John 3

Belarusian Bible (CHNT) 1999

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Між фарысэяў быў чалавек, імем Мікодым, начальнік Юдэйскі.

2Ноччу прыйшоў ён і сказаў Яму: “Раббі, мы ведаем, што Ты ад Бога прыйшоў як Настаўнік; бо ніхто ня можа чыніць такіх знакаў, як Ты чыніш, калі б Бог ня быў з ім”.

3Езус у адказ сказаў яму: “Сапраўды, сапраўды кажу табе: Калі хто не народзіцца нанова, ня можа бачыць Каралеўства Божага”.

4Сказаў яму Мікодым: “Як жа можа нарадзіцца чалавек, калі ён ужо стары? Ці ж можа паўторна ўвайсьці ва ўлоньне сваёй маці ды зноў нарадзіцца?”

5Адказаў Езус: “Сапраўды, сапраўды кажу табе: Калі хто не народзіцца з вады і з Духа, ня можа ўвайсьці ў Каралеўства Божае.

6Тое, што нарадзілася з цела, ёсьць целам, а што нарадзілася з Духа, ёсьць дух.

7Не дзівіся, што Я табе гэта сказаў: Трэба вам нарадзіцца нанова.

8Дух дзьме, куды хоча, і голас яго чуеш, але ня ведаеш, скуль прыходзіць і куды адыходзіць. Таксама з кожным, хто з Духа нарадзіўся”.

9Дык спытаўся Мікодым: “Як можа гэта стацца?”

10Сказаў яму Езус у адказ: “Ты — вучыцель Ізраэля і ня ведаеш гэтага?

11Сапраўды, сапраўды кажу табе: Мы кажам тое, што ведаем, і сьведчым пра тое, што мы бачылі, але сьведчаньня нашага не прыймаеце.

12Калі казаў вам пра зямныя рэчы, і вы ня верыце, дык як уверыце, калі вам буду гаварыць пра нябесныя?

13Ніхто не ўзыйшоў у неба, толькі Той, хто зыйшоў з неба, Сын Чалавечы.

14І як Майсей падняў зьмея ў пустыні, так мусіць быць падняты Сын Чалавечы,

15каб кожны, хто верыць у Яго, меў жыцьцё вечнае.

16Бо так палюбіў Бог сьвет, што Сына свайго Адзінароднага даў, каб кожны, хто верыць у Яго, не памёр, але меў жыцьцё вечнае.

17Бо не паслаў Бог Сына свайго ў сьвет, каб судзіць сьвет, але каб сьвет быў збаўлены праз Яго.

18Хто верыць у Яго, ня будзе асуджаны, а хто ня верыць, ужо асуджаны, бо ня ўверыў у імя Адзінароднага Сына Божага.

19А суд такі, што сьвятло прыйшло на сьвет, але людзі болей узьлюбілі цемру, чым сьвятло, бо ліхімі былі іх учынкі.

20Бо кожны, хто блага робіць, ненавідзіць сьвятло і не ідзе да сьвятла, каб не выявіліся яго ўчынкі.

21А кожны, хто чыніць праўду, ідзе да сьвятла, каб выявіліся ўчынкі ягоныя, бо яны ў Богу былі ўчынены”.

22Затым прыйшоў Езус разам з вучнямі сваімі ў зямлю Юдэйскую і там, прабываючы з імі, хрысьціў.

23І Ян таксама хрысьціў у Эноне блізка Саліма, бо там было шмат вады, і людзі прыходзілі і прыймалі хрост;

24бо Ян ня быў яшчэ пасаджаны ў вязьніцу.

25І ўзьнікла спрэчка між вучнямі Яна і Юдэямі ў справе ачышчэньня.

26Дык прыйшлі да Яна і сказалі яму: “Раббі, вось жа Той, што з табой быў за Ярданам і пра якога ты сьведчыў, вось Ён хрысьціць, ды ўсе ідуць да Яго”.

27А Ян адказаў ім: “Нічога ня можа атрымаць чалавек, калі яму ня будзе дадзена з неба.

28Вы самі можаце засьведчыць, што я вам сказаў: Я не Хрыстос, але пасланы перад Ім.

29Хто мае нявесту, той жаніх, а сябра маладога, які побач стаіць і чуе, цешыцца з усяго сэрца з голасу жаніха. І гэтая радасьць мая споўнілася.

30Ён мае расьці, а я — малець.

31Хто прыходзіць з высока, Той вышэй за ўсіх, а хто з зямлі, той зямны і пра зямное гаворыць. Хто прыходзіць з неба, Той па-над усімі.

32Ён сьведчыць аб тым, што чуў і бачыў, і сьведчаньня Яго ніхто ня хоча прыймаць.

33А хто прыняў Яго сьведчаньне, той сьцьвердзіў, што Бог праўдамоўны.

34Бо Той, каго Бог паслаў, абвяшчаеслова Божае, бо ня мераючы Бог дае Духа.

35Айцец любіць Сына і ўсё аддаў у рукі Ягоныя.

36Хто верыць у Сына, мае жыцьцё вечнае, а хто ня верыць Сыну, ня будзе аглядаць жыцьця, але гнеў Божы вісіць над ім”.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →