Mark 3

Welsh 1945 (Cyfieithiad Urdd y Graddedigion 1921-45 (T.N., Hosea ac Amos))

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Ac aeth drachefn i synagog, ac yr oedd yno ddyn a’i law wedi gwywo;

2a gwylient ef, a fyddai iddo ei iacháu ar y Sabath, fel y cyhuddent ef.

3Ac eb ef wrth y dyn a’r llaw wywedig, “Cyfod i’r canol.”

4Ac eb ef wrthynt hwy, “A ddylid ar y Sabath wneuthur da, ai gwneuthur drwg? achub einioes, ai lladd?” Ond tewi a wnaent hwy.

5Ac wedi syllu ogylch arnynt yn ddigllon, gan ddwys-ofidio am ddallineb eu calon hwynt, fe ddywed wrth y dyn, “Estyn dy law.” Ac fe’i hestynnodd, ac adferwyd ei law.

6Ac aeth y Phariseaid allan, ac yn ebrwydd ymgynghorent â’r Herodianiaid yn ei erbyn, pa fodd y difethent ef.

7A’r Iesu gyda’i ddisgyblion a giliodd tua’r môr; a lliaws mawr o Galilea a’i dilynodd;

8ac o Iwdea ac o Gaersalem ac Idwmea a thu hwnt i’r Iorddonen a chylch Tyrus a Sidon, lliaws mawr, yn clywed gymaint a wnai, a ddaeth ato.

9A dywedodd wrth ei ddisgyblion am i gwch fod yn barod iddo oblegid y dyrfa, rhag iddynt ei wasgu.

10Canys llawer a iachasai ef, nes ymwthio ato i gyffwrdd ag ef bawb oedd dan blâu.

11A’r ysbrydion aflan, pa bryd bynnag y gwelent ef, syrthient ger ei fron, a gwaeddent, gan ddywedyd, “Ti yw Mab Duw.”

12A rhybuddiai lawer arnynt nas amlygent ef.

13Ac fe esgyn i’r mynydd, a geilw ato y rhai a fynnai ef, ac aethant allan ato.

14A phenododd ddeuddeg i fod gydag ef, ac iddo’u danfon i bregethu,

15ac i feddu awdurdod i fwrw allan y cythreuliaid;

16a phenododd y deuddeg: Simon, ac iddo ef y rhoes yn enw Pedr;

17ac Iago fab Sebedeus, ac Ioan brawd Iago, a rhoes iddynt hwy yn enw Boanerges, hynny yw Meibion y Daran;

18ac Andreas, a Phylip, a Bartholomeus, a Mathew, a Thomas, ac Iago fab Alpheus, a Thadeus, a Simon y Selot,

19ac Iwdas Iscariot, yr hwn a’i bradychodd ef.

20A daw i’r tŷ; ac ymgynulla’r dyrfa drachefn, fel na allant gymaint â bwyta bara.

21A phan glywodd ei berthynasau, aethant ymaith i’w ddal; canys dywedent, “Y mae wedi gwallgofi.”

22A’r ysgrifenyddion a ddeuthai i lawr o Gaersalem a ddywedai, “Beelsebwl sydd ganddo”; a hefyd, “trwy bennaeth y cythreuliaid y mae’n bwrw allan y cythreuliaid.”

23A galwodd hwynt ato, a dywedai wrthynt ar ddamhegion, “Pa fodd y gall Satan fwrw allan Satan?”

24ac, “Os teyrnas a ymranna yn ei herbyn ei hun, ni ddichon y deyrnas honno sefyll;

25ac os teulu a ymranna yn ei erbyn ei hun, ni ddichon y teulu hwnnw sefyll.

26Ac os Satan a gyfododd yn ei erbyn ei hun, ac ymrannu, ni ddichon sefyll, eithr dyna ddiwedd arno.

27Eithr ni ddichon neb fynd i mewn i dŷ’r cadarn, ac ysbeilio’i ddodrefn ef, oni rwymo’r cadarn yn gyntaf, ac yna’r ysbeilia’i dŷ ef.

28Yn wir, meddaf i chwi, popeth a faddeuir i blant dynion, y pechodau a’r cableddau, pa bethau bynnag a gablont;

29ond pwy bynnag a gablo yn erbyn yr Ysbryd Glân, nid oes iddo faddeuant yn dragywydd, eithr euog ydyw o dragwyddol bechod.”

30Canys dywedent, “Ysbryd aflan sydd ganddo.”

31A daw ei fam a’i frodyr, a chan sefyll oddi allan, anfonasant ato i alw arno.

32Ac eisteddai torf o’i gylch, a dywedant wrtho, “Dyma dy fam a’th frodyr oddi allan yn dy geisio.”

33A chan ateb fe ddywed wrthynt, “Pwy yw fy mam a’m brodyr?”

34A chan syllu o amgylch ar y rhai a eisteddai’n gylch o’i gwmpas, fe ddywed, “Dyma fy mam a’m brodyr.

35Pwy bynnag a wnêl ewyllys Duw, hwnnw sy frawd i mi, a chwaer, a mam.”

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →