1 Kings 21

Gaelic ABIG (Scottish) (Am Bìoball Iomraidh Gàidhlig 1880, 1992)

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1Agus thachair an dèidh nan nithean sin gu robh fìonlios aig Nàbot an t‑Iesreeleach, a bha ann an Iesreel, làimh ri lùchairt Ahaib rìgh Shamaria.

2Agus labhair Ahab ri Nàbot, ag ràdh, Thoir dhòmhsa d’fhìonlios, gu bhith agam na lios luibhean, a chionn gu bheil e fagas dom thaigh, agus bheir mise dhutsa air a shon fìonlios as fheàrr na e; no mas e as taitniche leat, bheir mi dhut a luach ann an airgead.

3Agus thubhairt Nàbot ri Ahab, Nar leigeadh Dia dhòmhsa gun tugainn oighreachd m’athraichean dhutsa.

4Agus thàinig Ahab da thaigh dubhach agus feargach, airson an fhacail a labhair Nàbot an t‑Iesreeleach ris: oir thubhairt e, Cha toir mi dhut oighreachd m’athraichean: agus laigh e sìos air a leabaidh, agus thionndaidh e a aghaidh air falbh, agus chan itheadh e aran.

5Ach thàinig Iesebel a bhean da ionnsaigh, agus thubhairt i ris, Carson a tha do spiorad cho dubhach, agus nach ith thu aran?

6Agus thubhairt esan rithe, Airson gun do labhair mi ri Nàbot an t‑Iesreeleach, agus gun dubhairt mi ris, Thoir dhòmhsa d’fhìonlios air airgead; no, mas àill leat, bheir mi dhut fìonlios eile air a shon: agus thubhairt esan, Cha toir mi dhut m’fhìonlios.

7Agus thubhairt Iesebel a bhean ris, Tha thusa a‑nis a’ stiùradh rìoghachd Israeil! Eirich, ith aran, agus biodh do chridhe subhach: bheir mise dhut fìonlios Nàboit an t‑Iesreeleach.

8Agus sgrìobh i litrichean ann an ainm Ahaib, agus sheulaich i iad le a sheula; agus chuir i na litrichean a dh’ionnsaigh nan seanair, agus a dh’ionnsaigh nan uaislean a bha a chòmhnaidh maille ri Nàbot na bhaile.

9Agus sgrìobh i anns na litrichean, ag ràdh, Gairmibh trasgadh, agus thugaibh air Nàbot suidhe air toiseach an t‑sluaigh:

10Agus cuiribh dithis dhaoine, mic Bheliail, ma choinneamh, a thoirt fianais na aghaidh, ag ràdh, Mhaslaich thu Dia agus an rìgh: agus an sin thugaibh a‑mach e, agus clachaibh e, a‑chum gum faigh e bàs.

11Agus rinn daoine a’ bhaile eadhon na seanairean, agus na h‑uaislean a chòmhnaich na bhaile, a rèir an fhios a chuir Iesebel dan ionnsaigh, a rèir an nì a bha sgrìobhte anns na litrichean a chuir i dan ionnsaigh:

12Ghairm iad trasgadh, agus thug iad air Nàbot suidhe air toiseach an t‑sluaigh.

13Agus thàinig dithis dhaoine, mic Bheliail, agus shuidh iad ma choinneamh: agus rinn fir Bheliail fianais na aghaidh, eadhon an aghaidh Nàboit, an làthair an t‑sluaigh, ag ràdh, Mhaslaich Nàbot Dia agus an rìgh. An sin thug iad a‑mach as a’ bhaile e, agus chlach iad e le clachan, agus fhuair e bàs.

14Na dhèidh sin chuir iad teachdaire gu Iesebel, ag ràdh, Chlachadh Nàbot, agus tha e marbh.

15Agus nuair a chuala Iesebel gun do chlachadh Nàbot, agus gu robh e marbh, thubhairt Iesebel ri Ahab, Eirich, gabh sealbh air fìonlios Nàboit an t‑Iesreeleach, a dhiùlt e a thoirt dhut air airgead: oir chan eil Nàbot beò, ach marbh.

16Agus nuair a chuala Ahab gu robh Nàbot marbh, dh’èirich Ahab a dhol sìos gu fìonlios Nàboit an t‑Iesreeleach, a ghabhail seilbh ann.

17Agus thàinig facal an Tighearna a dh’ionnsaigh Eliah an Tisbitheach, ag ràdh,

18Eirich, falbh sìos a choinneachadh Ahaib rìgh Israeil, a tha ann an Samaria: feuch, tha e ann am fìonlios Nàboit, don deachaidh e sìos a ghabhail seilbh ann.

19Agus labhraidh tu ris, ag ràdh, Mar seo tha an Tighearna ag ràdh, An do mharbh thu, agus mar an ceudna an do ghabh thu sealbh? Agus labhraidh tu ris, ag ràdh, Mar seo tha an Tighearna ag ràdh, Anns an àit anns an d’imlich na madraidh fuil Nàboit, imlichidh na madraidh d’fhuil‐sa, eadhon d’fhuil‐sa.

20Agus thubhairt Ahab ri Eliah, An d’fhuair thu mi, O mo nàmhaid? Agus thubhairt esan, Fhuair mi thu; a chionn gun do reic thu thu fhèin a dhèanamh uilc ann an sùilean an Tighearna.

21Feuch, bheir mise olc ort, agus cuiridh mi as dod shliochd, agus gearraidh mi air falbh o Ahab esan a nì uisge ri balla, agus esan a dhruidear a‑staigh, agus a dh’fhàgar ann an Israel;

22Agus nì mi do thaigh‐sa mar thaigh Ierobòaim mhic Nebait, agus mar thaigh Bhaasa mhic Ahiah, airson a’ bhrosnachaidh leis an do bhrosnaich thu mi gu feirg, agus leis an tug thu air Israel peacachadh.

23Agus mar an ceudna mu Iesebel labhair an Tighearna, ag ràdh, Ithidh na madraidh Iesebel aig balla Iesreeil.

24Esan a gheibh bàs de Ahab anns a’ bhaile ithidh na madraidh; agus esan a gheibh bàs anns a’ mhachair ithidh eunlaith an adhair.

25Ach cha robh neach ann cosmhail ri Ahab, a reic e fhèin a dhèanamh uilc ann an sùilean an Tighearna, do bhrìgh gun do chuir a bhean Iesebel thuige e.

26Agus rinn e nithean ro‑ghràineil ann an leantainn dhiathan brèige, a rèir nan uile nithean a rinn na h‑Amoraich, a thilg an Tighearna a‑mach ro chloinn Israeil.

27Agus nuair a chuala Ahab na briathran sin, reub e a aodach, agus chuir e sac‐aodach air a fheòil, agus thraisg e, agus laigh e ann an sac‐aodach, agus ghluais e gu fòil.

28Agus thàinig facal an Tighearna gu Eliah an Tisbitheach, ag ràdh,

29Am faic thusa mar a tha Ahab ga ùmhlachadh fhèin am fhianais‐sa? A chionn gu bheil e ga ùmhlachadh fhèin am fhianais, cha toir mi an t‑olc na làithean‐san: ach ann an làithean a mhic bheir mi an t‑olc air a thaigh.

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →