Mark 8

Welsh 1945 (Cyfieithiad Urdd y Graddedigion 1921-45 (T.N., Hosea ac Amos))

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →

1Yn y dyddiau hynny, pan oedd eilwaith dyrfa fawr a heb ganddynt ddim i’w fwyta, galwodd ei ddisgyblion ato, ac medd ef wrthynt,

2“Y mae’n ddrwg gan fy nghalon dros y dyrfa, canys yn awr y maent ers tridiau’n tario gyda mi, ac nid oes ganddynt ddim i’w fwyta;

3ac os gollyngaf hwynt ar eu cythlwng adref, llewygant ar y ffordd; ac y mae rhai ohonynt o bell.”

4Ac atebodd ei ddisgyblion iddo, “O ba le y gall neb ddiwallu’r rhain â bara yma mewn diffeithwch?”

5A gofynnai ef iddynt, “Pa sawl torth sy gennych?” Dywedasant hwythau, “Saith.”

6Ac fe orchymyn i’r dyrfa eistedd ar y llawr; ac fe gymerth y saith dorth, ac wedi diolch, torrodd, a rhoddai hwynt i’w ddisgyblion i’w gosod o’u blaenau; a gosodasant hwynt o flaen y dorf.

7Ac yr oedd ganddynt ychydig o fân bysgod; ac wedi iddo’u bendithio dywedodd am roi’r rheini hefyd o’u blaenau.

8A bwytasant, a diwallwyd hwynt; a chodasant o ddarnau gweddill saith gawellaid.

9Ac yr oeddynt ynghylch pedair mil. A gollyngodd hwynt ymaith.

10Ac yna aeth i’r llong gyda’i ddisgyblion, a daeth i barthau Dalmanwtha.

11A daeth y Phariseaid allan, a dechreuasant ddadleu ag ef, gan geisio ganddo arwydd o’r nef, er ei brofi.

12Ac wedi ocheneidio yn ei ysbryd, fe ddywed “Paham y mae’r genhedlaeth hon yn ceisio arwydd? Yn wir, meddaf i chwi, ni roddir i’r genhedlaeth hon arwydd.”

13A gadawodd hwynt, ac wedi mynd drachefn i’r llong, aeth ymaith i’r ochr arall.

14Ac anghofiasent gymryd bara, ac nid oedd ganddynt ond un dorth gyda hwynt yn y llong.

15A gorchmynnai iddynt gan ddywedyd, “Gwyliwch, ymogelwch rhag surdoes y Phariseaid a surdoes Herod.”

16Ac ymresyment â’i gilydd nad oedd ganddynt fara.

17A phan wybu, fe ddywed wrthynt, “Paham yr ymresymwch nad oes gennych fara? Oni welwch fyth, ac oni ddeellwch? Ai wedi ei dallu y mae eich calon gennych?

18A llygaid gennych oni welwch, ac â chlustiau gennych oni chlywch? Ac onid ydych yn cofio,

19pan dorrais i bum torth i’r pum mil, pa sawl basgedaid lawn o ddarnau a godasoch?” Dywedant wrtho, “Deuddeg.”

20“Pan dorrais saith i’r pedair mil, llond pa sawl cawell o ddarnau a godasoch?” A dywedant, “Saith.”

21Ac meddai wrthynt, “Onid ydych eto’n deall?”

22A deuant i Fethsaida. A dygant ato ddyn dall, ac erfyniant arno gyffwrdd ag ef.

23Ac fe ymafaelodd yn llaw’r dall, a dug ef allan o’r pentref; ac wedi poeri ar ei lygad, dododd ei ddwylo arno, a gofynnai iddo, “A weli di rywbeth?”

24A chododd ei olwg, ac meddai, “Mi welaf ddynion, canys rhai fel coed a ganfyddaf yn cerdded.”

25Ar hyn dododd ei ddwylo drachefn ar ei lygaid ef; a chraffodd ef, ac adferwyd ef; ac fe welai ymhell ac yn glir bopeth.

26Ac anfonodd yntau ef adref, gan ddywedyd, “Na ddos hyd yn oed i mewn i’r pentref.”

27Ac aeth yr Iesu a’i ddisgyblion allan i bentrefydd Cesarea Philippi; ac ar y ffordd gofynnai i’w ddisgyblion, gan ddywedyd wrthynt, “Pwy medd dynion ydwyf fi?”

28A mynegasant hwythau iddo, gan ddywedyd, “Ioan Fedyddiwr; ac eraill Elïas; ond eraill un o’r proffwydi.”

29Ac yntau a ofynnai iddynt, “Ond chwi, pwy meddwch chwi ydwyf?” Atebodd Pedr, a dywed wrtho, “Ti yw’r Crist.”

30A rhybuddiodd hwynt na ddywedent wrth neb amdano.

31A dechreuodd eu dysgu fod yn rhaid i Fab y dyn ddioddef llawer, a’i wrthod gan yr henuriaid a’r archoffeiriaid a’r ysgrifenyddion, a’i ladd, ac wedi tridiau atgyfodi;

32a difloesgni y llefarai’r ymadrodd. A chymerth Pedr ef ato, a dechreuodd ei geryddu.

33Troes yntau, ac wrth weled ei ddisgyblion, ceryddodd Bedr; ac medd ef, “Dos yn fy ol i, Satan; canys nid wyt yn synio pethau Duw, ond pethau dynion.”

34A galwodd ato’r dyrfa ynghyda’i ddisgyblion, a dywedodd wrthynt, “Os myn neb ddyfod ar fy ol i, ymwaded ag ef ei hun, a chyfoded ei groes, a dilyned fi.

35Canys pwy bynnag a fynno gadw ei fywyd, hwnnw a’i cyll; ond pwy bynnag a gyll ei fywyd er fy mwyn i a’r efengyl, hwnnw a’i ceidw.

36Canys pa elw i ddyn yw ennill y byd oll a fforffedu ei fywyd?

37Canys beth a all dyn ei roi’n gyfnewid am ei fywyd?

38Canys pwy bynnag y bo arno gywilydd ohonof fi ac o’m geiriau yn y genhedlaeth anffyddlon a phechadurus hon, ar Fab y dyn yntau y bydd cywilydd ohono ef, pan ddêl yng ngogoniant ei Dad gyda’r angylion santaidd.”

← Chapter 7 Jump to: Chapter 9 →