Luke 18

Thai Tok

1หญิง ม่าย กับ ผู้ พิพากษา อธรรม พระองค์ ตรัส คำ อุปมา เรื่อง หนึ่ง ให้ เขา ฟัง เพื่อ สอน ว่า คน ทั้งหลาย ควร อธิษฐาน อยู่ เสมอ ไม่ อ่อน ระอา ใจ

2พระองค์ ตรัส ว่า " ใน นคร หนึ่ง มี ผู้ พิพากษา คน หนึ่ง ที่ มิได้ เกรง กลัว พระเจ้า และ มิได้ เห็นแก่ มนุษย์

3ใน นคร นั้น มี หญิง ม่าย คน หนึ่ง มา หา ผู้ พิพากษา ผู้ นั้น พูด ว่า ` ขอ แก้แค้น ศัตรู ของ ข้าพเจ้า ให้ ข้าพเจ้า เถิด '

4ฝ่าย ผู้ พิพากษา นั้น ไม่ ยอม ทำ จน ช้านาน แต่ ภายหลัง เขา นึก ใน ใจ ว่า ` แม้ ว่า เรา ไม่ เกรง กลัว พระเจ้า และ ไม่ เห็นแก่ มนุษย์

5แต่ เพราะ แม่ม่าย คน นี้ มาก วน เรา ให้ ลำบาก เรา จะ แก้แค้น ให้ เขา เพื่อ มิ ให้ นาง มาร บก วน บ่อยๆ ให้ เรา รำคาญ ใจ ' "

6และ องค์ พระผู้เป็นเจ้า ตรัส ว่า " จง ฟัง คำ ที่ ผู้ พิพากษา อธรรม นี้ ได้ พูด

7พระเจ้า จะ ไม่ ทรง แก้แค้น ให้ คน ที่ พระองค์ ได้ ทรง เลือก ไว้ ผู้ ร้อง ถึง พระองค์ ทั้ง กลางวัน กลางคืน หรือ พระองค์ จะ อด พระทัย ไว้ ช้านาน หรือ

8เรา บอก ท่าน ทั้งหลาย ว่า พระองค์ จะ ทรง แก้แค้น ให้ เขา โดย เร็ว แต่ เมื่อ บุตร มนุษย์ มา ท่าน จะ พบ ความ เชื่อ ใน แผ่นดิน โลก หรือ "

9คำ อุปมา เกี่ยว กับ คน ฟาริสี และ คน เก็บ ภาษี สำหรับ บาง คน ที่ ไว้ใจ ใน ตัว เอง ว่าเป็น คน ชอบธรรม และ ได้ ดูถูก คน อื่น นั้น พระองค์ ตรัส คำ อุปมา นี้ ว่า

10" มี ชาย สอง คน ขึ้น ไป อธิษฐาน ใน พระ วิหาร คน หนึ่ง เป็น พวก ฟาริสี และ คน หนึ่ง เป็น พวก เก็บ ภาษี

11คน ฟาริสี นั้น ยืน นึก ใน ใจ ของ ตน อธิษฐาน ว่า ` ข้า แต่ พระเจ้า ข้าพระ องค์ ขอบพระคุณ พระองค์ ที่ ข้าพระ องค์ ไม่ เหมือน คน อื่น ซึ่ง เป็น คน ฉ้อโกง คน อธรรม และ คน ล่วงประเวณี และ ไม่ เหมือน คน เก็บ ภาษี คน นี้

12ใน สัปดาห์ หนึ่ง ข้าพระ องค์ ถือ อด อาหาร สอง หน และ ของ สารพัด ซึ่ง ข้าพระ องค์ หา ได้ ข้าพระ องค์ ได้ เอา สิบ ชัก หนึ่ง มา ถวาย '

13ฝ่าย คน เก็บ ภาษี นั้น ยืน อยู่ แต่ ไกล ไม่ แหงน ดู ฟ้า แต่ ตี อก ของ ตน ว่า ` ข้า แต่ พระเจ้า ขอ ทรง โปรด พระ เมตตา แก่ ข้าพระ องค์ ผู้ เป็น คน บาป เถิด '

14เรา บอก ท่าน ทั้งหลาย ว่า คน นี้ แหละ เมื่อ กลับ ลง ไป ยัง บ้าน ของ ตน ก็ นับ ว่า ชอบธรรม ยิ่ง กว่า อีก คน หนึ่ง นั้น เพราะว่า ทุก คน ที่ ยก ตัว ขึ้น จะ ต้อง ถูก เหยียด ลง แต่ ทุก คน ที่ ได้ ถ่อมตัว ลง จะ ต้อง ถูก ยก ขึ้น "

15พระ เยซู ทรง อวย พร แก่ เด็ก เล็ก ๆ ( มธ 19 : 13 - 15 ; มก 10 : 13 - 16 ) แล้ว เขา อุ้ม ทารก มา หา พระองค์ เพื่อ จะ ให้ พระองค์ ทรง ถูก ต้อง ทารก นั้น แต่ เหล่า สาวก เมื่อ เห็น เข้า ก็ ห้าม เขา

16แต่ พระ เยซู ทรง เรียก เขา มา แล้ว ตรัส ว่า " จง ยอม ให้ เด็ก เล็ก ๆ เข้า มา หา เรา อย่า ห้าม เขา เลย เพราะว่า อาณาจักร ของ พระเจ้า ย่อม เป็น ของ คน เช่น เด็ก เหล่า นั้น

17เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า ผู้ หนึ่ง ผู้ ใด มิได้ รับ อาณาจักร ของ พระเจ้า เหมือน เด็ก เล็ก ๆ ผู้ นั้น จะ เข้า ใน อาณาจักร นั้น ไม่ ได้ "

18เรื่อง เศรษฐี หนุ่ม ( มธ 19 : 16 - 30 ; มก 10 : 17 - 31 ) มี ขุนนาง ผู้ หนึ่ง ทูล ถาม พระองค์ ว่า " ท่าน อาจารย์ ผู้ ประเสริฐ ข้าพเจ้า จะ ทำ ประการ ใด จึง จะ ได้ ชีวิต นิรันดร์เป็น มรดก "

19พระ เยซู ตรัส ถาม คน นั้น ว่า " ท่าน เรียก เรา ว่า ประเสริฐ ทำไม ไม่ มี ใคร ประเสริฐ เว้นแต่ พระเจ้า องค์ เดียว

20ท่าน รู้จัก พระ บัญญัติ แล้ว ซึ่ง ว่า ` อย่า ล่วงประเวณี ผัว เมีย เขา อย่า ฆ่า คน อย่า ลัก ทรัพย์ อย่า เป็น พยาน เท็จ จง ให้ เกียรติ แก่ บิดา มารดา ของ ตน ' "

21คน นั้น จึง ทูล ว่า " ข้อ เหล่า นี้ ข้าพเจ้า ได้ ถือ รักษา ไว้ ตั้งแต่ เป็น เด็ก ๆ มา "

22เมื่อ พระ เยซู ทรง ได้ยิน อย่าง นั้น พระองค์ ตรัส แก่ เขา ว่า " ท่าน ยัง ขาด สิ่ง หนึ่ง จง ไป ขาย บรรดา สิ่งของ ซึ่ง ท่าน มี อยู่ และ แจกจ่าย ให้ คน อนาถา ท่าน จึง จะ มี ทรัพย์สมบัติ ใน สวรรค์ แล้ว จง ตาม เรา มา "

23แต่ เมื่อ เขา ได้ยิน อย่าง นั้น ก็ เป็น ทุกข์ นัก เพราะ เขา เป็น คน มั่งมี มาก

24เมื่อ พระ เยซู ทอดพระเนตร เห็น เขา เป็น ทุกข์ นัก พระองค์ จึง ตรัส ว่า " คน มั่งมี จะ เข้า ใน อาณาจักร ของ พระเจ้า ก็ ยาก จริง หนา

25เพราะว่า ตัว อูฐ จะ รอด รู เข็ม ก็ ง่าย กว่า คน มั่งมี จะ เข้า ใน อาณาจักร ของ พระเจ้า "

26ฝ่าย คน ทั้งหลาย ที่ ได้ยิน จึง ว่า " ถ้า อย่าง นั้น ใคร จะ รอด ได้ "

27แต่ พระองค์ ตรัส ว่า " สิ่ง ที่ มนุษย์ ทำ ไม่ ได้ พระเจ้า ทรง กระทำ ได้ "

28เปโตร จึง ทูล ว่า " ดูเถิด ข้าพระ องค์ ทั้งหลาย ได้ สละ ทิ้ง สิ่ง สารพัด ติดตาม พระองค์ มา "

29พระองค์ จึง ตรัส กับ เขา ว่า " เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า ถ้า ผู้ ใด ได้ สละ เรือน หรือ บิดา มารดา หรือ พี่น้อง หรือ ภรรยา หรือ บุตร เพราะ เห็นแก่ อาณาจักร ของ พระเจ้า

30ใน เวลา นี้ ผู้ นั้น จะ ได้ รับ ตอบแทน หลาย เท่า และ ใน โลก หน้า จะ ได้ ชีวิตนิรันดร์ "

31พระ เยซู ทรง พยากรณ์ ถึง ความ ตาย และ การ ฟื้น คืนชีพ ของ พระองค์ ( มธ 20 : 17 - 19 ; มก 10 : 32 - 34 ) พระองค์ ทรง พา สาวก สิบ สอง คน ไป กับ พระองค์ แล้ว ตรัส กับ เขา ว่า " ดูเถิด เรา ทั้งหลาย จะ ขึ้น ไป ยัง กรุง เยรูซา เล็ม และ สิ่ง สารพัด ซึ่ง เหล่า ศาสดา พยากรณ์ ได้ เขียน ไว้ ว่า ด้วย บุตร มนุษย์ นั้น จะ สำเร็จ

32ด้วยว่า บุตร มนุษย์ นั้น จะ ต้อง ถูก มอบ ไว้ กับ คน ต่าง ชาติ และ เขา จะ เยาะ เย้ย ท่าน กระทำ หยาบคาย แก่ ท่าน ถ่ม น้ำลาย รด ท่าน

33เขา จะ โบย ตี และ ฆ่า ท่าน เสีย แล้ว ใน วัน ที่ สาม ท่าน จะ เป็น ขึ้น มา ใหม่ "

34ฝ่าย เหล่า สาวก มิได้ เข้าใจ ใน สิ่ง เหล่า นั้น เลย และ คำ นั้น ก็ ถูก ซ่อน ไว้ จาก เขา และ เขา ไม่ รู้ เนื้อความ ซึ่ง พระองค์ ตรัส นั้น

35ทรง รักษา คน ตาบอด ใกล้ เมือง เยรีโค ( มธ 20 : 29 - 34 ; มก 10 : 46 - 52 ) ต่อ มา เมื่อ พระองค์ เสด็จ มา ใกล้ เมือง เยรีโค มีค น ตาบอด คน หนึ่ง นั่ง ขอทาน อยู่ ริม หนทาง

36เมื่อ เขา ได้ยิน เสียง ประชาชน เดิน ผ่าน ไป จึง ถาม ว่า เรื่อง อะไร กัน

37คน พวก นั้น จึง บอก เขา ว่า พระ เยซู ชาว นา ซา เร็ธเสด็จ ไป

38คน ตาบอด นั้น จึง ร้อง ว่า " ท่าน เยซู บุตร ดา วิด เจ้าข้า ขอ ทรง เมตตา ข้าพระ องค์ เถิด "

39คน ที่ เดิน ไป ข้าง หน้า นั้น จึง ห้าม เขา ให้ นิ่ง แต่ เขา ยิ่ง ร้อง ขึ้น ว่า " บุตร ดา วิด เจ้าข้า ขอ ทรง เมตตา ข้าพระ องค์ เถิด "

40พระ เยซู ทรง ประทับ ยืน อยู่ สั่ง ให้ พา คน ตาบอด มา หา พระองค์ เมื่อ เขา มา ใกล้ แล้ว พระองค์ ทรง ถาม เขา

41ว่า " เจ้า ปรารถนา จะ ให้ เรา ทำ อะไร ให้ เจ้า " เขา ทูล ว่า " พระองค์เจ้า ข้า โปรด ให้ ข้าพระ องค์ เห็น ได้ "

42พระ เยซู ตรัส แก่ เขา ว่า " จง เห็น เถิด ความ เชื่อ ของ เจ้า ได้ กระทำ ให้ ตัว เจ้า หาย ปกติ "

43ใน ทันใด นั้น เขา ก็ เห็น ได้ และ ตาม พระองค์ ไป พลาง ถวาย เกียรติ แด่ พระเจ้า และ เมื่อ คน ทั้งปวง ได้ เห็น เช่น นั้น ก็ สรรเสริญ พระเจ้า

← Chapter 17 Jump to: Chapter 19 →