1 Corinthians 12

Welsh 1945 (Cyfieithiad Urdd y Graddedigion 1921-45 (T.N., Hosea ac Amos))

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →

1Ond am y doniau ysbrydol, frodyr, ni fynnwn fod ohonoch yn anwybodus.

2Gwyddoch eich arwain ymaith, â chwi eto’n ethnigion, at yr eilunod, fudion bethau, sut bynnag y’ch arweinid.

3Oherwydd hynny yr wyf yn hysbysu i chwi na ddywed neb a lefaro yn Ysbryd Duw, “Anathema Iesu,” ac na ddichon neb ddywedyd: “Arglwydd Iesu,” onid yn yr Ysbryd Glân.

4Ond y mae amryfal rannu ar ddoniau, eithr yr un Ysbryd;

5ac y mae amryfal ddosbarthu ar weinidogaethau, a’r un Arglwydd;

6a gwahanol foddau ar gyfrannu grymusterau, a’r un Duw y sy’n grymuso’r cwbl yng nghwbl.

7Ond i bob un y rhoddir amlygiad yr Ysbryd er llesâd.

8Canys i un drwy’r Ysbryd y rhoddir traethu doethineb, ac i arall draethu gwybodaeth yn ôl yr un Ysbryd;

9i arall eto ffydd drwy’r un Ysbryd, ac i arall ddoniau iacháu drwy’r un Ysbryd,

10ac i arall rymusterau nerthoedd, ac i arall broffwydoliaeth, ac i arall wahaniaethu rhwng ysbrydion, ac i arall amryw dafodau, ac i arall ddehongli tafodau.

11A’r rhai hyn oll y mae’r un a’r unrhyw Ysbryd yn eu grymuso, gan gyfrannu i bob un ar ei ben ei hun fel y mynno ef.

12Canys fel y mae’r corff yn un, ag iddo aelodau lawer, a bod holl aelodau’r corff, er eu hamled, yn un corff, felly hefyd y Crist;

13canys drwy un Ysbryd y’n bedyddiwyd, ninnau oll, yn un corff, ai Iddewon ai Groegiaid, ai caethion ai rhyddion; ac ag un Ysbryd diodwyd ni oll.

14Canys y corff, nid yw un aelod, ond llawer.

15Os dywed y troed, “Gan nad wyf law, nid rhan o’r corff mohonof,” nid yw wrth hynny yn peidio â bod yn rhan o’r corff.

16Ac os dywed y glust, “Gan nad wyf lygad, nid rhan o’r corff mohonof,” nid yw wrth hynny yn peidio â bod yn rhan o’r corff.

17Pe byddai’r corff i gyd yn llygad, mae’r clyw? Pe clyw fyddai i gyd, mae’r arogliad?

18Ond wele’n awr, Duw a osododd yr aelodau yn y corff, bob un ohonynt megis yr ewyllysiodd.

19Pe byddai’r holl aelodau yn un aelod, beth am y corff?

20Eithr yn awr, llawer aelod, ond un corff.

21Ond ni all y llygad ddywedyd wrth y llaw, “Nid rhaid imi wrthyt ti” nac ychwaith y pen wrth y traed, “Nid rhaid imi wrthych chwi.”

22Eithr yn hytrach o lawer, yr aelodau hynny o’r corff yr ymddengys eu bod yn wannaf sydd anhepgor;

23a’r aelodau hynny y sydd i’n tyb ni yn lleiaf eu parch, y rhai hynny a arwisgwn â pharch neilltuol; ac fe gaiff ein haelodau anweddaidd weddeidd-dra neilltuol,

24ond ein haelodau gweddus, nid rhaid iddynt wrtho. Ond Duw a gydnawseiddiodd y corff, gan roddi parch neilltuol i’r aelodau a fyddai fyr ohono,

25fel na byddai rhwyg yn y corff, namyn bod yr aelodau ag arnynt yr un pryder am ei gilydd.

26Ac os dioddef un aelod, cyd-ddioddefa’r aelodau oll; os gogoneddir aelod, cydlawenhâ’r aelodau oll.

27A chwithau, corff Crist ydych, ac aelodau bob yr un.

28A rhai a osododd Duw yn yr eglwys, yn gyntaf, apostolion; yn ail, proffwydi; yn drydydd, athrawon; yna, nerthoedd; yna doniau iachâd, cymhorthau, llywodraethau, amryw dafodau.

29Tybed ai apostolion pawb? Ai proffwydi pawb? Ai athrawon pawb?

30A oes i bawb nerthoedd? A fedd pawb ddoniau iachâd? A lefara pawb â thafodau? A fedr pawb eu dehongli?

31Ond byddwch yn fawr eich awydd am y doniau uwch.

← Chapter 11 Jump to: Chapter 13 →