Proverbs 6

Gaelic ABIG (Scottish) (Am Bìoball Iomraidh Gàidhlig 1880, 1992)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1A mhic, ma tha thu an urras air do charaid, ma bhuail thu do làmh le neach eile,

2Ribeadh thu le briathran do bheòil; ghlacadh thu le faclan do bheòil.

3Dèan seo a‑nis, a mhic, agus saor thu fhèin, nuair a thig thu an làimh do charaid; imich, irioslaich thu fhèin, agus dèan cinnteach do charaid.

4Na toir cadal dod shùilean, no clò cadail dod rosgan.

5Thoir as thu fhèin mar earb à làimh an t‑sealgair, agus mar eun à làimh an eunadair.

6Imich a‑chum an t‑seangain, a leisgein; thoir fa‑near a shlighean, agus bi glic:

7Aig nach eil fear‐seòlaidh, fear‐amhairc, no luchd‐riaghlaidh,

8A dh’ullaicheas a bhiadh anns an t‑samhradh, agus a chruinnicheas a theachd‐an‑tìr anns an fhogharadh.

9Cia fhad a chaidleas tu, a leisgein? Cuin a dh’èireas tu as do chadal?

10Fhathast beagan cadail, beagan clò cadail, beagan filleadh nan làmh gu cadal.

11An sin thig do bhochdainn mar fhear‐siubhail, agus d’uireasbhaidh mar dhuine fo airm.

12Duine nach fiù, fear aingidh, siùbhlaidh e le beul ana‑cneasda.

13Caogaidh e le a shùil, bheir e sanas le a chois, teagaisgidh e le mheòir.

14Tha aingealtachd na chridhe, tha e a’ dealbhadh uilc a‑ghnàth; togaidh e aimhreit:

15Uime sin gu h‑obann thig a sgrios; gu grad brisear e, gun leigheas.

16Na sia nithean seo is fuathach leis an Tighearna; seadh, tha seachd nithean nan gràinealachd da anam:

17Sealladh àrd, teanga bhreugach, agus làmhan a dhòirteas fuil neo‐chiontach;

18Cridhe a dhealbhas smuaintean aingidh, casan a bhios luath a ruith a‑chum uilc;

19Fianais bhreugach a labhras breugan, agus esan a thogas aimhreit eadar bràithrean.

20A mhic, coimhead àithne d’athar, agus na trèig reachd do mhàthar:

21Ceangail iad a‑ghnàth air do chridhe, daingnich iad mud mhuineal.

22Nuair a dh’imicheas tu, treòraichidh iad thu; nuair a chaidleas tu gleidhidh iad thu; agus nuair a dhùisgeas tu, labhraidh iad riut.

23Oir is lòchran an àithne, agus is solas an reachd, agus is iad slighe na beatha achmhasain teagaisg;

24A‑chum do ghleidheadh on droch mhnaoi, o mhiodal teanga na mnà coimhich.

25Na miannaich a sgèimh ann ad chridhe; agus na glacadh i thu le a rosgan.

26Oir le mnaoi strìopachail bheirear duine gu greim arain; agus sealgaidh a’ bhan‐adhaltranach air an anam luachmhor.

27An urrainn duine teine a ghabhail na bhroilleach, agus gun a aodach a bhith air a losgadh?

28An urrainn duine imeachd air èibhlean tetha, agus gun a chasan a bhith air an losgadh?

29Mar sin esan a thèid a‑steach a‑chum bean a choimhearsnaich: cha bhi neach air bith neochiontach a bheanas rithe.

30Cha dèanar tàir air gadaiche, ma ghoideas e a shàsachadh a anama, nuair a bhios e acrach:

31Ach ma ghlacar e, aisigidh e a sheachd uiread; uile mhaoin a thaighe bheir e seachad.

32Ach ge bè nì adhaltranas ri mnaoi, tha e gun tuigse: sgriosaidh esan a nì e a anam fhèin.

33Lot agus mì‑chliù gheibh e; agus a mhasladh cha ghlanar as.

34Oir is e an t‑eud cuthach an fhir: uime sin cha chaomhain e ann an là an dìoghaltais.

35Cha bhi suim aige do èirig air bith; cha mhò a thoilichear e, ged bheir thu dha mòran thìodhlacan.

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →