Romans 11

Welsh 1894 (Cyfieithiad Briscoe 1853-94 (Test. Newydd a rhannau o'r Hen Dest.))

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →

1Dywedaf, gan hyny, A fwriodd Duw ymaith Ei bobl? Na atto Duw: canys myfi hefyd, Israeliad wyf, o had Abraham, o lwyth Beniamin.

2Ni fwriodd Duw ymaith Ei bobl, yr hon a rag-adnabu Efe. Oni wyddoch pa beth ym matter Elias, a ddywaid yr Ysgrythyr, y modd yr erfyn efe ar Dduw yn erbyn Israel,

3sef “Arglwydd, Dy brophwydi a laddasant hwy; Dy allorau a gloddiasant hwy i lawr; ac myfi a adawyd yn unig; a cheisio fy einioes i y maent.”

4Eithr pa beth a ddywaid atteb Duw wrtho? “Gadewais i Mi Fy hun saith mil o wŷr, y rhai ni phlygasgant lin i Baal.”

5Felly, gan hyny, yn yr amser presennol hefyd, gweddill,

6yn ol etholedigaeth gras, y sydd; ac os trwy ras, nid yw mwyach o weithredoedd, canys pe amgen, gras nid yw mwyach yn ras.

7Pa beth, gan hyny? Yr hyn y mae Israel yn ei geisio, hyny ni chafodd efe; ond yr etholedigaeth a’i cafodd,

8a’r lleill a galedwyd, fel yr ysgrifenwyd, “Rhoddes Duw iddynt yspryd trymgwsg, Llygaid fel na welent, A chlustiau fel na chlywent,”

9hyd y dydd heddyw. A Dafydd a ddywaid, “Bydded eu bwrdd yn fagl ac yn hoenyn, Ac yn dramgwydd, ac yn daledigaeth iddynt;

10Tywyller eu llygaid fel na welont; Ac eu cefn, cydgrymma ef bob amser.”

11Dywedaf, gan hyny, A dripiasant hwy fel y syrthient? Na atto Duw; eithr trwy eu cwymp, iachawdwriaeth sydd i’r cenhedloedd,

12er mwyn gyrru eiddigedd arnynt; ac os yw eu cwymp yn olud y byd, ac eu colled yn olud y cenhedloedd, pa faint mwy y bydd eu cyflawnder?

13Ac wrthych chwi y cenhedloedd y dywedaf, Yn gymmaint ag fy mod i yn apostol y cenhedloedd, fy ngweinidogaeth a ogoneddaf,

14os rhyw fodd y gyrrwyf eiddigedd ar y rhai ydynt fy nghnawd,

15ac achub o honof rai o honynt: canys os eu bwrw hwynt ymaith yw cymmod y byd, pa beth fydd eu derbyniad ond bywyd o feirw?

16Ac os yw’ r blaen-ffrwyth yn sanctaidd, y clamp toes hefyd sydd felly; ac os yw’ r gwreiddyn yn sanctaidd, y canghennau hefyd ydynt felly.

17Ac os rhai o’r canghennau a dorrwyd ymaith, a thydi, yn olew-wydden wyllt, a impiwyd i mewn yn eu plith, ac yn gydgyfrannog â hwynt o wreiddyn brasder yr olew-wydden y’th wnaethpwyd,

18nac ymffrostia yn erbyn y canghennau; ac os ymffrosti yn eu herbyn, nid tydi sydd yn dwyn y gwreiddyn, eithr y gwreiddyn dydi.

19Dywedi, gan hyny, Torrwyd ymaith ganghennau, fel y byddai i mi fy impio i mewn.

20Da. Trwy eu hanghrediniaeth y torrwyd hwynt ymaith; a thydi, trwy dy ffydd yr wyt yn sefyll.

21Na fydd uchel-fryd, eithr ofna; canys os y canghennau naturiol na fu i Dduw eu harbed, tithau nid arbeda Efe er dim.

22Gwel, gan hyny, ddaioni a thoster Duw; tua’r rhai a gwympasant, doster; ond tuag attat ti, ddaioni Duw, os parhai yn Ei ddaioni; onite, tithau hefyd a dorrir ymaith;

23a hwythau hefyd, os na pharhant yn eu hanghrediniaeth, a impir i mewn, canys abl yw Duw i’w himpio hwynt i mewn drachefn.

24Canys os tydi a dorrwyd allan o’r olew-wydden wyllt wrth naturiaeth, ac yn erbyn naturiaeth y’th impiwyd i mewn i olew-wydden dda, pa faint mwy y bydd i’r rhai hyn sydd wrth naturiaeth, eu himpio i mewn yn eu holew-wydden eu hun?

25Canys nid ewyllysiaf i chwi fod heb wybod, frodyr, y dirgelwch hwn, rhag i chwi fod yn ddoethion yn eich meddwl eich hun, fod calediad o ran wedi digwydd i Israel nes i gyflawnder y cenhedloedd ddyfod i mewn;

26ac felly holl Israel fydd gadwedig, fel yr ysgrifenwyd, “Daw allan o Tsion y Gwaredwr, Try ymaith annuwioldeb oddiwrth Iacob;

27A hwn yw iddynt y cyfammod oddiwrthyf Fi; Pan gymmerwyf ymaith eu pechodau.”

28O ran yr efengyl, gelynion ydynt er eich mwyn chwi; ond o ran yr etholedigaeth, yn anwyl er mwyn y tadau;

29canys heb edifeirwch am danynt y mae doniau a galwedigaeth Duw.

30Canys fel y buoch chwi gynt yn anufudd i Dduw, ond yn awr y trugarhawyd wrthych trwy anufudd-dod y rhai hyn;

31felly y rhai hyn yn awr a anufuddhasant, fel trwy y drugaredd i chwi y trugarheid wrth y rhai hyn hefyd yn awr;

32canys cyd-gauodd Duw bawb i anufudd-dod, fel wrth bawb y trugarhai.

33O ddyfnder golud doethineb a gwybodaeth Duw! Mor anchwiliadwy yw Ei farnau, ac anolrheiniadwy Ei ffyrdd!

34Canys pwy a wybu feddwl yr Arglwydd; neu pwy fu gynghorwr Iddo?

35Neu pwy a rag-roddodd Iddo, ac y telir yn ol iddo?

36Canys o Hono Ef, a thrwyddo Ef, ac Iddo Ef y mae pob peth! Iddo Ef y bo’r gogoniant yn oes oesoedd. Amen.

← Chapter 10 Jump to: Chapter 12 →