Romans 10

Ahirani (आहिराणी नवा करार) - No Year

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →

1ओ विश्वासी भावूसहोण, मना मन नि ईच्छा आणि मना यहुदी भावूस साठे परमेश्वर ले मनी प्रार्थना शे कि तेस्ले तारण भेटो.

2मी तुमले तेस्ना विषय मा हय साक्ष देस कि तेस्ना मा परमेश्वर ना प्रती उत्साह शे, पण हवू उत्साह विवेकपूर्ण नई शे.

3तेस्ले ती धार्मिकता नई माहिती, जी परमेश्वर नि ईच्छा शे, आणि आपली धार्मिकता स्थापित करामा लागेल ऱ्हातस. एनासाठे तेस्नी परमेश्वर ना द्वारे निर्धारित धार्मिकता ना आधीन राहाले स्वीकार नई कर.

4कारण कि ख्रिस्त नि पहिलेच मोशे ना नियम ना उद्देश ले पुरा करी टाकेल शे, एनासाठे कि जो कोणी ख्रिस्त वर विश्वास करो तो धर्मी ठरावामा येवो.

5मोशे ना नियम ना आधार वर धार्मिकता ना विषय मा लिखस, “जो माणुस मोशे ना नियम ना ह्या गोष्टीस्ना पालन करीन, तेले तेस्ना द्वारे जीवन भेटीन.”

6पण पवित्र शास्त्र विश्वास वर आधारित धार्मिकता ना विषय मा जे लिखस तो हय शे, “तू आपला मन मा हय नको ईचारजो स्वर्ग मा कोण चळीन?” (म्हणजे ख्रिस्त ले उतारी लया साठे.)

7आणि नका त हय ईचारज्यात “अधोलोक मा कोण उतरीन?” (म्हणजे ख्रिस्त ले मरेल मधून जित्ता करीसन वरे लया साठे.)

8पण ती हय सांगस कि, “वचन तुमना जोळे शे, ते तुमना तोंड मा आणि तुमना हृदय मा शे.” हय विश्वास ना वचन शे, जेना आमी प्रचार करतस.

9कि जर तू आपला तोंड कण येशु ले प्रभु मानीसन कबूल करी लेस, आणि आपला मन मा विश्वास करस कि परमेश्वर नि तेले मरेल मधून परत जित्ता कर, त तुले निश्चित तारण भेटीन.

10कारण कि आमी विश्वास ना द्वारे धर्मी ठरावामा येतस आणि तोंड कण कबूल कराना द्वारे वाचाळामा येतस.

11परमेश्वर ना पुस्तक हय सांगस, “जो कोणी तेनावर विश्वास करीन तो लज्जित नई होवाव.”

12एनासाठे यहुदी आणि ग्रीक मा काहीच फरक नई शे, सर्वास्ना प्रभु एकच शे. तो त्या सर्वास्ना प्रती संपन्न शे, ज्या तेले हाक मारतस.

13जस पवित्र शास्त्र सांगस, “जो कोणी प्रभु ना नाव लीन, तेले तारण भेटीन.”

14पण कदी लोकस्ले तेनावर विश्वास नई, त त्या तेले कसा हाक मारू सकतस? आणि तेस्नी तेना विषय मा कदी आयकच नई, त तेनावर विश्वास कसा करू सकतस? आणि कदी कोणी प्रचारक नई राहो, त त्या तेना विषय मा कसा आयकू सकतस?

15आणि कदी तेले धाळामा नई येवो, त कोणी प्रचारक कसा बनू सकीन? जस पवित्र शास्त्र मा लिखेल शे, “तेस्ना पाय कितला सुंदर शेतस, ज्या चांगली गोष्टीस्नी सुवार्ता आयकाळतस.”

16पण सर्वास्नी त्या सुवार्ता वर विश्वास नई कर, यशया स्वता सांगस, “ओ प्रभु, कोणी आमना सुवार्ता वर विश्वास करेल शे?”

17पण विश्वास आयका कण आणि आयकन ख्रिस्त ना वचन कण होस.

18पण मी विचारस, “काय हय खर शे कि तेस्नी ख्रिस्त ना बारामा मा सुवार्ता नई आयकी?” नख्खीच तेस्नी आयकेल शे, कारण कि पवित्र शास्त्र मा लिखेल शे, “तेस्ना आवाज पुरा पृथ्वी मा पसरी जायेल शे आणि तेस्ना शब्द जग ना कोपरा लगून पोहोची जायेल शे.”

19मी परत विचारस, “काय इस्त्राएल देश ना लोकस्ले हय सुवार्ता नई समजनी का?” पहिले त मोशे स्वता सांगस, “मी एक असा देश ना प्रती, जो देश नई शे, तुमना मा ईर्ष्या उत्पन्न करसू आणि एक विवेकहीन देश ना प्रती तुमना मा राग उत्पन्न करसू.”

20मंग यशया आखो बी मोठी हिंमत कण सांगस, “ज्या मले नई शोधतस, तेस्ले मी भेटणु आणि ज्या मना विषय मा नई ईचारतस, तेस्ना वर मी स्वता ले प्रगट करनू.”

21पण इस्त्राएल देश ना लोकस्ना विषय मा परमेश्वर यशया ना द्वारे हय सांगस, “मी आदन्या नई मानणार आणि विरोध करणारी प्रजा कळे दिन भर हात पसारेल ऱ्हायनु.”

← Chapter 9 Jump to: Chapter 11 →