John 13

Belarusian Bible (CHNT) 1999

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1А перад днём сьвята Пасхі Езус, ведаючы, што надыйшла пара Яго, каб адыйсьці з гэтага сьвету да Айца, узьлюбіўшы сваіх, што былі на сьвеце, аж да канца іх узьлюбіў.

2І ў час вячэры, калі д’ябал улажыў у сэрца Юды Сымонавага Іскарыёта выдаць Яго,

3Езус, ведаючы, што Айцец аддаў усё ў рукі Яго, што Ён ад Бога выйшаў і да Бога вяртаецца,

4падняўся ад стала вячэры, і скінуў сваё адзеньне, і, узяўшы ручнік, падперазаўся.

5Затым наліў вады ў місу і пачаў абмываць ногі вучням і выціраць ручніком, якім быў падпаясаны.

6Гэтак падыходзіць да Сымона Пятра. Дык кажа Яму (Пётар): “Госпадзе, няўжо Ты мне будзеш мыць ногі?”

7У адказ кажа яму Езус: “Што Я раблю, ты яшчэ не разумееш, а потым зразумееш”.

8Кажа Яму Пётар: “Ніколі ня будзеш мне мыць ног”. Адказаў яму Езус: “Калі Я цябе не абмыю, ня будзеш мець удзелу са Мной”.

9Кажа Яму Сымон Пётар: “Госпадзе, ня толькі ногі мае, але і рукі, і галаву”.

10Кажа яму Езус: “Хто памыты, патрабуе толькі ногі памыць, бо ўвесь чысты. Вы таксама чыстыя, але ня ўсе”.

11Бо ведаў, хто гэта меў выдаць Яго, таму сказаў: “Ня ўсе вы чыстыя”.

12Калі затым памыў ногі іхнія і апрануў адзеньне сваё, сеў пры стале і сказаў ім: “Ці разумееце, што Я вам зрабіў?

13Вы Мяне называеце Вучыцелем і Госпадам, і добра кажаце, бо Я ім ёсьць.

14Дык калі Я, Госпад і Вучыцель, памыў вам ногі, дык і вы павінны адзін другому мыць ногі.

15Вось жа даў вам прыклад, як Я вам зрабіў, каб так і вы рабілі.

16Сапраўды, сапраўды кажу вам: Слуга ня большы за гаспадара свайго, ані таксама пасланец ня большы за таго, хто яго паслаў.

17Калі пра гэта ведаеце, шчасьлівыя будзеце, калі гэтак будзеце рабіць.

18Не аб усіх вас гавару. Ведаю Я, каго выбраў, але няхай споўніцца Пісаньне: “Той, хто есьць са Мною хлеб, падняў на Мяне пяту сваю”.

19Наперад кажу вам, перш, чым станецца, каб вы, калі станецца, уверылі, што гэта Я ёсьць.

20Сапраўды, сапраўды кажу вам: Хто прыймае таго, каго Я пашлю, Мяне прыймае, а хто Мяне прыймае, прыймае Таго, хто паслаў Мяне”.

21Езус, сказаўшы гэта, разжаліўся ў духу і сказаў: “Сапраўды, сапраўды кажу вам, што адзін з вас выдасьць Мяне”.

22Дык вучні глядзелі адзін на аднаго, няпэўныя, аб кім Езус гаворыць.

23А адзін з вучняў, той, якога Езус любіў, супачываў на ўлоньні Езуса.

24Дык кіўнуў яму Сымон Пётар, каб спытаўся, хто гэта, аб кім Ён гаворыць.

25І ён, апіраючыся на грудзях Езуса, пытаецца ў Яго: “Госпадзе, а хто гэта?”

26Адказаў Езус: “Гэта той, каму падам умочаны хлеб”. І, памачыўшы хлеб, падаў Юдзе Сымонаваму Іскарыёту.

27І па зьядзеньні хлеба ўвайшоў у яго шатан. Дык сказаў яму Езус: “Што маеш рабіць, рабі чым хутчэй”.

28З седзячых за сталом ніхто не зразумеў, чаму так яму сказаў.

29Некаторыя думалі, што як Юда мае купшук, то Езус даў яму даручэньне: “Купі чаго нам трэба на сьвята”, або каб што раздаў убогім.

30Той жа, узяўшы кусок, адразу выйшаў. А была ноч.

31А калі выйшаў, Езус сказаў: “Цяпер праслаўлены Сын Чалавечы, і Бог праслаўлены ў Ім.

32А калі Бог праслаўлены ў Ім, дык Бог праславіць Яго ў сабе ды ўславіць небавам.

33Сыночкі! Нядоўга ўжо буду з вамі. Будзеце Мяне шукаць, але як сказаў Юдэям: Куды Я іду, вы прыйсьці ня можаце, так і вам цяпер кажу.

34Прыказаньне новае даю вам, каб вы любілі адзін аднаго; як Я узьлюбіў вас, каб і вы адзін аднаго любілі.

35Па тым пазнаюць усе, што вы — Мае вучні, калі будзеце мець любоў адзін да другога”.

36Кажа Яму Сымон Пётар: “Госпадзе, куды ідзеш?” Адказаў Езус: “Куды Я іду, ты цяпер ня можаш прыйсьці, але потым прыйдзеш за Мною”.

37Кажа Яму Пётар: “Чаму я цяпер не магу пайсьці за Табой? Жыцьцё сваё аддам за Цябе”.

38Адказаў яму Езус: “Жыцьцё ты за Мяне аддасі? Сапраўды, сапраўды кажу табе: Перш чым певень запяе, тры разы вырачашся Мяне.

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →