Revelation 1

Welsh CTE 1894 (Testament Newydd gyda Nodiadau 1894-1915 (William Edwards))

Jump to: Chapter 2 →

1Dadguddiad Iesu Grist, yr hwn a roddes Duw iddo ef, i ddangos i'w weision y pethau sydd raid iddynt ddygwydd ar fyrder; ac a'i hyspysodd, gan ddanfon trwy ei angel, i'w was Ioan;

2yr hwn a dystiolaethodd am Air Duw ac am dystiolaeth Iesu Grist, sef am y fath bethau a welodd.

3Dedwydd yw yr hwn sydd yn darllen, a'r rhai sydd yn gwrandaw geiriau y brophwydoliaeth, ac yn cadw y pethau sydd yn ysgrifenedig ynddi: canys y mae yr amser yn agos.

4Ioan, at y saith eglwys sydd yn Asia: Gras i chwi a thangnefedd oddiwrth YR HWN SYDD A'R HWN OEDD a'r HWN SYDD YN DYFOD, ac oddiwrth y Saith Yspryd sydd ger bron ei Orsedd ef,

5ac oddiwrth Iesu Grist, y Tyst ffyddlawn, Cyntaf‐anedig y meirw, a Llywodraethwr brenhinoedd y ddaear. Iddo ef yr hwn sydd yn ein caru ni, ac a'n rhyddhâodd ni oddiwrth ein pechodau trwy ei Waed;

6ac efe a'n gwnaeth ni yn Frenhiniaeth, yn offeiriaid i Dduw a'i Dâd ef: Iddo ef y byddo y gogoniant a'r nerth yn oes oesoedd, Amen.

7Wele y mae efe yn dyfod gyda'r cymylau, a phob llygad a'i gwêl ef, a'r rhai a'i gwanasant ef; a holl lwythau y ddaear a alarant am dano ef, Ië, Amen.

8Myfi yw yr Alpha a'r Omega, medd yr Arglwydd Dduw, yr hwn sydd, a'r hwn oedd, a'r hwn sydd yn dyfod, yr Hollalluog.

9Myfi Ioan, eich brawd chwi a chyd‐gyfranogwr yn y gorthrymder a'r frenhiniaeth a'r amynedd sydd yn Iesu, oeddwn yn yr Ynys a elwir Patmos o achos Gair Duw a thystiolaeth Iesu.

10Yr oeddwn yn yr Yspryd ar Ddydd yr Arglwydd, a chlywais o'r tu ol i mi lef fawr fel llef udgorn,

11yn dywedyd, Yr hyn a weli, ysgrifenna mewn llyfr, a danfon ef i'r saith eglwys, i Ephesus, ac i Smyrna, ac i Pergamum, ac i Thyatira, ac i Sardis, ac i Philadelphia, ac i Laodicea.

12A throais i weled y llef a lefarai wrthyf. Ac wedi i mi droi, gwelais saith ganwyllyr aur;

13ac yng nghanol y saith ganwyllyr, un tebyg i fab dyn, wedi ymwisgo â gwisg laes hyd ei draed, ac wedi ymwregysu o gylch ei fronnau â gwregys aur.

14A'i ben ef a'i wallt oedd yn wynion fel gwlan gwyn, fel eira; a'i lygaid fel fflam dân;

15a'i draed yn debyg i bres coeth, fel wedi ei losgi mewn ffwrn; a'i lais fel swn dyfroedd lawer;

16a chanddo yn ei law ddehau saith seren, ac o'i enau yr oedd cleddyf dau‐finiog llym yn dyfod allan; a'i wynebpryd fel yr haul yn disgleirio yn ei nerth.

17A phan welais ef, syrthiais wrth ei draed ef fel un marw. Ac efe a osododd ei law ddehau arnaf fi, gan ddywedyd, Nac ofna, Myfi yw y Cyntaf a'r Diweddaf,

18a'r hwn wyf fyw, ac a fum farw, ac wele, byw ydwyf yn oes oesoedd, ac y mae gennyf agoriadau Marwolaeth a Hades.

19Ysgrifenna gan hynny y pethau a welaist, a'r pethau sydd, a'r pethau a fydd ar ol hyn:

20dirgelwch y saith seren, y rhai a welaist yn fy llaw ddehau, a'r saith ganwyllyr aur. Y saith seren, angelion y saith eglwys ydynt; a'r saith ganwyllyr, y saith eglwys ydynt.

Jump to: Chapter 2 →