bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Belarusian
/
Belarusian Bible (CHNT) 1999
/
Luke 23
Luke 23
Belarusian Bible (CHNT) 1999
← Chapter 22
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 24 →
1
І паднялася ўся іх грамада, і завялі Яго да Пілата.
2
І пачалі Яго вінаваціць і казаць: “Мы знайшлі, што Ён бунтуе наш народ, і забараняе плаціць падатак цэзару, і называе сябе Хрыстом Каралём”.
3
Дык спытаўся ў Яго Пілат: “Ты — кароль Юдэйскі?” А Езус сказаў: “Ты гэта кажаш”.
4
Дык Пілат сказаў першасьвятарам і народу: “Я не знаходжу ніякай віны ў гэтым чалавеку”.
5
Але яны настойвалі, кажучы: “Ён бунтуе народ, вучачы па ўсёй Юдэі, пачаўшы ад Галілеі аж дасюль”.
6
А Пілат, пачуўшы аб Галілеі, спытаўся, ці гэты чалавек Галілеец,
7
і калі даведаўся, што Ён з-пад улады Герода, адаслаў Яго да Герода, які ў той час прабываў у Ерузаліме.
8
Герод, убачыўшы Езуса, вельмі ўзрадаваўся, бо прагнуў даўно ўбачыць Яго, бо многа пра Яго чуў і спадзяваўся ўбачыць які знак, Ім зроблены.
9
Дык пытаўся Яго многімі словамі, але Езус яму нічога не адказаў.
10
А першасьвятары і кніжнікі, стоячы там, усяк Яго вінавацілі.
11
Тады Герод узгардзіў Ім разам з войскам сваім і, на зьдзек адзеўшы Яго ў белую шату, адправіў да Пілата.
12
І сталіся ў той дзень Герод і Пілат сябрамі, бо перад тым былі ворагамі сабе.
13
А Пілат, пазваўшы першасьвятароў, начальнікаў і народ,
14
сказаў ім: “Вы выдалі гэтага чалавека, быццам ён бунтуе народ, і вось я, распытваючы ў вашай прысутнасьці, не знайшоў у гэтым чалавеку ніякай віны у тым, у чым вы вінаваціце Яго.
15
Таксама і Герод, бо адаслаў Яго да нас. І вось не даказана Яму нічога вартага сьмерці.
16
Таму, укараўшы Яго, выпушчу”.
17
А на сьвята мусіў ім звольніць аднаго вязьня.
18
Дык уся грамада закрычала: “Вазьмі Яго, а выпусьці нам Барабу”.
19
А той быў пасаджаны ў вязьніцу за паўстаньне ў горадзе і забойства.
20
Затым паўторна прамовіў Пілат да іх, хочучы асвабадзіць Езуса,
21
але яны крычалі: “Укрыжуй, укрыжуй Яго!”
22
Ён трэці раз сказаў ім: “Што Ён зрабіў благога? Не знайшоў я ў Ім нічога вартага сьмерці, дык пакараю Яго і выпушчу”.
23
Ды яны з крыкам дамагаліся, каб быў укрыжаваны, і перамог крык іхні.
24
І Пілат прысудзіў споўніць па просьбе іхняй:
25
адпусьціў ім таго, хто за бунт і за забойства быў пасаджаны ў вязьніцу, чаго дамагаліся, а Езуса выдаў на іхнюю волю.
26
І калі вялі Яго, спынілі нейкага Сымона з Цырэны, які ішоў з вёскі, усклалі на яго крыж, каб нёс яго за Езусам.
27
Ішоў за Езусам вялікі натоўп людзей і жанчыны, каторыя плакалі і галасілі.
28
Езус жа, павярнуўшыся да іх, сказаў: “Дочкі Ерузалімскія, ня плачце дзеля Мяне, але дзеля сябе плачце ды дзеля сыноў вашых.
29
Бо вось надыходзяць дні, калі будуць казаць: “Шчасьлівыя няплодныя і ўлоньні, што не радзілі, ды грудзі, якіх ня ссалі”.
30
Тады стануць казаць горам: “Валіцеся на нас”, і ўзгоркам: “Схавайце нас”,
31
бо калі з зялёным дрэвам гэта робяць, што станецца з сухім?”
32
Вялі з Ім таксама іншых двух злачынцаў на пакараньне сьмерцю.
33
І калі прыбылі на месца, званае Чараповае, там укрыжавалі Яго і разбойнікаў, аднаго з правага, а другога з левага боку.
34
Езус жа маліўся: “Ойча, даруй ім, бо ня ведаюць, што робяць”. І, дзелячы адзеньне Яго, кідалі жэрабя. Зьдзекі з укрыжаванага
35
І народ стаяў, прыглядаючыся. Насьмяхаліся з Езуса і начальнікі, кажучы: “Іншых ратаваў, хай і сябе выратуе, калі Ён — Хрыстос, выбраньнік Божы”.
36
Таксама і жаўнеры зьдзекаваліся з Езуса, падыходзячы і падаючы Яму воцат,
37
і кажучы: “Калі Ты — кароль Юдэйскі, выратуй самога сябе!”
38
І быў над Ім надпіс: “Гэта кароль Юдэйскі”.
39
А адзін з укрыжаваных разбойнікаў блюзьніў супраць Яго, кажучы: “Калі Ты — Хрыстос, дык выратуй самога сябе і нас”.
40
А другі ў адказ сварыўся на яго: “Ты і Бога не баішся, хоць церпіш тую самую кару.
41
І мы засуджаны справядліва, бо атрымалі дастойна ўчынкам, а Ён нічога благога не зрабіў”.
42
Ды казаў Езусу: “Госпадзе, узгадай мяне, калі прыйдзеш у Тваё Каралеўства”.
43
І сказаў яму Езус: “Сапраўды кажу табе: Сёньня будзеш са Мною ў раю”.
44
І была блізу шостая гадзіна, і цемра ахінула ўсю зямлю аж да дзевятай гадзіны,
45
і сонца зацьмела, і заслона сьвятыні разьдзёрлася пасярэдзіне.
46
І Езус закрычаў моцным голасам: “Ойча, у рукі Твае аддаю духа Майго”. І, сказаўшы гэта, сканаў.
47
Сотнік, бачачы, што сталася, славіў Бога і казаў: “Гэты чалавек быў сапраўды справядлівы”.
48
І ўвесь натоўп тых, што сабраліся паглядзець, бачачы, што сталася, вярталіся, б’ючы сябе ў грудзі.
49
А здалёк стаялі ўсе ведаўшыя Яго і жанчыны, што прыйшоўшы былі з Ім з Галілеі, і глядзелі на гэтае.
50
І вось чалавек, імем Язэп, сябра Рады, чалавек добры і справядлівы, —
51
ён не згаджаўся з Радай і іх учынкамі, — з Арыматэі, горада Юдэйскага, які чакаў Каралеўства Божага,
52
прыйшоў да Пілата і прасіў цела Езуса,
53
і, зьняўшы, увярнуў у палатно і палажыў у высечанай магіле, у якой яшчэ ніхто ня быў пахаваны.
54
І быў гэта дзень Прыгатаваньня, і надыходзіла субота.
55
Надыйшлі таксама жанчыны, каторыя прыйшлі з Ім з Галілеі, і бачылі магілу і як улажылі цела Ягонае,
56
і, вярнуўшыся, прыгатавалі духмянасьці і алеек, і нічога не рабілі ў суботу паводле прыказаньня.
← Chapter 22
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 24 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24