bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Exodus 18
Exodus 18
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 17
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 19 →
1
Imam Yitro, imam ing Midian, maratuwané Moses, wis krungu bab samubarang sing wis ditindakké karo Gusti Allah marang Moses lan Israèl umaté, ya kuwi yèn GUSTI wis ngentasaké wong Israèl sangka negara Egipte.
2
Imam Yitro, maratuwané Moses mau terus ngejak Sipora, bojoné Moses, sing mbiyèn wis diterké mulih,
3
mengkono uga anaké lanang loro, sing siji jenengé Gérsom, awit tembungé Moses: “Aku wis dadi wong mantya ing negara mantya,”
4
lan sijiné jenengé Elièser, awit tembungé: “Gusti Allahé bapaku kuwi sing mitulungi aku, aku diluwari sangka pedangé Parao.”
5
Bareng imam Yitro, maratuwané Moses, karo anak-anaké lan bojoné Moses teka ing ara-ara samun, ing panggonan tarupé sak tyedaké gunungé Gusti Allah,
6
terus kongkonan ngomong marang Moses: “Aku, Yitro, maratuwamu, teka mréné karo bojomu lan anak-anakmu tilik kowé.”
7
Moses terus metu metuki maratuwané, sendeku lan ngambungi; sakwisé mbagèkké kanggo bab keslametané, terus pada mlebu tarupé.
8
Sakwisé kuwi Moses terus nyritakké marang maratuwané samubarang sing wis ditindakké karo GUSTI marang Parao lan marang wong Egipte awit sangka wong Israèl, mengkono uga kabèh kangèlan sing dialami ing dalan, uga enggoné GUSTI ngluwari umaté.
9
Imam Yitro seneng atiné krungu bab sakkèhé kawelasan sing wis ditindakké karo GUSTI marang wong Israèl, ya kuwi enggoné wis ngluwari sangka tangané wong Egipte.
10
Tembungé Imam Yitro: “Pinujia GUSTI sing wis ngluwari kowé kabèh sangka tangané wong Egipte lan sangka tangané Parao.
11
Saiki aku weruh, yèn kaluhurané GUSTI kuwi ngungkuli sakkèhé para allah; awit Panjenengané wis ngentasaké bangsa iki sangka tangané wong Egipte, awit wong-wong kuwi wis pada nandangi sak wenang-wenang marang bangsa iki.”
12
Imam Yitro maratuwané Moses terus masrahaké kurban obongan lan kurban sing dibelèh marang GUSTI; Harun lan sakkèhé para tuwa-tuwané Israèl pada mangan bebarengan karo maratuwané Moses ing ngarepé Gusti Allah.
13
Ing ésuké Moses njagong ngadili bangsa mau, lan wong okèh pada ngadek ing ngarepé Moses, wiwit ésuk nganti tekan soré.
14
Bareng maratuwané Moses ngerti apa sing ditindakké kanggo wong okèh mau, terus ngomong: “Apa iki sing kok tindakké marang wong-wong kuwi? Kenèng apa kowé déwé sing njagong, lan wong kabèh pada ngadep marang kowé wiwit ésuk nganti tekan soré?”
15
Semauré Moses marang maratuwané: “Wong okèh iki enggèn nemoni kula bakal takon bab kekarepané Gusti Allah.
16
Yèn ana perkara, terus pada nemoni kula supaya kula nggawé putusan kanggo wong siji karo liyané; kejaba kuwi kula mulangi pernatan lan pepakon-pepakoné Gusti Allah.”
17
Nanging maratuwané Moses ngomong: “Ora apik sing kok tindakké kuwi!
18
Kowé mesti bakal kesel banget, ya kowé déwé ya wong sing pada mèlu kowé; awit penggawéan iki kaboten kanggo kowé yèn kowé déwé waé ora bakal kuwat nindakké.
19
Mulané saiki tak omongi dirungokké omongku, aku arep ngomongi kepriyé apiké marang kowé lan Gusti Allah bakal nunggal karo kowé. Kowé makilana bangsa iki ing ngarepé Gusti Allah lan nglantaraké perkarané marang Gusti Allah.
20
Sak terusé kowé ngekèki piwulang bab sakkèhé pernatan lan putusan lan nduduhké dalan sing kudu dilakoni lan penggawéan sing kudu dilakoni.
21
Kejaba sangka kuwi, kowé miliha lan ngangkati tunggalé bangsa iki sing sembada lan ngabekti marang Gusti Allah, wong-wong sing kena dipertyaya, lan ora gelem nampani beselan; kuwi ditetepaké dadi penggedéné sing mimpin wong 1000, penggedéné wong 100, wong sèket lan wong sepuluh.
22
Ya wong-wong kuwi sing kudu ngadili marang umat ing saben waktu; perkara sing gedé kuwi diladèkké marang kowé, nanging perkara sing tyilik-tyilik pada dirampungké déwé; karo tyara mengkono wong-wong mau pada ngèntèngké penggawéanmu, lan pada mèlu tanggung jawap.
23
Yèn kowé nandangi mengkono, Gusti Allah gelem nulungi, kowé bisa tetep kuwat nandangi, lan wong sak bangsa kabèh bakal pada bali menyang panggonané karo lega lan marem.”
24
Moses setuju rembukan maratuwané lan nindakké apa sing dadi tembungé.
25
Dadi Moses terus milih wong sangka tunggalé bangsa Israèl sing sembada, pada ditetepaké mimpin bangsa kuwi, ana sing mimpin wong 1000, wong 100, wong sèket lan wong sepuluh,
26
pada dipasrahi ngadili umat ing saben waktu, perkara sing angèl dikèké marang Moses, nanging perkara sing gampang dirampungi déwé.
27
Sakwisé mengkono Moses terus pisahan karo maratuwané, lan dèkné terus mulih menyang negarané.
← Chapter 17
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 19 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40