Luke 6

Belarusian Bible (CHNT) 1999

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1Аднойчы, калі Езус праходзіў праз пшанічнае поле, вучні Ягоныя зрывалі каласы, выціскалі зярняты рукамі ды елі.

2Некаторыя фарысэі казалі ім: “Што гэта робіце, што нельга рабіць у суботу?”

3І Езус у адказ сказаў ім: “Ці вы не чыталі, што зрабіў Давід, калі быў галодны сам і тыя, што з ім былі?

4Як увайшоў у дом Божы, і сам браў хлябы пакладныя, і еў, ды даў тым, што з ім былі, хоць не належыцца іх есьці нікому, толькі сьвятарам”.

5І сказаў ім: “Сын Чалавечы ёсьць Гаспадар і суботы”.

6У іншы шабат здарылася таксама, што Езус увайшоў у сынагогу і навучаў. І быў там чалавек, які меў сухую правую руку.

7А кніжнікі і фарысэі паглядалі на Яго, ці будзе ў суботу аздараўляць, каб знайсьці прычыну абвінаваціць Яго.

8(Езус) ведаў думкі іхнія і сказаў чалавеку, які меў сухую руку: “Падыміся і стань на сярэдзіне”. І ён, падняўшыся, устаў.

9Тады спытаўся ў іх Езус: “Пытаюся вас, ці належыцца ў суботу добра рабіць, ці блага, жыцьцё ўратаваць ці загубіць?”

10Ды, глянуўшы навокал на ўсіх, сказаў чалавеку: “Выцягні руку тваю!” І ён выцягнуў, і здаровай сталася рука ягоная.

11А яны прыйшлі ў шал і радзіліся між сабой, што зрабіць з Езусам.

12Здарылася ў тыя дні, што (Езус) пайшоў на гару маліцца ды правёў усю ноч у малітве Божай.

13І па настаньні дня пазваў вучняў сваіх ды выбраў з-паміж іх Дванаццаць, каторых і назваў апосталамі:

14Сымона, каторага пераназваў Пятром, і Андрэя, брата ягонага, Якуба і Яна, Філіпа і Баўтрамея,

15Матэвуша і Тамаша, Якуба Альфеявага, і Сымона, каторага завуць Зэлётам,

16Юду Якубавага ды Юду Іскарыёта, каторы быў здраднікам.

17І зыйшоў з імі, і затрымаўся на роўным месцы разам з грамадой сваіх вучняў ды з вялікім мноствам людзей з усёй Юдэі і Ерузаліму, з узьбярэжжа Тыру і Сідону,

18што прыбылі паслухаць Яго і быць аздароўленымі са сваіх хваробаў. Таксама мучаныя нячыстымі духамі былі аздароўлены.

19І ўвесь натоўп людзей стараўся дакрануцца да Яго, бо ад Яго выходзіла моц ды аздараўляла ўсіх.

20У той час Езус, зьвярнуўшы вочы свае на вучняў сваіх, казаў: “Шчасьлівыя ўбогія, бо вашае ёсьць Каралеўства Божае.

21Шчасьлівыя, каторыя цяпер галадаеце, бо будзеце насычаны. Шчасьлівыя, што цяпер плачаце, бо будзеце сьмяяцца.

22Шчасьлівыя вы, калі вас людзі будуць мець у нянавісьці і калі вас адпіхнуць, і праклінаць вас будуць, і зьнеслаўляць імя вашае як ліхое дзеля Сына Чалавечага.

23Весяліцеся ў той дзень і радуйцеся, бо заплата вашая шчодрая ў небе; бо так рабілі прарокам бацькі іхнія.

24Але гора вам, багатыя, бо маеце пацяшэньне вашае.

25Гора вам, каторыя цяпер перасычаныя, бо будзеце галодныя. Гора вам, што цяпер сьмяецёся, бо будзеце сумаваць і плакаць.

26Гора вам, калі аб вас добра гаварыць будуць усе людзі, бо так фальшывым прарокам рабілі бацькі іхнія.

27Але кажу вам, каторыя слухаеце: Любіце непрыяцеляў вашых, добра рабіце тым, што вас ненавідзяць,

28спагадайце тым, што вас праклінаюць, і маліцеся за тых, што вас ачарняюць.

29А хто б цябе ўдарыў у шчаку, падстаў яму і другую; і таму, хто забірае табе вопратку, не забараняй узяць, і кашулю.

30Кожнаму, хто цябе просіць, дай, і ад таго, хто табе забірае нешта тваё, не дамагайся звароту.

31І як вы хочаце, каб вам людзі рабілі, так і вы ім рабіце.

32І калі любіце тых, што вас любяць, якая вам за тое падзяка? Бо і грэшнікі любяць тых, каторыя іх любяць.

33І калі вы робіце дабро тым, што вам дабро робяць, якая ж для вас падзяка? Бо нават грэшнікі так робяць.

34І калі пазычаеце тым, ад якіх спадзяіцёся звароту, дык якая ж для вас падзяка? Бо і грэшнікі грэшнікам пазычаюць, каб гэтулькі-ж было зьвернута.

35Вы ж любіце непрыяцеляў вашых і добра ім рабіце, і пазычайце, нічога назад не спадзяючыся; і заплата вашая будзе вялікай, і вы будзеце сынамі Узвышняга, бо Ён спагадны і для неўдзячных і благіх.

36Будзьце ж міласэрныя, як і ваш Айцец міласэрны.

37Не судзіце, і ня будзеце суджаны. Не вінавацьце, і ня будзеце вінавачаны. Адпушчайце, і вам будзе адпушчана.

38Давайце і будзе вам дадзена, меркай добрай, поўнай, патрэсянай і з верхам дадуць вам на ўлоньне вашае. Бо такой самай меркай, каторай вы мераеце, будзе вам адмерана”.

39Затым сказаў ім прыповесьць: “Ці можа сьляпы весьці сьляпога? Ці не абодва ўваляцца ў яму?

40Вучань ня большы за вучыцеля: але навучыўшыся ўсяму, будзе, як вучыцель ягоны.

41Чаму бачыш затруску ў воку брата твайго, а бэлькі ў сваім воку ня бачыш?

42Або як можаш казаць брату твайму: “Дазволь, браток, выняць затруску з вока твайго”, а бэлькі, што ў тваім воку, ня бачыш? Крывадушнік, вымі перш бэльку з твайго вока, а тады пабачыш, як выняць затруску з вока брата твайго.

43Няма вось дрэва добрага, родзячага благія плады, ані благога дрэва, родзячага добрыя плады.

44Бо кожнае дрэва пазнаецца па сваім плодзе. Таксама не зьбіраюць фігаў з церняў або вінаграду з шыпшыньніку.

45Добры чалавек дабывае з добрага скарбца сэрца свайго дабро, а благі чалавек з ліхога скарбца сэрца свайго дабывае ліхоцьце. Бо ад перапоўненага сэрца гавораць вусны.

46Чаму прызываеце Мяне: “Госпадзе, Госпадзе!”, і не выконваеце таго, што вам кажу.

47Кожны, хто прыходзіць да Мяне, і слухае словы Мае, і спаўняе іх, скажу вам, да каго ён падобны:

48Ён падобны да чалавека, які збудаваў дом, і ўкапаўся глыбока, і палажыў падмурак на скале. А калі нахлынула паводка, ударыла рака ў той дом і не змагла яго зварухнуць, бо добра быў ён пабудаваны.

49А той, хто слухае і не выконвае, падобны да чалавека, які збудаваў свой дом на зямлі без падмурка, на які націснула рака і зараз паваліўся. І разбурэньне дому таго было вялікае.

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →