1 Kings 17

Gaelic ABIG (Scottish) (Am Bìoball Iomraidh Gàidhlig 1880, 1992)

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →

1Agus thubhairt Eliah an Tisbitheach, a bha de luchd‐àiteachaidh Ghilead, ri Ahab, Mar as beò an Tighearna Dia Israeil, an làthair a bheil mise am sheasamh, cha bhi anns na bliadhnachan seo drùchd no uisge ann ach a rèir m’fhacail‐sa.

2Agus thàinig facal an Tighearna da ionnsaigh, ag ràdh,

3Imich as a seo, agus tionndaidh thu fhèin a làimh na h‑àird an ear, agus falaich thu fhèin aig sruth Cherit, a tha fa chomhair Iòrdain.

4Agus òlaidh tu den t‑sruth, agus dh’àithn mise do na fithich do bheathachadh an sin.

5Agus dh’imich e, agus rinn e a rèir facal an Tighearna; oir chaidh e, agus ghabh e còmhnaidh aig sruth Cherit, a tha fa chomhair Iòrdain.

6Agus thug na fithich da ionnsaigh aran agus feòil anns a’ mhadainn, agus aran agus feòil anns an fheasgar; agus dh’òl e as an t‑sruth.

7Ach an ceann tamaill thiormaich an sruth, a chionn nach robh uisge anns an tìr.

8Agus thàinig facal an Tighearna da ionnsaigh, ag ràdh,

9Eirich, imich gu Sarephat, as le Sìdon, agus gabh còmhnaidh an sin: feuch, dh’àithn mise do mhnaoi a tha na bantraich an sin do bheathachadh.

10Agus dh’èirich e, agus chaidh e do Sharephat: agus nuair a thàinig e gu geata a’ bhaile, feuch, bha a’ bhantrach an sin a’ tional bhioran; agus ghairm e oirre, agus thubhairt e, Thoir am ionnsaigh, guidheam ort, beagan uisge ann an soitheach, a‑chum gun òl mi.

11Agus nuair a bha i a’ dol ga thoirt leatha, ghlaodh e rithe, agus thubhairt e, Thoir am ionnsaigh, guidheam ort, greim arain ad làimh.

12Agus thubhairt ise, Mar as beò an Tighearna do Dhia, chan eil breacag agam, ach làn an dùirn de mhin ann an soitheach, agus beagan ola ann an còrn: agus, feuch, tha mi a’ tional biorain no dhà, a‑chum gun tèid mi a‑steach, agus gun deasaich mi e dhomh fhèin agus dom mhac, agus gun ith sinn e, agus gum faigh sinn bàs.

13Agus thubhairt Eliah rithe, Na biodh eagal ort; falbh, dèan a rèir d’fhacail; ach dèan dhòmhsa dhiubh sin breacag bheag an toiseach, agus thoir am ionnsaigh i, agus dhut fhèin agus dod mhac deasaich na dhèidh sin:

14Oir mar seo tha an Tighearna Dia Israeil ag ràdh, Cha chaithear an soitheach mine, agus cha teirig an còrn ola, gus an là anns an cuir an Tighearna uisge air aghaidh na talmhainn.

15Agus dh’fhalbh i, agus rinn i a rèir facal Eliah: agus dh’ith ise, agus esan, agus a taigh rè mòrain de làithean.

16Cha do chaitheadh an soitheach mine, agus cha do theirig an còrn ola, a rèir facal an Tighearna, a labhair e le làimh Eliah.

17Agus thachair an dèidh nan nithean sin gun d’fhàs mac na mnà, eadhon bean an taighe, gu tinn; agus bha a thinneas cho trom is nach d’fhàgadh anail ann.

18Agus thubhairt i ri Eliah, Ciod e mo ghnothach‐sa riut, a dhuine le Dia? An tàinig thu am ionnsaigh a chur mo pheacaidh an cuimhne, agus a mharbhadh mo mhic?

19Agus thubhairt esan rithe, Thoir dhòmhsa do mhac. Agus ghlac e as a h‑uchd e, agus thug e suas e do sheòmar uachdarach, anns an robh e fhèin a’ fantainn, agus chuir e na laighe air a leabaidh fhèin e.

20Agus dh’èigh e ris an Tighearna, agus thubhairt e, A Thighearna mo Dhia, an tug thu mar an ceudna olc air a’ bhantraich aig a bheil mi air aoigheachd, le a mac a mharbhadh?

21Agus shìn e e fhèin air an leanabh trì uairean, agus dh’èigh e ris an Tighearna, agus thubhairt e, A Thighearna mo Dhia, thigeadh, guidheam ort, anam an leinibh seo a‑steach ann a‑rìs.

22Agus dh’èisd an Tighearna ri guth Eliah; agus thàinig anam an leinibh a‑steach ann a‑rìs, agus dh’ath‐bheothaicheadh e.

23Agus ghlac Eliah an leanabh, agus thug e sìos e as an t‑seòmar uachdarach don taigh, agus thug e da mhàthair e: agus thubhairt Eliah, Feuch, tha do mhac beò.

24Agus thubhairt a’ bhean ri Eliah, A‑nis le seo tha fhios agam gur duine le Dia thu, agus gur fìrinn facal an Tighearna ann ad bheul.

← Chapter 16 Jump to: Chapter 18 →