Proverbs 16

Gaelic ABIG (Scottish) (Am Bìoball Iomraidh Gàidhlig 1880, 1992)

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →

1Tha deasachadh cridhe duine agus freagradh na teangaidh on Tighearna.

2Tha uile shlighean duine glan na shùilean fhèin; ach cothromaichidh an Tighearna na spioradan.

3Thoir d’obraichean thairis don Tighearna, agus daingnichear do smuaintean.

4Rinn an Tighearna gach nì air a shon fhèin, agus mar an ceudna an t‑aingidh airson là an uilc.

5Is gràinealachd don Tighearna gach neach a tha uaibhreach na chridhe: ged iadhadh làmh mu làimh, cha bhi e gun pheanas.

6Trìd tròcair agus fìrinn glanar euceart; agus trìd eagal an Tighearna trèigear an t‑olc.

7Nuair a ghabhas an Tighearna tlachd ann an slighean duine, bheir e air a naimhdean fhèin a bhith ann an sìth ris.

8Is fheàrr beagan le ionracas, na teachd‐a‑steach mòr gun cheartas.

9Smaoinichidh cridhe duine air a shlighe; ach is e an Tighearna a stiùras a cheuman.

10Tha fàistneachd air bilean an rìgh: ann am breitheanas cha dèan a bheul euceart.

11Is leis an Tighearna tomhaisean agus meidhean cearta: is iad uile chlachan‐tomhais a’ mhàla a obair‐san.

12Is gràinealachd do rìghrean aingidheachd a dhèanamh; oir le ionracas daingnichear an rìgh‐chathair.

13Is taitneach do rìghrean bilean an ionracais; agus is ionmhainn leo esan a labhras nithean cearta.

14Tha fearg rìgh mar theachdairean bàis; ach ciùinichidh duine glic i.

15Ann an solas gnùis rìgh tha beatha; agus tha a dheagh‐ghean mar neul an uisge dheireannaich.

16Cia mòr as fheàrr gliocas fhaotainn na òr; agus as roghnaiche tuigse fhaotainn na airgead?

17Is e rathad mòr nan ionraic an t‑olc a thrèigsinn: an tì a choimheadas a shlighe, gleidhidh e a anam.

18Ro sgrios thèid uabhar; agus ro leagadh, spiorad àrdanach.

19Is fheàrr a bhith de spiorad iriosal maille riùsan a tha ciùin, na a’ chreach a roinn maille ris na h‑uaibhrich.

20An tì a nì gnothach gu tuigseach, gheibh e math: agus an tì a dh’earbas as an Tighearna is sona e.

21Goirear duine crìonna den tì a tha glic na chridhe; agus meudaichidh mìlse nam bilean fòghlam.

22Is tobar beatha an tuigse don tì aig a bheil i; ach is amaideachd fòghlam nan amadan.

23Nì cridhe an duine ghlic a bheul tuigseach, agus air a bhilean cuiridh e fòghlam.

24Mar chìr‐mheala tha briathran taitneach, milis don anam agus nan slàinte do na cnàmhan.

25Tha slighe ann a tha ceart ann an sealladh duine; ach is iad slighean a’ bhàis a crìoch.

26An tì a shaothraicheas, saothraichidh e air a shon fhèin; oir iarraidh a bheul air e.

27Cladhaichidh an duine neo‐dhiadhaidh olc; agus air a bhilean bidh mar theine loisgeach.

28Togaidh an duine fiar aimhreit; agus dealaichidh fear na cagarsaich càirdean sònraichte.

29Meallaidh fear an fhòirneirt a choimhearsnach, agus bheir e air imeachd air slighe nach eil math.

30Druididh e a shùilean a‑chum smaoineachadh air nithean fiara; a’ gluasad a bhilean, bheir e olc gu crìch.

31Is coron glòire an ceann liath a gheibhear ann an slighe an ionracais.

32Is fheàrr an tì a tha mall a‑chum feirge na gaisgeach; agus an tì a riaghlas a spiorad fhèin na esan a ghlacas àrd‐bhaile.

33Anns an uchd tilgear an crannchur; ach is ann on Tighearna a tha a riaghladh gu lèir.

← Chapter 15 Jump to: Chapter 17 →