Revelation 14

Welsh 1894 (Cyfieithiad Briscoe 1853-94 (Test. Newydd a rhannau o'r Hen Dest.))

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1A gwelais, ac wele, Yr Oen yn sefyll ar Fynydd Tsion, ac ynghydag Ef gant a phedwar a deugain o filoedd a chanddynt Ei enw ac enw Ei Dad yn ysgrifenedig ar eu talcennau.

2A chlywais lais o’r nef, fel llais dyfroedd lawer, ac fel llais taran fawr; a’r llais, yr hwn a glywais, oedd fel yr eiddo telynorion yn canu eu telynnau;

3a chanu y maent fel pe bai ganiad newydd ger bron yr orsedd-faingc, a cher bron y pedwar anifail a’r henuriaid: ac ni allai neb ddysgu’r gân oddieithr y cant a phedwar a deugain o filoedd, y rhai a brynesid oddiar y ddaear.

4Y rhai hyn yw’r rhai gyda gwragedd ni halogesid hwynt, canys gwyryfon ydynt: y rhai hyn yw’r rhai sy’n canlyn Yr Oen pa le bynnag yr elo.

5Y rhai hyn a brynwyd oddiwrth ddynion, yn flaen-ffrwyth i Dduw ac i’r Oen: ac yn eu genau ni chaed celwydd: dianaf ydynt.

6A gwelais angel arall yn ehedeg ynghanol y nef, a chanddo efengyl dragywyddol i efengylu i’r rhai sy’n trigo ar y ddaear,

7ac i bob cenedl a llwyth ac iaith a phobl, yn dywedyd â llais mawr, Ofnwch Dduw, a rhoddwch Iddo ogoniant, canys daeth awr Ei farn, ac addolwch yr Hwn a wnaeth y nef a’r ddaear a’r môr a ffynhonnau dyfroedd.

8Ac un arall, ail angel, a ganlynodd, yn dywedyd, Syrthiodd, syrthiodd Babulon Fawr, yr hon, o win llid ei godineb, a ddiododd yr holl genhedloedd.

9Ac angel arall, trydydd, a’u canlynodd, yn dywedyd â llais mawr, Os yw neb yn addoli’r bwystfil a’i ddelw, ac yn derbyn nod ar ei dalcen neu ar ei law,

10efe hefyd a yf o win llid Duw, yr hwn a barottowyd yn ddigymmysg yn phiol Ei ddigofaint; a phoenir ef â thân a brwmstan yngwydd yr angylion sanctaidd, ac yngwydd Yr Oen;

11a mwg eu poenedigaeth, yn oes oesoedd y mae yn myned i fynu; ac nid oes gorphwysdra ddydd na nos, i’r rhai sy’n addoli’r bwystfil a’i ddelw, ac os yw neb yn derbyn nod ei enw.

12Yma y mae amynedd y saint, y rhai sy’n cadw gorchymynion Duw a ffydd Iesu.

13A chlywais lais o’r nef yn dywedyd, Ysgrifena, Gwyn eu byd y meirw, y rhai yn yr Arglwydd a drengant, o hyn allan; Ië, medd yr Yspryd, fel y gorphwysont o’u llafur, canys eu gweithredoedd sy’n canlyn ynghyda hwynt.

14A gwelais, ac wele, gwmmwl gwyn; ac ar y cwmmwl un yn ei eistedd, tebyg i fab dyn, a chanddo ar ei ben goron aur, ac yn ei law, grymman llym.

15Ac angel arall a ddaeth allan o’r deml, yn gwaeddi â llais mawr wrth yr hwn yn ei eistedd ar y cwmmwl, Danfon dy grymman, a meda, canys daeth yr awr i fedi, canys tra-addfedodd cynhauaf y ddaear;

16a bwriodd yr hwn yn ei eistedd ar y cwmmwl, ei grymman ar y ddaear, a medwyd y ddaear.

17Ac angel arall a ddaeth allan o’r deml y sydd yn y nef, a chanddo yntau hefyd grymman llym.

18Ac angel arall a ddaeth allan o’r allor, yr hwn sydd a chanddo allu ar y tân, a lleisiodd â llais mawr wrth yr hwn oedd a chanddo’r crymman llym, gan ddywedyd, Danfon dy grymman llym di, a chasgla rawn-sypiau gwinwydden y ddaear, canys llawn-addfedodd ei grawn.

19A bwriodd yr angel ei grymman i’r ddaear, a chynhauafodd rawnwin gwinwydden y ddaear, a bwriodd i gerwyn llid Duw, y gerwyn fawr.

20A sathrwyd y gerwyn tu allan i’r ddinas, a daeth allan waed o’r gerwyn, hyd at ffroenau’r meirch, am fil a chwe chant o ’stadiau.

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →