John 8 — Belarusian Bible (CHNT) 1999

14У адказ Езус сказаў ім: “Хоць Я сьведчу пра сябе, праўдзівым ёсьць сьведчаньне Маё, бо ведаю, адкуль прыйшоў і куды іду; а вы ня ведаеце, скуль прыходжу або куды іду.

15Вы судзіце паводле цела, а Я не суджу нікога.

16А калі суджу, суд Мой праўдзівы, бо Я не адзін, але Я і Айцец, які Мяне паслаў.

17Дый у законе вашым напісана, што сьведчаньне двух людзей ёсьць праўдзівае.

18Я даю сам аб сабе сьведчаньне, і сьведчыць аба Мне Айцец, які Мяне паслаў”.

19Дык сказалі Яму: “А дзе ж Твой Айцец?” Адказаў Езус: “Вы ані Мяне ня ведаеце, ані Айца Майго. Бо калі б вы Мяне ведалі, зналі б і Айца Майго”.

20Гэтыя словы выказаў Езус, навучаючы ў сьвятыні пры скарбцу. І ніхто ня ўзяў Яго, бо яшчэ не надыйшла пара Ягоная.

21І зноў сказаў ім Езус: “Я адыходжу, вы ж шукаць Мяне будзеце і памрыцё ў граху вашым. Куды Я іду, вы пайсьці ня можаце”.

22Дык казалі Юдэі: “Ці ж меўся б забіць сам сябе, бо кажа: Куды Я іду, вы ня можаце пайсьці?”

23Езус сказаў ім: “Вы — ад нізу, а Я — з вышыні, вы — з гэтага сьвету, а Я — не з гэтага сьвету.

24Дзеля таго Я вам сказаў, што памрыцё ў вашых грахах; бо калі не паверыце, што Я ёсьць, — памрыцё ў грахах вашых”.

25Дык казалі Яму: “Хто Ты?” Сказаў ім Езус: “Адпачатны, і так вам гавару.

26Маю пра вас шмат гаварыць і судзіць, але Той, хто Мяне паслаў, годны веры, і Я тое, што ад Яго чуў, абвяшчаю сьвету”.

27Аднак не зразумелі, што гаварыў пра Айца.

28Сказаў ім тады Езус: “Калі падымеце Сына Чалавечага, тады пазнаеце, што Я ёсьць, ды што сам ад сябе нічога не раблю, але тое кажу, чаго Мяне навучыў Айцец.

29Той, хто Мяне паслаў, ёсьць са Мной і не пакінуў Мяне аднаго, бо Я раблю тое, што Яму падабаецца”.

30Калі Ён гэта казаў, многія ўверылі ў Яго.

31Гаварыў затым Езус да Юдэяў, якія Яму ўверылі: “Калі вытрываеце ў слове Маім, станецеся праўдзіва Маімі вучнямі

32і пазнаеце праўду, а праўда вас асвабодзіць”.

33Адказалі Яму: “Мы — патомства Абрагама, і мы ніколі не былі ў нічыёй няволі; як жа затым кажаш, што будзем свабодныя?”

34Адказаў ім Езус: “Сапраўды, сапраўды кажу вам, што кожны, хто грашыць, ёсьць нявольнік грэху.

35Але нявольнік не жыве ў доме вечна. Сын жа жыве вечна.

36Таму, калі Сын вас асвабодзіць, сапраўды свабоднымі будзеце.

37Ведаю, што вы — патомства Абрагама, але хочаце Мяне забіць, таму што словы Мае вам незразумелыя.

38Я гавару пра тое, што Я бачыў у Айца Майго, а вы робіце тое, што вы бачылі ў айца вашага”.

39У адказ сказалі Яму: “Бацькам нашым ёсьць Абрагам”. Сказаў ім Езус: “Калі б вы былі сыны Абрагама, спаўнялі б чыны Абрагама.

40А вы хочаце цяпер Мяне забіць, чалавека, Які вам казаў праўду, якую чуў ад Бога. Гэтага Абрагам не рабіў!

41Але вы спаўняеце чыны айца вашага”. Сказалі тады Яму: “Мы — ня дзеці, народжаныя ў чужалостве: аднаго маем Айца-Бога”.

42Сказаў ім тады Езус: “Калі б Бог быў вашым Айцом, любілі б вы Мяне, бо Я ад Бога выйшаў і іду, і ня сам ад сябе прыходжу, але Ён Мяне паслаў.

43Чаму вы гэта мовы Маёй не разумееце? Бо вы ня можаце слухаць словы Мае.

44Вы — ад бацькі д’ябла, і жаданьне бацькі вашага выконваць хочаце. Ён — забойца ад пачатку і ў праўдзе ня вытрываў, бо няма ў ім праўды. Калі гаворыць хлусьню, гаворыць ад сябе, бо ён — хлус і бацька хлусьні.

45А як Я праўду кажу, ня верыце Мне.

46Хто з вас давядзе Мой грэх? Калі Я вам праўду кажу, чаму Мне ня верыце?

47Хто з Бога, той словы Божыя слухае, а вы таму ня слухаеце, што вы ня з Бога”.

48У адказ сказалі Яму Юдэі: “Ці ж ня слушна мы кажам, што Ты — Самаранін і дэмана маеш?”

49Адказаў ім Езус: “Я дэмана ня маю, але слаўлю Айца Майго, а вы Мяне зьневажаеце.

50Я не шукаю сваёй славы, але ёсьць Той, хто шукае і судзіць.

51Сапраўды, сапраўды кажу вам: Калі хто зьберажэ словы Мае, ня ўгледзіць сьмерці вечна”.

52Дык Юдэі сказалі Яму: “Цяпер мы пераканаліся, што дэмана маеш. І Абрагам памёр, і прарокі, а Ты кажаш: “Калі хто зьберажэ словы Мае, не спазнае сьмерці вечна”.

53Ці Ты большы за бацьку нашага Абрагама, які памёр? Нават прарокі паўміралі. За каго Ты ўважаешся?”

54Адказаў Езус: “Калі Я сам сябе слаўлю, хвала Мая — нішто. Але ёсьць Айцец Мой, каторы Мяне славіць, і аб каторым вы кажаце, што Ён — Бог ваш,

55але вы не спазналі Яго. Але Я Яго ведаю, і калі б сказаў, што Яго ня ведаю, быў бы падобным вам хлусам. Але ведаю Я Яго і словы Яго берагу.

56Абрагам, айцец ваш, узрадаваўся, калі ўбачыў дзень Мой, і ўбачыў, і ўсьцешыўся”.

57Сказалі Яму Юдэі: “Пяцьдзесят гадоў яшчэ ня маеш, і бачыў Абрагама?”

58Сказаў ім Езус: “Сапраўды, сапраўды кажу вам: Перш чым Абрагам быў, Я ёсьць”.

59Дык Юдэі хапілі камяні, каб каменаваць Яго, але Езус скрыўся і выйшаў са сьвятыні.