Luke 9

Thai Tok

1ทรง ส่ง อัครสาวก สิบ สอง คน ออก ไป ประกาศ ( มธ 10 : 1 - 42 ; มก 6 : 7 - 13 ) พระองค์ ทรง เรียก สาวก สิบ สอง คน ของ พระองค์ มา พร้อม กัน แล้ว ทรง ประทาน ให้ เขา มี อำนาจ และ สิทธิ อำนาจ เหนือ ผี ทั้งปวง และ รักษา โรค ต่างๆ ให้ หาย

2แล้ว พระองค์ ทรง ใช้ เขา ไป ประกาศ อาณาจักร ของ พระเจ้า และ รักษา คน เจ็บป่วย ให้ หาย

3พระองค์ จึง ตรัส สั่ง เขา ว่า " อย่า เอา อะไร ไป ใช้ ตาม ทาง เช่น ไม้เท้า หรือ ย่าม หรือ อาหาร หรือ เงิน หรือ เสื้อ คลุม สอง ตัว

4และ ถ้า เข้าไป ใน เรือน ไหน จง อาศัย อยู่ ใน เรือน นั้น จนกว่า จะ ไป

5ผู้ ใด ไม่ ต้อนรับ พวก ท่าน เมื่อ ท่าน จะ ไป จาก เมือง นั้น จง สะบัด ผงคลี ดิน จาก เท้า ของ ท่าน ออก ส่อ ให้ เห็น ความ ผิด ของ เขา "

6เหล่า สาวก จึง ออก ไป ตาม เมือง ต่างๆ ประกาศ ข่าว ประเสริฐ และ รักษา คน เจ็บป่วย ทุกแห่ง ให้ หาย

7ความ ตาย ของ ยอ ห์น ผู้ ให้ รับ บัพ ติ ศ มา ( มธ 14 : 1 - 12 ; มก 6 : 14 - 29 ) ฝ่าย เฮ โร ด เจ้า เมือง ได้ยิน เรื่อง เหตุการณ์ ทั้งปวง ซึ่ง พระองค์ ได้ ทรง กระทำ นั้น จึง คิด สงสัย มาก เพราะ บาง คน ว่าย อห์น เป็น ขึ้น มา จาก ความ ตาย

8บาง คน ก็ ว่าเป็น เอ ลี ยาห์มา ปรากฏ คน อื่น ว่าเป็น ศาสดา พยากรณ์ โบราณ กลับ เป็น ขึ้น มา อีก

9เฮ โร ด จึง ว่า " ยอ ห์น นั้น เรา ได้ ตัด ศีรษะ แล้ว แต่ คน นี้ ที่ เรา ได้ยิน เหตุการณ์ ของ เขา อย่าง นี้ คือ ผู้ ใด เล่า " แล้ว เฮ โร ด จึง หา โอกาส ที่ จะ เห็น พระองค์

10ทรง เลี้ยง อาหาร คน ห้า พัน ( มธ 14 : 13 - 21 ; มก 6 : 30 - 44 ; ยน 6 : 1 - 4 ) ครั้น อัครสาวก กลับ มา แล้ว เขา ทูล พระองค์ ถึง บรรดา การ ซึ่ง เขา ได้ กระทำ นั้น พระองค์ จึง พา เขา ไป ยัง ที่ เปลี่ยว แต่ ลำพัง ใกล้ เมือง ที่ เรียก ว่า เบธไซ ดา

11แต่ เมื่อ ประชาชน รู้ แล้ว จึง ตาม พระองค์ ไป พระองค์ ทรง ต้อนรับ เขา ตรัส สั่งสอน เขา ถึง อาณาจักร ของ พระเจ้า และ ทุก คน ที่ ต้องการ ให้ หาย โรค พระองค์ ก็ ทรง รักษา ให้

12ครั้น กำลัง จะ เย็น แล้ว สาวก สิบ สอง คน มา ทูล พระองค์ ว่า " ขอ ให้ ประชาชน ไป ตาม เมือง ต่างๆ และ ชนบท ที่ อยู่ แถบ นี้ หา ที่ พัก นอน และ หา อาหาร รับประทาน เพราะ ที่ เรา อยู่ นี้ เป็น ที่ เปลี่ยว "

13แต่ พระองค์ ตรัส แก่ เขา ว่า " พวก ท่าน จง เลี้ยง เขา เถิด " เขา ทูล ว่า " เรา ไม่ มี อะไร มาก มี แต่ ขนมปัง ห้า ก้อน กับ ปลา สอง ตัว เว้น เสีย แต่ เรา จะ ไป ซื้อ อาหาร สำหรับ คน ทั้งปวง นี้ "

14เพราะว่า คน เหล่า นั้น นับ แต่ ผู้ชาย ได้ ประมาณ ห้า พัน คน พระองค์ จึง สั่ง เหล่า สาวก ของ พระองค์ ว่า " จง ให้ คน ทั้งปวง นั่ง ลง เป็น หมู่ ๆ ราว หมู่ ละ ห้า สิบ คน "

15เขา ก็ กระทำ ตาม คือ ให้ คน ทั้งปวง นั่ง ลง

16เมื่อ พระองค์ ทรง รับ ขนมปัง ห้า ก้อน กับ ปลา สอง ตัว นั้น แล้ว ก็ แหงน พระ พักตร์ ดู ฟ้า สวรรค์ ขอบพระคุณ แล้ว หัก ส่ง ให้ แก่ เหล่า สาวก ให้ เขา แจก แก่ ประชาชน

17เขา ได้ กิน อิ่ม ทุก คน แล้ว เขา เก็บ เศษ อาหาร ที่ ยัง เหลือ นั้น ได้ สิบ สอง กระบุง

18การ ยอม รับ อัน ยิ่ง ใหญ่ ของ เปโตร ( มธ 16 : 13 - 20 ; มก 8 : 27 - 30 ) ต่อ มา เมื่อ พระองค์ กำลัง อธิษฐาน อยู่ แต่ ลำพัง เหล่า สาวก อยู่ กับ พระองค์ พระองค์ จึง ตรัส ถาม เขา ว่า " คน ทั้งปวง พูด กัน ว่า เรา เป็น ผู้ ใด "

19เหล่า สาวก ทูล ตอบ ว่า " เขา ว่าเป็น ยอ ห์น ผู้ ให้ รับ บัพ ติ ศ มา บาง คน ว่าเป็น เอ ลียาห์ แต่ คน อื่น ว่าเป็น คน หนึ่ง ใน พวก ศาสดา พยากรณ์ โบราณ เป็น ขึ้น มา ใหม่ "

20พระองค์ จึง ตรัส ถาม เขา ว่า " แล้ว พวก ท่าน เล่า ว่า เรา เป็น ผู้ ใด " เปโตร ทูล ตอบ ว่า " เป็น พระ คริสต์ ของ พระเจ้า "

21พระองค์ จึง กำชับ สั่ง เขา มิ ให้ บอก ความ นี้ แก่ ผู้ ใด

22พระ คริสต์ ทรง พยากรณ์ ถึง ความ ตาย ของ พระองค์ สิ่ง ที่ สาวก ต้อง สละ ตรัส ว่า " บุตร มนุษย์ จะ ต้อง ทน ทุกข์ ทรมาน หลาย ประการ พวก ผู้ใหญ่ พวก ปุโรหิต ใหญ่ และ พวก ธร ร มา จาร ย์จะ ปฏิเสธ ท่าน ใน ที่สุด ท่าน จะ ต้อง ถูก ประหารชีวิต แต่ ใน วัน ที่ สาม ท่าน จะ ทรง ถูก ชุบ ให้ เป็น ขึ้น มา ใหม่ "

23พระองค์ จึง ตรัส แก่ เขา ทั้งหลาย ว่า " ถ้า ผู้ ใด ใคร่ จะ ตาม เรา มา ให้ ผู้ นั้น เอาชนะ ตัว เอง และ รับ กางเขน ของ ตน แบก ทุก วัน และ ตาม เรา มา

24เพราะว่า ผู้ ใด ใคร่ จะ เอาชีวิต รอด ผู้ นั้น จะ เสีย ชีวิต แต่ ผู้ ใด จะ เสีย ชีวิต เพราะ เห็นแก่ เรา ผู้ นั้น จะ ได้ ชีวิต รอด

25เพราะ ถ้า ผู้ ใด จะ ได้ สิ่งของ สิ้น ทั้ง โลก แต่ ต้อง เสียตัว ของ ตน เอง หรือ ถูก ทิ้ง เสีย ผู้ นั้น จะ ได้ ประโยชน์ อะไร

26เพราะ ถ้า ผู้ ใด มีค วาม อาย เพราะ เรา และ ถ้อยคำ ของ เรา บุตร มนุษย์ ก็ จะ มีค วาม อาย เพราะ ผู้ นั้น เมื่อ ท่าน มา ด้วย สง่า ราศี ของ ท่าน เอง และ ของ พระ บิดา และ ของ เหล่า ทูต สวรรค์ บริสุทธิ์

27แต่ เรา บอก ความ จริง แก่ ท่าน ทั้งหลาย ว่า มี บาง คน ที่ ยืน อยู่ ที่ นี่ ซึ่ง ยัง จะ ไม่ รู้ รส ความ ตาย จนกว่า จะ ได้ เห็น อาณาจักร ของ พระเจ้า "

28การ จำแลง พระ กาย ของ พระ คริสต์ ( มธ 17 : 1 - 8 ; มก 9 : 2 - 8 ) ต่อ มา ภายหลัง พระองค์ ได้ ตรัส คำ เหล่า นั้น ประมาณ แปด วัน พระองค์ จึง ทรง พา เปโตร ยอ ห์น และ ยาก อบ ขึ้น ไป บน ภูเขา เพื่อ จะ อธิษฐาน

29ขณะ ที่ พระองค์ กำลัง อธิษฐาน อยู่ ว ร รณ พระ พักตร์ ของ พระองค์ ก็ เปลี่ยน ไป และ ฉลองพระองค์ ก็ ขาว เป็น มัน ระยับ

30ดูเถิด มี ชาย สอง คน สนทนา อยู่ กับ พระองค์ คือ โมเสส และ เอ ลียาห์

31ผู้ มา ปรากฏ ด้วย สง่า ราศี และ กล่าว ถึง การ มรณาของ พระองค์ ซึ่ง จะ สำเร็จ ใน กรุง เยรูซา เล็ม

32ฝ่ายเปโตร กับ คน ที่ อยู่ ด้วย นั้น ก็ ง่วงเหงาหาวนอน แต่ เมื่อ เขา ตา สว่าง ขึ้น แล้ว เขา ก็ได้ เห็น สง่า ราศี ของ พระองค์ และ เห็น ชาย สอง คน นั้น ที่ ยืน อยู่ กับ พระองค์

33ต่อ มา เมื่อ สอง คน นั้น กำลัง ลา ไป จาก พระองค์ เปโตร จึง ทูล พระ เยซู ว่า " พระ อาจารย์ เจ้าข้า ซึ่ง เรา อยู่ ที่ นี่ ก็ดี ให้ พวก ข้าพระ องค์ ทำ พลับพลา สาม หลัง สำหรับ พระองค์ หลัง หนึ่ง สำหรับ โมเสส หลัง หนึ่ง สำหรับ เอ ลี ยาห์หลัง หนึ่ง " เปโตร ไม่ เข้าใจ ว่า ตัว ได้ พูด อะไร

34เมื่อ เขา กำลัง พูด คำ เหล่า นี้ มี เมฆ มา คลุม เขา ไว้ และ เมื่อ เข้า อยู่ ใน เมฆ นั้น เขา ก็ กลัว

35มี พระ สุรเสียง ออก มา จาก เมฆ นั้น ว่า " ผู้ นี้ เป็น บุตร ที่รัก ของ เรา จง ฟัง ท่าน เถิด "

36เมื่อ พระ สุรเสียง นั้น สงบ แล้ว พระ เยซู ทรง สถิต อยู่ องค์ เดียว เขา ทั้ง สาม ก็ เก็บ เรื่อง นี้ ไว้ และ ใน กาล ครั้ง นั้น เขา มิได้ บอก เหตุการณ์ ซึ่ง เขา ได้ เห็นแก่ ผู้ ใด

37สาวก เก้า คน ขาด อำนาจ พระ เยซู ทรง ขับ ผี ออก ( มธ 17 : 14 - 21 ; มก 9 : 14 - 29 ) ต่อ มา วัน รุ่ง ขึ้น เมื่อ พระองค์ กับ เหล่า สาวก ลง มา จาก ภูเขา แล้ว มีค น มากมาย มา พบ พระองค์

38ดูเถิด มี ชาย คน หนึ่ง ใน หมู่ ประชาชน นั้น ร้อง ว่า " อาจารย์ เจ้าข้า ขอ พระองค์ ทรง โปรด ทอดพระเนตร บุตร ชาย ของ ข้าพเจ้า เพราะว่า ข้าพเจ้า มี บุตร คน เดียว

39และ ดูเถิด ผี มัก จะ เข้า สิง เขา เด็ก ก็ โห่ ร้อง ขึ้น ทันที ผี ทำให้ เด็ก นั้น ชัก ดิ้น น้ำลาย ฟูม ปาก ทำให้ ตัว ฟก ช้ำ ไม่ใคร่ ออก จาก เขา เลย

40ข้าพเจ้า ได้ ขอ เหล่า สาวก ของ พระองค์ ให้ ขับ มัน ออก เสีย แต่ เขา กระทำ ไม่ ได้ "

41พระ เยซู ตรัส ตอบ ว่า " โอ คนใน ยุค ที่ ขาด ความ เชื่อ และ มี ทิฐิ ชั่ว เรา จะ ต้อง อยู่ กับ เจ้า ทั้งหลาย และ อดทน เพราะ พวก เจ้า นาน เท่าใด จง พา บุตร ของ ท่าน มา ที่ นี่ เถิด "

42เมื่อ เด็ก นั้น กำลัง มา ผี ก็ ทำให้ เขา ล้ม ชัก ดิ้น ใหญ่ แต่ พระ เยซู ตรัส สำทับ ผี โสโครก นั้น และ ทรง รักษา เด็ก ให้ หาย แล้ว ส่ง คืนให้ บิดา เขา

43คน ทั้งปวง ก็ ประหลาด ใจ นัก เพราะ ฤทธิ์ เดช อัน ใหญ่ ยิ่ง ของ พระเจ้า แต่ เมื่อ เขา ทั้งหลาย ยัง ประหลาด ใจ อยู่ เพราะ เหตุการณ์ ทั้งปวง ซึ่ง พระ เยซู ได้ ทรง กระทำ นั้น พระองค์ จึง ตรัส แก่ เหล่า สาวก ของ พระองค์ ว่า

44พระ คริสต์ ทรง พยากรณ์ ถึง ความ ตาย ของ พระองค์ อีก ( มธ 17 : 22 - 23 ; มก 9 : 30 - 32 ) " จง ให้ คำ เหล่า นี้ เข้าหู ของ ท่าน เพราะว่า บุตร มนุษย์ จะ ต้อง ถูก มอบ ไว้ ใน เงื้อมมือ ของ คน ทั้งหลาย "

45แต่ คำ เหล่า นั้น สาวก หา ได้ เข้าใจ ไม่ ความ ก็ ถูก ซ่อน ไว้ จาก เขา เพื่อ เขา จะ ไม่ ได้ เข้าใจ และ เขา ไม่ กล้า ถาม พระองค์ ถึง คำ นั้น

46เด็ก เป็น แบบอย่าง ( มธ 18 : 1 - 5 ; มก 9 : 33 - 37 ) แล้ว เหล่า สาวก ก็ เกิด เถียง กัน ว่า ใน พวก เขา ใคร จะ เป็น ใหญ่ ที่สุด

47ฝ่าย พระ เยซู ทรง หยั่งรู้ ความ คิด ใน ใจ ของ เขา จึง ให้ เด็ก คน หนึ่ง ยืน อยู่ ใกล้ พระองค์

48แล้ว ตรัส กับ เขา ว่า " ถ้า ผู้ ใด จะ รับ เด็ก เล็ก ๆ คน นี้ ใน นาม ของ เรา ผู้ นั้น ก็ได้ รับ เรา และ ผู้ ใด ได้ รับ เรา ผู้ นั้น ก็ได้ รับ พระองค์ ผู้ทรง ใช้ เรา มา เพราะว่า ใน พวก ท่าน ทั้งหลาย ผู้ ใด เป็น ผู้ ต่ำต้อย ที่สุด ผู้ นั้น แหละ เป็น ผู้ใหญ่ "

49ฝ่าย ยอ ห์น ทูล พระองค์ ว่า " พระ อาจารย์ เจ้าข้า พวก ข้าพระ องค์ เห็น ผู้ หนึ่ง ขับ ผี ออก ใน พระ นาม ของ พระองค์ และ ข้าพระ องค์ ได้ ห้าม เขา เสีย เพราะ เขา ไม่ ตาม พวก เรา มา "

50พระ เยซู ตรัส แก่ เขา ว่า " อย่า ห้าม เขา เลย เพราะว่า ผู้ ใด ไม่ เป็น ฝ่าย ต่อสู้ เรา ก็ เป็น ฝ่าย เรา แล้ว "

51จาก แคว้น กา ลิ ลี ผ่าน แคว้น สะ มา เรียต่อ มา ครั้น จวน เวลา ที่ พระองค์ จะ ทรง ถูก รับ ขึ้น ไป พระองค์ ทรง มุ่ง พระ พักตร์ แน่ว ไป ยัง กรุง เยรูซา เล็ม

52และ พระองค์ ทรง ใช้ ผู้ ส่งข่าว ล่วงหน้า ไป ก่อน เขา ก็ เข้าไป ใน หมู่ บ้าน แห่ง หนึ่ง ของ ชาว สะ มา เรียเพื่อ จะ เตรียม ไว้ ให้ พระองค์

53ชาว บ้าน นั้น ไม่ รับรอง พระองค์ เพราะ ดูเหมือน ว่า พระองค์ กำลัง ทรง มุ่ง พระ พักตร์ ไป ยัง กรุง เยรูซา เล็ม

54และ เมื่อ สาวก ของ พระองค์ คือ ยาก อบ และ ยอ ห์น ได้ เห็น ดังนั้น เขา ทูล ว่า " พระองค์เจ้า ข้า พระองค์ พอ พระทัย จะ ให้ ข้าพระ องค์ ขอ ไฟ ลง มา จาก สวรรค์ เผา ผลาญ เขา เสีย อย่าง เอ ลี ยาห์ได้ กระทำ นั้น หรือ "

55แต่ พระองค์ ทรง เหลียว มา ห้ามปราม เขา และ ตรัส ว่า " ท่าน ไม่ รู้ ว่า ท่าน มี จิตใจ ทำนอง ใด

56เพราะว่า บุตร มนุษย์ มิได้ มา เพื่อ ทำลาย ชีวิต มนุษย์ แต่ มา เพื่อ ช่วย เขา ทั้งหลาย ให้ รอด " แล้ว พระองค์ กับ เหล่า สาวก ก็ เลย ไป ที่ หมู่ บ้าน อีก แห่ง หนึ่ง

57ทรง ลองใจ ผู้ อาสา ตาม พระองค์ ( มธ 8 : 18 - 22 ) ต่อ มา เมื่อ พระองค์ กับ เหล่า สาวก กำลัง เดินทาง ไป มีค น หนึ่ง ทูล พระองค์ ว่า " พระองค์เจ้า ข้า พระองค์ เสด็จ ไป ทาง ไหน ข้าพระ องค์ จะ ตาม พระองค์ ไป ทาง นั้น "

58พระ เยซู ตรัส แก่ เขา ว่า " สุนัข จิ้งจอก ยัง มี โพรง และ นก ใน อากาศ ก็ ยัง มี รัง แต่ บุตร มนุษย์ ไม่ มี ที่ ที่ จะ วาง ศีรษะ "

59พระองค์ ตรัส แก่ อีก คน หนึ่ง ว่า " จง ตาม เรา มา เถิด " แต่ คน นั้น ทูล ตอบ ว่า " พระองค์เจ้า ข้า ขอ ทรง โปรด ให้ ข้าพระ องค์ ไป ฝัง ศพ บิดา ข้าพระ องค์ ก่อน "

60พระ เยซู จึง ตรัส กับ เขา ว่า " ปล่อย ให้ คน ตาย ฝัง คน ตาย ของ เขา เอง เถิด แต่ ส่วน ท่าน จง ไป ประกาศ อาณาจักร ของ พระเจ้า "

61อีก คน หนึ่ง ทูล ว่า " พระองค์เจ้า ข้า ข้าพระ องค์ จะ ตาม พระองค์ ไป แต่ ขอ อนุญาต ให้ ข้าพระ องค์ ไป ลา คน ที่ อยู่ ใน บ้าน ของ ข้าพระ องค์ ก่อน "

62พระ เยซู ตรัส กับ เขา ว่า " ผู้ ใด เอา มือ จับ คัน ไถ แล้ว หัน หน้า กลับ เสีย ผู้ นั้น ก็ ไม่ สมควร กับ อาณาจักร ของ พระเจ้า "

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →