1 Kings 20 — Gaelic ABIG (Scottish) (Am Bìoball Iomraidh Gàidhlig 1880, 1992)

1Agus chruinnich Ben‐hadad rìgh Shiria a shluagh uile an ceann a chèile; agus bha dà‑rìgh‐dheug ar fhichead maille ris, agus eich, agus carbadan: agus chaidh e suas agus theannaich e Samaria, agus chog e na aghaidh.

5Agus thill na teachdairean, agus thubhairt iad, Mar seo labhair Ben‐hadad, ag ràdh, Ged chuir mi fios ad ionnsaigh, ag ràdh, D’airgead, agus d’òr agus do mhnathan, agus do chlann bheir thu dhòmhsa;

6Gidheadh mun tràth seo a‑màireach cuiridh mi mo sheirbhisich ad ionnsaigh, agus rannsaichidh iad do thaigh, agus taighean do sheirbhiseach: agus tachraidh e, gach nì a tha taitneach dod shùilean gun cuir iad nan làimh, agus gun toir iad leo e.

7Agus ghairm rìgh Israeil air uile sheanairean na tìre, agus thubhairt e, Thugaibh fa‑near, guidheam oirbh, agus faicibh cionnas a tha am fear seo ag iarraidh uilc; oir chuir e fios am ionnsaigh, air mo mhnathan, agus air mo chloinn, agus air m’airgead, agus air m’òr, agus cha do dhiùlt mi e.

8Agus thubhairt na seanairean uile agus an sluagh uile ris, Na èisd ris, agus na aontaich leis.

9Uime sin thubhairt e ri teachdairean Bhen‐hadaid, Innsibh dom thighearna, an rìgh, Gach nì air an do chuir thu fios gud òglach an toiseach, nì mi; ach an nì seo chan urrainn mi a dhèanamh. Agus dh’fhalbh na teachdairean, agus thug iad freagradh air ais da ionnsaigh.

10Agus chuir Ben‐hadad fios da ionnsaigh, agus thubhairt e, Mar sin dèanadh na diathan riumsa, agus tuilleadh mar an ceudna, mas leòr duslach Shamaria gu làn an dòrn don t‑sluagh uile a tha gam leantainn‐sa.

11Agus fhreagair rìgh Israeil, agus thubhairt e, Abraibh ris, Na dèanadh an tì sin uaill, a tha a’ crioslachadh a armachd uime, mar an tì a chuir dheth i.

12Agus nuair a chuala Ben‐hadad an teachdaireachd seo, agus e fhèin agus na rìghrean ag òl anns na pàilleanan, thubhairt e ra sheirbhisich, Cuiribh sibh fhèin an òrdagh. Agus chuir iadsan iad fhèin an òrdagh an aghaidh a’ bhaile.

13Agus, feuch, thàinig fàidh àraidh gu Ahab rìgh Israeil agus thubhairt e, Mar seo tha an Tighearna ag ràdh, Am faca tusa an sluagh mòr seo uile? Feuch, bheir mise ad làimh iad an‑diugh, agus bidh fhios agad gur mise an Tighearna.

14Agus thubhairt Ahab, Cò leis? Agus thubhairt esan, Mar seo tha an Tighearna ag ràdh, Le òganaich uachdarain nan dùthchannan. An sin thubhairt e, Cò a chuireas an cath an òrdagh? Agus thubhairt esan, Thusa.

15An sin ghabh e àireamh òganaich uachdarain nan dùthchannan, agus bha ann dhiubh dà cheud agus a dhà‐dheug ar fhichead: agus nan dèidh‐san ghabh e àireamh an t‑sluaigh uile, eadhon uile shluagh chloinn Israeil, seachd mìle.

16Agus chaidh iad a‑mach mu mheadhon‐là: ach bha Ben‐hadad ag òl gus an robh e air mhisg anns na pàilleanan, e fhèin agus na rìghrean, eadhon an dà‑rìgh‐dheug ar fhichead a bha ga chòmhnadh.

17Agus chaidh òganaich uachdarain nan dùthchannan a‑mach an toiseach: agus chuir Ben‐hadad daoine a‑mach, agus dh’innis iad dha, ag ràdh, Thàinig daoine a‑mach à Samaria.

18Agus thubhairt esan, Mas ann gu sìth a thàinig iad a‑mach, glacaibh beò iad; no mas ann gu cogadh a thàinig iad a‑mach, glacaibh beò iad.

19Agus thàinig iad a‑mach as a’ bhaile, òganaich uachdarain nan dùthchannan, agus an armailt a lean iad.

20Agus mharbh gach fear dhiubh a fhear: agus theich na Sirianaich, agus ruaig Israel iad; agus chaidh Ben‐hadad rìgh Shiria as air muin eich, maille ris a’ mharc‐shluagh.

21Agus chaidh rìgh Israeil a‑mach agus bhuail e na h‑eich, agus na carbadan, agus mharbh e na Sirianaich le àr mòr.

22Agus thàinig am fàidh gu rìgh Israeil, agus thubhairt e ris, Falbh, neartaich thu fhèin, agus thoir fa‑near, agus faic ciod a nì thu; oir aig teachd mun cuairt na bliadhna thig rìgh Shiria a‑nìos ad aghaidh.

23Agus thubhairt seirbhisich rìgh Shiria ris, Is diathan bheann an diathan‐san; uime sin bhuadhaich iad oirnn: ach cogamaid riu anns a’ chòmhnard, agus gun teagamh buadhaichidh sinn orrasan.

24Agus dèan an nì seo, Thoir na rìghrean air falbh, gach fear as a àite, agus cuir ceannardan nan àite:

25Agus dèan armailt àireamh dhut fhèin, mar an armailt a thuit agad, each air an each, agus carbad air a’ charbad; agus cogaidh sinn riu anns a’ chòmhnard, agus gu cinnteach buadhaichidh sinn orra. Agus dh’èisd e rin guth, agus rinn e mar sin.

26Agus aig teachd mun cuairt na bliadhna ghabh Ben‐hadad àireamh nan Sirianach, agus chaidh e suas gu Aphec a chogadh ri Israel.

27Agus chaidh clann Israeil àireamh, agus bha iad uile an làthair, agus chaidh iad nan coinneamh: agus champaich clann Israeil fan comhair, mar dhà threud bheag ghobhar: ach lìon na Sirianaich an tìr.

28Agus thàinig duine le Dia, agus labhair e ri rìgh Israeil, agus thubhairt e, Mar seo tha an Tighearna ag ràdh, A chionn gun dubhairt na Sirianaich, Is Dia bheann an Tighearna, ach chan e Dia nan gleann e; air an adhbhar sin bheir mise an sluagh lìonmhor seo uile ann ad làimh‐sa, agus bidh fhios agaibh gur mise an Tighearna.

29Agus champaich iad mu choinneamh a chèile seachd làithean: agus air an t‑seachdamh là chuireadh an cath: agus mharbh clann Israeil de na Sirianaich ceud mìle coisiche ann an aon là.

30Ach theich a’ chuid eile gu Aphec, don bhaile; agus an sin thuit balla air seachd‐mìle‐fichead fear de na dh’fhàgadh. Agus theich Ben‐hadad, agus thàinig e don bhaile, do sheòmar‐cùil.

31Agus thubhairt a sheirbhisich ris, Feuch a‑nis, chuala sinn mu rìghrean taigh Israeil, gur rìghrean iochdmhor iad: cuireamaid, matà, sac‐aodach air ar leasraidh, agus cùird air ar cinn, agus rachamaid a‑mach gu rìgh Israeil; theagamh gun saor e d’anam.

32Agus cheangail iad sac‐aodach air an leasraidh, agus chuir iad cùird air an cinn, agus thàinig iad gu rìgh Israeil, agus thubhairt iad, Tha do sheirbhiseach Ben‐hadad ag ràdh, Leig dhomh, guidheam ort, a bhith beò. Agus thubhairt esan, A bheil e fhathast beò? Is e mo bhràthair e.

33Agus thug na daoine an aire gu furachair a dh’fheuchainn an tigeadh nì air bith uaithe, agus ghrad‐ghlac iad e; agus thubhairt iad, Do bhràthair Ben‐hadad. An sin thubhairt esan, Rachaibh, thugaibh leibh e. Agus thàinig Ben‐hadad a‑mach da ionnsaigh; agus thug e air dol suas don charbad.

34Agus thubhairt Ben‐hadad ris, Na bailtean a thug m’athair‐sa od athair‐sa, bheir mise air an ais, agus nì thusa sràidean dhut fhèin ann an Damascas, mar a rinn m’athair‐sa ann an Samaria. An sin thubhairt Ahab, Leigidh mise air falbh thu leis a’ choicheangal seo. Mar seo rinn e coicheangal ris, agus leig e air falbh e.

35Agus thubhairt duine àraidh de mhic nam fàidh ra choimhearsnach ann am facal an Tighearna, Buail mi, guidheam ort. Agus dhiùlt an duine a bhualadh.

36An sin thubhairt esan ris, A chionn nach d’èisd thu ri guth an Tighearna, feuch, cho luath is a dh’fhalbhas tu uamsa, marbhaidh leòmhann thu. Agus cho luath is a dh’fhalbh e uaithe, fhuair leòmhann e, agus mharbh e e.

37Na dhèidh sin fhuair e duine eile, agus thubhairt e, Buail mi, guidheam ort. Agus bhuail gu deimhinn an duine e, agus lot e e.

38Agus dh’fhalbh am fàidh, agus dh’fheith e air an rìgh làimh ris an t‑slighe, agus chuir e e fhèin ann an coslas eile, le luath air a aghaidh.

39Agus nuair a bha an rìgh a’ gabhail seachad, dh’èigh e ris an rìgh, agus thubhairt e, Chaidh d’òglach a‑steach gu meadhon a’ chatha, agus, feuch, thionndaidh duine a lethtaobh, agus thug e duine am ionnsaigh‐sa, agus thubhairt e, Glèidh am fear seo: mura bi e ra fhaotainn air chor sam bith, bidh d’anam‐sa airson a anama‑san, no dìolaidh tu tàlann airgid.

40Agus am feadh a bha d’òglach a’ bith‐dhèanamh an seo agus an siud, cha robh esan ra fhaotainn. Agus thubhairt rìgh Israeil ris, Is ann mar seo a bhios do bhreitheanas; dh’òrdaich thu fhèin e.

41Agus rinn e cabhag, agus chuir e an luath air falbh o a aghaidh; agus dh’aithnich rìgh Israeil e, gum b’ann de na fàidhean e.

42Agus thubhairt e ris, Mar seo tha an Tighearna ag ràdh, A chionn gun do leig thu as do làimh duine a dh’òrdaich mise gu lèirsgrios, uime sin bidh d’anam‐sa airson a anama‑san, agus do shluagh‐sa airson a shluaigh‐san.

43Agus dh’fhalbh rìgh Israeil a dh’ionnsaigh a thaigh dubhach agus feargach, agus thàinig e gu Samaria.