bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Exodus 31
Exodus 31
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 30
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 32 →
1
Sakwisé mengkono GUSTI ngetokké tembung marang Moses, mengkéné:
2
“Delengen Aku wis milih Bésaleèl anaké Uri anaké Hur, sangka turunané Yéhuda,
3
lan wis Tak kebaki Rohé Allah, karo kaprigelan, kapinteran lan kaweruh kanggo werna-werna penggawéan,
4
bisa ngrantyam penggawéan barang emas, slaka lan tembaga;
5
nggosok watu-watu supaya kena dipasang; ngukir kayu lan nindakké sak rupané penggawéan.
6
Uga Aku ya wis netepké kanggo réwangé ing gawé ya kuwi Aholiab anaké Ahisamak, sangka turunané Dan; saben wong pinter wis Tak wènèhi karo kaprigelan; kuwi pada nggawéa sembarang sing Tak préntahké marang kowé:
7
Tarup Kumpulan, peti pernatan, tutupé pangrukunan kanggo peti mau, lan sak rupané pirantiné tarup kuwi,
8
kayata méja sak pirantiné, kandelar emas murni sak pirantiné lan mesbèh pedupan,
9
mesbèh kurban obongan sak pirantiné, wadah banyu sak dasarané,
10
mengkono uga penganggo, sandangan sutyi kanggo Harun lan sandangané para anaké sing pada dadi imam,
11
lenga jebatan lan dupa wangi kanggo ing panggonan sutyi; kuwi kabèh kudu digawé manut persis kaya sing wis Tak omongké marang kowé.”
12
GUSTI ngetokké tembung menèh marang Moses, mengkéné:
13
Kowé ngomongna janji-Ku marang wong Israèl, mengkéné: “Kowé kudu pada netepana dina-dina sabat-Ku, awit kuwi kanggo tanda ing tengah-tengahmu Aku lan kowé, nganti turun-temurun, supaya kowé weruh, yèn Aku iki GUSTI, sing nyutyèkké kowé kabèh.
14
Kowé pada netepana dina sabat, awit kuwi dina sutyi kanggo kowé; sapa sing sembrana marang kesutyiané dina sabat, kuwi diukum pati, awit saben wong sing nyambutgawé ing dina kuwi, wong kaya mengkono mau kudu dibuwang sangka sak tengahé bangsané.
15
Nem dina wong pada nindakké penggawéan, nanging dina kaping pitu kuwi sabat, dina ngasuh babarpisan, dina sutyi kanggo GUSTI; sapa sing nindakké penggawéan ing dina sabat, kuwi kudu diukum pati.
16
Wong Israèl pada netepana dina sabat, dina kuwi kudu diriyayakké turun-temurun, kanggo perjanjian sing langgeng.
17
Kuwi dadia tanda ing antarané Aku lan wong Israèl kanggo ing sak lawas-lawasé, awit sak njeruhné nem dina enggoné GUSTI nggawé langit lan bumi, lan ing dina kaping pitu Panjenengané mandek nyambutgawé perlu ngasuh.”
18
Sakwisé GUSTI mungkasi tembungé marang Moses ing gunung Sinai, terus ngekèki blèbèkan pernatan loro, blèbèkan watu sing ditulisi karo drijiné Gusti Allah.
← Chapter 30
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 32 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40