1 Corinthians 11

Welsh 1945 (Cyfieithiad Urdd y Graddedigion 1921-45 (T.N., Hosea ac Amos))

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1Byddwch efelychwyr i mi, megis yr wyf innau hefyd i Grist.

2Yr wyf yn eich canmol chwi oblegid eich bod yn cofio amdanaf ym mhob dim, ac yn dal at y traddodiadau megis y traddodais i chwi.

3Mynnwn i chwi wybod mai pen pob gŵr yw Crist, a phen gwraig yw ei gŵr, a phen Crist yw Duw.

4Pob gŵr a weddïo neu a broffwydo â chanddo rywbeth am ei ben, y mae’n bwrw anfri ar ei ben.

5A phob gwraig a weddïo neu a broffwydo a’i phen yn ddiorchudd, y mae’n bwrw anfri ar ei phen hithau. Canys un ydyw ac unfath â’r eilliedig.

6Canys os gwraig ni ddwg orchudd, cneifier hithau hefyd. Gwarthus i wraig yw torri ei gwallt neu eillio ei phen. Gwisged orchudd.

7Canys gŵr ni ddylai fod a’i ben tan orchudd, ac yntau’n ddelw a gogoniant Duw.

8Ond y wraig, gogoniant ei gŵr ydyw. Canys nid yw gŵr o wraig, eithr gwraig o ŵr.

9Ac eto, ni chrewyd gŵr er mwyn y wraig, eithr gwraig er mwyn y gŵr.

10Am hyn, dylai fod gan wraig awdurdod ar ei phen oblegid yr angylion.

11Ond yn unig nid gwraig heb ŵr na gŵr heb wraig yn yr Arglwydd.

12Canys megis y mae’r wraig o’r gŵr, felly y gŵr hefyd drwy’r wraig. A’r cwbl o Dduw.

13Bernwch ynoch eich hunain, Ai gweddus ydyw i wraig heb orchudd weddïo ar Dduw?

14Onid ydyw natur ei hun yn eich dysgu mai anglod yw i ddyn o bydd ganddo wallt hir,

15ond mai addurn ydyw i wraig o bydd ganddi wallt hir? Canys rhoddwyd y gwallt megis llen iddi.

16Ond os mynn neb fod yn gecrus, i ni nid oes y cyfryw arfer, nac i eglwysi Duw ychwaith.

17Ond dyma beth, a mi’n gorchymyn, nad wyf yn ei ganmol, sef nad er gwell ond er gwaeth yr ydych yn dyfod ynghŷd.

18Canys yn gyntaf oll, pan ddeloch ynghŷd mewn cynulleidfa, clywaf fod pleidiau yn eich plith, a chredu’r wyf fod peth gwir yn yr ystori.

19Canys rhaid yn wir fod yn eich plith heresïau, fel y dêl y rhai cymeradwy i’r amlwg yn eich plith.

20Am hynny, pan ddeloch ynghŷd, i’r un lle, nid bwyta swper yr Arglwydd mo hynny.

21Canys y mae pob un yn achub y blaen i fwyta’i swper ei hun, ac y mae’r naill ar ei gythlwng a’r llall yn feddw.

22Tybed nad oes i chwi dai, ynteu, er mwyn bwyta ac yfed? Neu ai dirmygu Eglwys Dduw yr ydych, a bwrw anfri ar y rhai sydd heb ddim? Pa beth a ddywedaf wrthych? Ai eich canmol a wnâf? Yn hyn o beth ni’ch canmolaf.

23Canys fe dderbyniais i oddiwrth yr Arglwydd yr hyn a draddodais hefyd i chwi, sef ddarfod i’r Arglwydd Iesu, y nos yr oeddid yn ei draddodi, gymryd torth,

24ac wedi diolch, ei thorri, a dywedyd: Dyma fy nghorff, y sydd eroch chwi. Gwnewch hyn er cof amdanaf i.

25Yr un modd, y cwpan hefyd, gwedi swper, gan ddywedyd: Y cwpan hwn, y cyfamod newydd ydyw yn y gwaed mau. Gwnewch hyn, gynifer gwaith bynnag yr yfoch, er cof amdanaf i.

26Canys cynifer gwaith bynnag y bwytaoch y bara hwn ac yr yfoch y cwpan, marwolaeth yr Arglwydd yr ydych yn ei chyhoeddi nes ei ddyfod (drachefn).

27Felly, y neb a fwytao’r bara neu a yfo gwpan yr Arglwydd yn anheilwng, euog fydd o gorff ac o waed yr Arglwydd.

28Ond, profed dyn ef ei hun, ac felly’n unig bwytaed o’r dorth ac yfed o’r cwpan.

29Canys y neb sy’n bwyta ac yn yfed, barn iddo’i hun y mae’n ei bwyta a’i hyfed, oni iawn farno’r corff.

30Dyna paham y mae llawer yn eich plith chwi yn weiniaid a nychlyd, a chryn nifer yn huno.

31Ond pe’n barnem ein hunain, yna ni’n bernid.

32A phan fernir ni gan yr Arglwydd, fe’n disgyblir, fel na’n collfarner gyda’r byd.

33Felly, fy mrodyr, pan ddeloch ynghŷd i’r bwyta, disgwyliwch bawb ei gilydd.

34Od oes neb â newyn arno, bwytaed yn tŷ, fel nad i farn y deloch ynghŷd. A phopeth arall, pan ddelwyf mi a’u trefnaf.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →