้น ( มธ 5 : 2 - 12 ) พระองค์ ทอดพระเนตร แล ดู เหล่า สาวก ของ พระองค์ ตรัส ว่า " ท่าน ทั้งหลาย ที่ เป็น คน ยากจน ก็ เป็น สุข เพราะว่า อาณาจักร ของ พระเจ้า เป็น ของ ท่าน

21ท่าน ทั้งหลาย ที่ อดอยาก เวลา นี้ ก็ เป็น สุข เพราะว่า ท่าน จะ ได้ อิ่มหนำ ท่าน ทั้งหลาย ที่ ร้องไห้ เวลา นี้ ก็ เป็น สุข เพราะว่า ท่าน จะ ได้ หัวเราะ

22ท่าน ทั้งหลาย จะ เป็น สุข เมื่อ คน ทั้งหลาย จะ เกลียด ชัง ท่าน และ จะ ไล่ ท่าน ออก จาก พวก เขา และ จะ ประณาม ท่าน และ จะ เหยียด ชื่อ ของ ท่าน ว่าเป็น คน ชั่วช้า เพราะ ท่าน เห็นแก่ บุตร มนุษย์

23ใน วัน นั้น ท่าน ทั้งหลาย จง ชื่นชม และ เต้น โลด ด้วย ความ ยินดี เพราะ ดูเถิด บำเหน็จ ของ ท่าน มี บริบูรณ์ ใน สวรรค์ เพราะว่า บรรพบุรุษ ของ เขา ได้ กระทำ อย่าง นั้น แก่ พวก ศาสดา พยากรณ์ เหมือน กัน

24แต่ วิบัติ แก่ เจ้า ทั้งหลาย ที่ มั่งมี เพราะว่า เจ้า ได้ รับ สิ่ง ที่ เล้าโลม ใจ แล้ว

25วิบัติ แก่ เจ้า ทั้งหลาย ที่ อิ่มหนำ แล้ว เพราะว่า เจ้า จะ อดอยาก วิบัติ แก่ เจ้า ทั้งหลาย ที่ หัวเราะ เวลา นี้ เพราะว่า เจ้า จะ เป็น ทุกข์ และ ร้องไห้

26วิบัติ แก่ เจ้า ทั้งหลาย เมื่อ คน ทั้งหลาย จะ ยอ ว่า เจ้า ดี เพราะ บรรพบุรุษ ของ เขา ได้ กระทำ อย่าง นั้น แก่ ผู้ พยากรณ์ เท็จ เหมือน กัน

27แต่ เรา บอก ท่าน ทั้งหลาย ที่ กำลัง ฟัง อยู่ ว่า จงรัก ศัตรู ของ ท่าน จง ทำ ดี แก่ ผู้ ที่ เกลียด ชัง ท่าน

28จง อวย พร แก่ คน ที่ แช่ง ด่า ท่าน จง อธิษฐาน เพื่อ คน ที่ เคี่ยวเข็ญ ท่าน

29ผู้ ใด ตบ แก้ม ของ ท่าน ข้าง หนึ่ง จง หัน อีก ข้าง หนึ่ง ให้ เขา ด้วย และ ผู้ ใด ริบ เอา เสื้อ คลุม ของ ท่าน ไป ถ้า เขา จะ เอา เสื้อ ด้วย ก็ อย่า หวงห้าม

30จง ให้ แก่ ทุก คน ที่ ขอ จาก ท่าน และ ถ้า ใคร ได้ ริบ เอา ของ ของ ท่าน ไป อย่า ทวง เอา คืน

31จง ปฏิบัติ ต่อ ผู้ อื่น อย่าง ที่ ท่าน ปรารถนา ให้ เขา ปฏิบัติ ต่อ ท่าน

32แม้ ว่า ท่าน ทั้งหลาย รัก ผู้ ที่รัก ท่าน จะ นับ ว่าเป็น คุณ อะไร แก่ ท่าน ถึง แม้ คน บาป ก็ ยัง รัก ผู้ ที่รัก เขา เหมือน กัน

33ถ้า ท่าน ทั้งหลาย ทำ ดี แก่ ผู้ ที่ ทำ ดี แก่ ท่าน จะ นับ ว่าเป็น คุณ อะไร แก่ ท่าน เพราะว่า คน บาป ก็ กระทำ เหมือน กัน

34ถ้า ท่าน ทั้งหลาย ให้ ยืม เฉพาะ แต่ ผู้ ที่ ท่าน หวัง จะ ได้ คืน จาก เขา อีก จะ นับ ว่าเป็น คุณ อะไร แก่ ท่าน ถึง แม้ คน บาป ก็ ยัง ให้ คน บาป ยืม โดย หวัง ว่า จะ ได้ รับ คืน จาก เขา อีก เท่า กัน

35แต่ จงรัก ศัตรู ของ ท่าน ทั้งหลาย และ ทำ การ ดี ต่อ เขา จง ให้ เขา ยืม โดย ไม่ หวัง ที่ จะ ได้ คืน อีก บำเหน็จ ของ ท่าน ทั้งหลาย จึง จะ มี บริบูรณ์ และ ท่าน ทั้งหลาย จะ เป็น บุตร ของ ผู้ สูง สุด เพราะว่า พระองค์ ยัง ทรง โปรด แก่ คน อกตัญญู และ คน ชั่ว

36เหตุ ฉะนั้น ท่าน ทั้งหลาย จง มีค วาม เมตตา กรุณา เหมือน อย่าง พระ บิดา ของ ท่าน มี พระทัย เมตตา กรุณา

37อย่า วินิจฉัย โทษ เขา และ ท่าน ทั้งหลาย จะ ไม่ ได้ ถูก วินิจฉัย โทษ อย่า กล่าวโทษ เขา และ ท่าน ทั้งหลาย จะ ไม่ ถูก กล่าวโทษ จง ยก โทษ ให้ เขา และ ท่าน จะ ได้ รับ การ อภัยโทษ

38จง ให้ และ ท่าน จะ ได้ รับ ด้วย และ ใน ตัก ของ ท่าน จะ ได้ รับ ตวง ด้วย ทะนาน ถ้วน ยัด สั่น แน่น พูน ล้น ใส่ ให้ เพราะว่า ท่าน จะ ตวง ให้ เขา ด้วย ทะนาน อัน ใด จะ ตวง ให้ท่า น ด้วย ทะนาน อัน นั้น "

39พระองค์ ตรัส กับ เขา ทั้งหลาย เป็น คำ อุปมา ด้วยว่า " คน ตาบอด จะ นำทาง คน ตาบอด ได้ หรือ ทั้ง สอง จะ ไม่ ตกลง ไป ใน บ่อ หรือ

40ศิษย์ ไม่ ใหญ่ กว่า ครู แต่ ศิษย์ ทุก คน ที่ ได้ รับ การ ฝึกสอน ครบ แล้ว ก็ จะ เป็น เหมือน ครู ของ ตน

41เหตุ ไฉน ท่าน มอง ดู ผง ที่ ใน ตา พี่น้อง ของ ท่าน แต่ ไม่ ยอม พิจารณา ไม้ ทั้ง ท่อน ที่ อยู่ ใน ตาขอ ง ท่าน เอง

42เหตุ ไฉน ท่าน จึง จะ พูด กับ พี่น้อง ของ ท่าน ว่า ` พี่น้อง เอ๋ย ให้ เรา เขี่ย ผง ออก จาก ตาขอ ง เธอ ' แต่ ที่จริง ท่าน เอง ยัง ไม่ เห็น ไม้ ทั้ง ท่อน ที่ อยู่ ใน ตาขอ ง ท่าน ท่าน คน หน้า ซื่อ ใจ คด จง ชัก ไม้ ทั้ง ท่อน ออก จาก ตาขอ ง ท่าน ก่อน แล้ว ท่าน จะ เห็น ได้ ถนัด จึง จะ เขี่ย ผง ออก จาก ตา พี่น้อง ของ ท่าน ได้

43ด้วยว่า ต้นไม้ ดี ย่อม ไม่ เกิด ผล เลว หรือ ต้นไม้ เลว ย่อม ไม่ เกิด ผล ดี

44เพราะว่า จะ รู้จัก ต้นไม้ ทุก ต้น ได้ ก็ เพราะ ผล ของ มัน เพราะว่า เขา ย่อม ไม่ เก็บ ผล มะเดื่อ จาก ต้นไม้ มี หนาม หรือ ย่อม ไม่ เก็บ ผล องุ่น จาก พุ่ม ไม้ หนาม

45คน ดี ก็ ย่อม เอา ของดี ออก จาก คลัง ดี แห่ง ใจ ของ ตน และ คน ชั่ว ก็ ย่อม เอา ของ ชั่ว ออก จาก คลัง ชั่ว แห่ง ใจ ของ ตน ด้วย ใจ เต็ม ด้วย อะไร ปาก ก็ พูด ออก มา อย่าง นั้น

46เหตุ ไฉน ท่าน ทั้งหลาย จึง เรียก เรา ว่า ` พระองค์เจ้า ข้า พระองค์เจ้า ข้า ' แต่ ไม่ กระทำ ตาม ที่ เรา บอก นั้น

47เรือน ที่ สร้าง บน ศิลา ( มธ 7 : 24 - 27 ) ทุก คน ที่มา หา เรา และ ฟัง คำขอ ง เรา และ กระทำ ตาม คำ นั้น เรา จะแจ้ง ให้ท่า น ทั้งหลาย รู้ ว่า เขา เปรียบ เหมือน ผู้ ใด

48เขา เปรียบ เหมือน คน หนึ่ง ที่ สร้าง เรือน เขา ขุด ลึก ลง ไป แล้ว ตั้ง ราก บน ศิลา และ เมื่อ น้ำ มา ท่วม กระแสน้ำ ไหล เชี่ยว กระทบกระทั่ง แต่ ทำให้ เรือน นั้น หวั่นไหว ไม่ ได้ เพราะ ได้ ตั้ง ราก บน ศิลา

49ส่วน คน ที่ ได้ยิน และ มิได้ กระทำ ตาม เปรียบ เหมือน คน หนึ่ง ที่ สร้าง เรือน บน ดิน ไม่ ก่อ ราก เมื่อ กระแสน้ำ ไหล เชี่ยว กระทบกระทั่ง เรือน นั้น ก็ พัง ทลาย ลง ทันที และ ความ พินาศ ของ เรือน นั้น ก็ ใหญ่ ยิ่ง นัก "

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →