Mark 13

Welsh 1945 (Cyfieithiad Urdd y Graddedigion 1921-45 (T.N., Hosea ac Amos))

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1Ac wrth iddo fynd allan o’r deml, fe ddywed un o’i ddisgyblion wrtho, “Athro, gwêl y fath feini, a’r fath adeiladau!”

2A dywedodd yr Iesu wrtho, “Weli di’r adeiladau mawr yma? Ni adewir maen ar faen a’r nis dymchwelir.”

3Ac fel yr eisteddai ef ar fynydd yr Olewydd gyferbyn â’r deml, gofynnai Pedr ac Iago ac Ioan ac Andreas iddo o’r neilltu,

4“Dywed wrthym pa bryd y bydd y pethau hyn, a pha beth fydd yr arwydd pan fo’r pethau hyn oll ar ddyfod i ben.”

5A dechreuodd yr Iesu ddywedyd wrthynt, “Edrychwch na bo i neb eich twyllo.

6Llawer a ddaw yn fy enw i gan ddywedyd ‘Myfi yw’; a llawer a dwyllant.

7A phan glywoch am ryfeloedd a sôn am ryfeloedd, na chyffrowch; rhaid eu dyfod, eithr nid yw’r diwedd eto.

8Canys cyfyd cenedl yn erbyn cenedl, a theyrnas yn erbyn teyrnas. Bydd daeargrynfâu mewn mannau, bydd newynau;

9dechreu gwewyr fydd hyn. Ond edrychwch chwi atoch eich hunain; traddodant chwi i gynghorau, ac mewn synagogau y’ch ffrewyllir, a cherbron llywodraethwyr a brenhinoedd y’ch gosodir o’m hachos i, er tystiolaeth iddynt.

10Ac i’r holl genhedloedd yn gyntaf rhaid cyhoeddi’r efengyl.

11A phan ddygant chwi i’ch traddodi, na phryderwch rhag llaw beth a ddywedoch; eithr pa beth bynnag a rodder i chwi yn yr awr honno, dywedwch hynny; canys nid chwychwi sydd yn dywedyd, eithr yr Ysbryd Glân.

12A thraddoda brawd frawd i farwolaeth, a thad blentyn; a chyfyd plant yn erbyn rhieni, a’u lladd;

13a byddwch gas gan bawb oherwydd fy enw i; ond y neb a ddeil i’r diwedd, hwnnw a achubir.

14Ond pan weloch ffieiddbeth y difrod yn sefyll lle ni ddylai (a ddarlleno, ystyried), yna ffoed y rhai a fydd yn Iwdea i’r mynyddoedd;

15y neb a fo ar ben y tŷ na ddisgynned, ac nac aed i mewn i gymryd dim o’i dŷ;

16a’r neb a fo yn y maes na throed yn ei ol i gymryd ei fantell.

17Ond gwae’r rhai beichiog a’r rhai a ro’r fron yn y dyddiau hynny!

18Ond gweddïwch na ddelo yn y gaeaf;

19canys bydd y dyddiau hynny’n orthrymder na bu ei gyffelyb o ddechreu’r greadigaeth a greodd Duw hyd yn awr, ac ni bydd byth.

20Ac oni bai i’r Arglwydd fyrhau’r dyddiau, nid achubesid un cnawd; eithr er mwyn yr etholedigion a etholodd, fe fyrhaodd y dyddiau.

21A’r pryd hwnnw os dywed neb wrthych, ‘Wel’di yma’r Crist — wel’di acw,’ na chredwch;

22canys cyfyd gau-gristiau a gau-broffwydi, a gwnant arwyddion a rhyfeddodau i dwyllo, o bydd modd, yr etholedigion.

23Ond edrychwch chwi; rhagfynegais i chwi bopeth.

24Eithr yn y dyddiau hynny, wedi’r gorthrymder, hwnnw, yr haul a dywyllir, a’r lloer ni rydd ei llewych,

25a’r sêr a fydd yn syrthio o’r nef, a’r nerthoedd sydd yn y nefoedd a ysgydwir.

26Ac yna y gwelant Fab y dyn yn dyfod mewn cymylau gyda gallu mawr a gogoniant.

27Ac yna’r enfyn ei angylion, ac y cynnull ei etholedigion o’r pedwar gwynt, o eithaf daear hyd eithaf nef.

28Ond oddiwrth y ffigyswydden dysgwch y ddameg: wedi’r êl ei changen weithian yn ir, ac y taflo ddail, chwi wyddoch fod yr haf yn agos;

29felly chwithau, pan weloch y pethau hyn yn digwydd, gwybyddwch ei fod yn agos wrth y drws.

30Yn wir meddaf i chwi, nid â’r genhedlaeth hon heibio ddim hyd oni ddigwyddo hyn oll.

31Y nef a’r ddaear a â heibio, ond fy ngeiriau i nid ânt heibio.

32Ond am y dydd hwnnw neu’r awr ni ŵyr neb, na’r angylion yn y nef, na’r Mab, ond y Tad.

33Edrychwch, byddwch effro; canys ni wyddoch pa bryd y mae’r amser.

34Fel dyn oddicartref a adawodd ei dŷ, ac a roes i’w weision yr awdurdod, i bob un ei waith; ac i’r porthor y gorchmynnodd wylio.

35Gwyliwch gan hynny, canys ni wyddoch pa bryd y daw meistr y tŷ, ai’r hwyr, ai hanner nos, ai’r plygain, ai’r bore;

36rhag iddo ddyfod yn ddisymwth, a’ch cael chwi’n cysgu.

37A’r hyn a ddywedaf wrthych chwi a ddywedaf wrth bawb, ‘Gwyliwch.’ ”

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →