bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Exodus 5
Exodus 5
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 4
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 6 →
1
Sakwisé mengkono Moses lan Harun terus pada nemoni Parao lan ngomong: “Préntahé GUSTI, Gusti Allahé Israèl mengkéné: Sampéyan nglilanana umat-Ku supaya pada menyang ing ara-ara samun nganakké riyaya kanggo Aku!”
2
Nanging tembungé Parao: “Sapa ta GUSTI kuwi, sing préntahé kudu tak turuti bab nglilani lungané wong Israèl? Aku ora kenal karo GUSTI kuwi lan aku uga ora bakal nglilani wong Israèl lunga.”
3
Tembungé Moses lan Harun: “Gusti Allahé wong Ibrani wis metuki kula. Saiki sampéyan mbok gelem nglilani kita pada lunga menyang ara-ara samun adohé mlaku telung dina, bakal pasrah kurban marang GUSTI, Gusti Allah kita, supaya kita aja nganti ketiban lara pès utawa pedang.”
4
Nanging ratu ing Egipte ngomong: “Hé Moses lan Harun, kenèng apa kowé pada nindakké sing njalari bangsa iki terus nglalèkké penggawéané? Lungaa kowé nandangana penggawéanmu déwé!”
5
Tembungé Parao menèh: “Delengen, tyatyahé bangsamu ing negara kéné wis okèh banget, kowé kok arep nglèrènké enggoné nyambutgawé peksa!”
6
Ing dina kuwi uga Parao ngongkon para pengawasé bangsa kuwi lan mandor-mandoré wong-wong mau déwé, mengkéné:
7
“Bangsa kuwi enggoné nggawé bata ora susah diwènèhké merang kaya dèk wingi-winginé, bèn pada golèk déwé.
8
Nanging sing nggawé bata saben dina tyatyahé kudu kaya wingi-wingi, ora kena disuda, awit wong-wong kuwi males. Mulané pada mbengok-mbengok: Kita mbok dililani lunga bakal pasrah kurban marang Gusti Allah kita.
9
Penggawéané wong-wong kuwi kudu ditambahi aboté, nganti gagasané mung tumuju marang penggawéan, lan aja nganti katut marang tetembungan sing goroh.”
10
Para pengawasé bangsa mau lan para mandoré terus pada ngomong marang umat: “Préntahé Parao mengkéné: Kowé kuwi wis ora Tak wènèhi merang menèh.
11
Kowé pada golèka merang déwé, ngendi sak olèhé, nanging sing nggawé bata ora kena kurang!”
12
Bangsa mau terus pada pating slebar menyang ing sak negara Egipte perlu golèk bonggol gandum kanggo gantiné merang.
13
Para pengawasé tansah nggentak-nggentak, tembungé: “Penggawéanmu rampungna, ya kuwi kuwajipanmu sedina, pada kaya waktu ijik olèh merang!”
14
Para pengawasé Parao kuwi pada nggebuki mandor-mandoré Israèl, sing pada diangkat karo wong-wong kuwi lan semauré: “Kenèng apa kerjananmu nggawé bata dina iki tyatyahé ora kaya kerjananmu dèk wingi?”
15
Jalaran sangka kuwi para mandoré Israèl mau pada ngadep ing ngarepé Parao, ngomong perkara kuwi, tembungé: “Kenèng apa sampéyan nindakké kaya mengkéné, marang para abdimu iki?
16
Abdi-abdimu pada ora dikèki merang menèh, nanging pada dipréntahké nggawé bata, malah menèh abdi-abdimu digebuki, sakjané sing salah kuwi para rayaté sampéyan.”
17
Nanging tembungé: “Kowé kuwi wong males, wong males! Mulané tembungmu: Kula mbok pada dililani lunga pasrah kurban marang GUSTI.
18
Saiki pada nyambuta gawé! Merang ora bakal diwènèhi, nanging kowé pada sing nggawé bata pada karo sing uwis-uwis!”
19
Ing kono para mandoré Israèl pada ngerti, yèn pantyèn ing sak njeruhné kangèlan, awit pada diomongi: “Kowé pada ora kena ngurangi tyatyahé setorané bata saben dinané.”
20
Bareng kepetuk Moses lan Harun, sing pada ngentèni mulihé sangka ngarepé Parao,
21
terus pada ngomong mengkéné: “GUSTI wis weruh penggawé sampéyan lan ngekèki paukuman marang sampéyan, awit sampéyan wis pada ndadèkké bosok jenengé kita ing ngarepé Parao lan para abdiné, lan awit sangka mengkéné sampéyan kaya waé ngekèki péso marang wong-wong kuwi kanggo matèni kita.”
22
Moses terus mulih ngadep marang GUSTI, lan ngomong: “Duh GUSTI, kepriyé Gusti nindakké kasangsarané kaya mengkéné marang umat iki? Kenèng apa uga kula sing Gusti utus?
23
Awit wiwit kula nemoni Parao, ngomong atas asmané Gusti, bangsa kula ditindes karo ala, nanging Gusti blas ora ngluwari umat Panjenengan.”
24
Nanging tembungé Gusti marang Moses: “Saiki kowé bakal weruh, apa sing bakal Tak tindakké marang Parao, enggoné bakal nglilani lunga bangsa iki karo tangan sing rosa, awit dipeksa karo tangan sing rosa dèwèké bakal nundung bangsa iki lunga sangka negarané.”
← Chapter 4
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 6 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40