1 Samuel 20

Ilonggo (Ang Biblia (1982))

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1Niyan si David nagpalagyo gikan sa Nayot sa Rama, kag nag-abut kag nagsiling sa atubangan ni Jonatan, “Ano bala ang nahimo ko? Ano bala ang akon kalautan? Kag ano bala ang akon sala sa atubangan sang imo amay, nga ginatinguha niya ang akon kabuhi?”

2Kag sia nagsiling sa iya, “Malayo ini! Dili ka mapatay. Yari karon, ang akon amay wala sing bisan ano nga ginahimo bisan daku ukon diotay kondi nga ginasugid niya ini sa akon; kag ngaa bala nga ililong sang akon amay ini nga butang sa akon? Indi ini amo.”

3Apang si David nagsumpa, “Ang imo amay nakahibalo sing maayo nga ako nakapahamuut sa imo mga mata; kag nagasiling sia, ‘Indi pagpahibaloon sini si Jonatan, basi nga magkalisud sia.’ Apang sa pagkamatuud, sa nagakabuhi ang Ginoo, kag sa nagakabuhi ang imo kalag, may isa lamang ka tikang sa tunga nakon kag kamatayon.”

4Niyan si Jonatan nagsiling kay David, “Ang bisan ano nga luyag sang imo kalag, himoon ko gid ini tungud sa imo.”

5Si David nagsiling kay Jonatan, “Yari karon, buwas amo ang lati, kag magalingkod ako gayud upud sa hari sa pagkaon; apang palakta ako, agud nga makapanago ako sa latagon tubtub sa kahaponon sang ikatlo nga adlaw.

6Kon ang imo amay magpangita gid sa akon, niyan isiling, ‘Si David nagpangayo sing hanoot sa akon nga tugutan ko sia sa pagdalagan sa Bet-lehem nga iya banwa; kay amo ini ang tinuig nga paghalad didto tungud sa bug-os nga panimalay.’

7Kon magsiling sia sing amo ini, ‘Maayo!’ ang imo alagad may paghidait; apang kon magsingkal sia, niyan kilalaha nga ang malaut gintapat niya.

8Busa magmalolo ka sa imo alagad, kay ginpasulud mo sa katipan sang Ginoo upud sa imo ang imo alagad. Apang kon may kalautan sa akon, patya ako; kay ngaa bala nga dalhon mo pa ako sa imo amay?”

9Kag si Jonatan nagsiling sa iya, “Malayo ini sa imo! Kay kon mahibaloan ko nga mas-a nga ang malaut gintapat sang akon amay nga mag-abut sa imo, niyan indi ko bala ini isugid sa imo?”

10Niyan si David nagsiling kay Jonatan, “Sin-o bala ang magsugid sa akon kon ayhan ang imo amay nagasabat sa imo sing matigdas?”

11Kag si Jonatan nagsiling kay David, “Kari, kag makadto kita sa latagon.” Gani nagkadto sila nga duha sa latagon.

12Kag si Jonatan nagsiling kay David, “Ang Ginoo, ang Dios sang Israel, manginsaksi! Kon masaladsad ko ang akon amay, sa mga subong sini nga tion buwas, ukon sa ikatlo nga adlaw, yari karon, kon may maayo ayon kay David, niyan indi ko bala ini ipadala sa imo kag indi isugid ini sa imo?

13Apang ang Ginoo maghimo sing subong kay Jonatan, kag labi pa man, kon nahamut-an sang akon amay ang paghimo sa imo sing malaut, kon indi ko ini ipahayag sa imo, kag ipadala ikaw sa malayo, agud nga makalakat ka sa paghidait. Ang Ginoo mag-upud sa imo, subong nga nag-upud sia sa akon amay.

14Kag indi lamang nga sa buhi pa ako, pakitaan mo ako sang mahigugmaon nga kalolo sang Ginoo, nga indi ako mapatay;

15kondi man indi mo pag-utdon ang imo kalolo gikan sa akon panimalay sa gihapon. Bisan utdon sang Ginoo ang tagsatagsa sang mga kaaway ni David gikan sa kadaygan sang duta,

16ang ngalan ni Jonatan indi pag-utdon sa panimalay ni David. Kag ang Ginoo magatimalus sa mga kaaway ni David.”

17Kag si Jonatan nagpasumpa liwat kay David tungud sang gugma niya sa iya; kay ginhigugma niya sia subong sang paghigugma niya sang iya kaugalingon nga kalag.

18Niyan nagsiling sa iya si Jonatan, “Buwas amo ang lati; kag masapwan nga wala ka, bangud nga ang imo lingkoran wala sing sulud.

19Kag sang nakapabilin ka sing tatlo ka adlaw madulhog ka sing madali; kag magkadto sa duug nga ginpanagoan mo sang malapit na ang hilikuton, kag magpabilin sa luyo sang bato nga Ezel.

20Kag ako magapana sing tatlo ka baslay sa kilid sini, subong nga daw nagpana ako sa iligoon.

21Kag yari karon, ipadala ko ang bata nga lalaki, nga nagasiling, ‘Lakat, pangitaa ang mga baslay.’ Kon magsiling ako sa bata nga lalaki, ‘Yari karon, ang mga baslay wala makalambut sa imo, kuhaa sila,’ niyan magkari ka, kay may paghidait sa imo kag wala sing malain, sa nagakabuhi ang Ginoo.

22Apang kon ako magsiling sa pamatan-on nga lalaki, sing subong sini, ‘Yari karon, ang mga baslay sa unhan nimo,’ niyan lakat ka; kay ang Ginoo nagpapalagyo sa imo.

23Kag nahanungud sa butang nga ginhambalan nimo kag nakon, yari karon, ang Ginoo yara sa tunga nimo kag nakon sa gihapon.”

24Gani si David nagpanago sa latagon; kag sang nag-abut ang lati, naglingkod ang hari sa pagkaon.

25Ang hari naglingkod sa iya lingkoran, subong sang sa iban nga mga tion, bisan sa lingkoran sa luyo sang dingding; kag si Jonatan nagtindug, kag naglingkod si Abner sa luyo ni Saul, apang ang duug ni David wala sing sulud.

26Wala sing sapayan si Saul wala magpamolong bisan ano nga butang sadto nga adlaw; kay naghunahuna sia, “May butang nga nahanabu sa iya; indi sia matinlo, sa pagkamatuud indi sia matinlo.”

27Apang sa ikaduha nga adlaw, ang madason nga adlaw sa tapus ang lati, ang duug ni David wala sing sulud. Kag si Saul nagsiling kay Jonatan nga iya anak, “Ngaa bala nga wala magkari sa pagkaon ang anak nga lalaki ni Jesse, bisan kahapon ukon karon nga adlaw?”

28Si Jonatan nagsabat kay Saul, “Si David nagpangayo sing hanoot nga tugutan ko sia sa pagkadto sa Bet-lehem;

29nagsiling sia, ‘Palakta ako; kay ang amon panimalay may halad sa banwa, kag ang akon utud nagsogo sa akon sa pagtambong didto. Gani karon, kon nakapahamuut ako sa imo mga mata, tuguti ako sa paglakat, kag pagduaw sa akon mga utud.’ Busa wala sia makakari sa latok sang hari.”

30Niyan ang kaakig ni Saul nagdabdab batok kay Jonatan, kag nagsiling sia sa iya, “Ikaw nga anak sang balingag nga mabinatoon nga babayi, wala ako bala makahibalo nga ikaw nagpili sang anak ni Jesse sa imo kaugalingon nga kahuluy-an, kag sa kahuluy-an sang pagkahubo sang imo iloy?

31Kay tubtub nga ang anak nga lalaki ni Jesse nagakabuhi sa duta, indi ka magmalig-on ukon ang imo ginharian. Busa karon magpadala kag ipakuha sia pakari sa akon, kay sa pagkamatuud mapatay sia.”

32Niyan si Jonatan nagsabat kay Saul nga iya amay, “Ngaa bala nga patyon sia? Ano bala ang iya nahimo?”

33Apang si Saul naghabyog sang iya bangkaw sa iya sa pagpatay sa iya; sa sini nahibaloan ni Jonatan nga gintapat sang iya amay nga patyon si David.

34Gani si Jonatan nagtindug sa latok sa masingkal nga kaakig kag wala magkaon sing kalan-on sa ikaduha nga adlaw sang bulan, kay nagkalisud sia kay David, bangud nga ang iya amay nagpakahuya sa iya.

35Sang pagkaaga si Jonatan naggowa sa latagon sa duug nga ginpat-ud upud kay David, kag ang bata upud sa iya.

36Kag nagsiling sia sa bata, “Dalagan kag pangitaa karon ang mga baslay nga akon ginapana.” Kag sang nagdalagan ang bata, si Jonatan nagpana sing baslay sa unhan niya.

37Kag sang nag-abut ang bata sa duug sang baslay nga ginpana ni Jonatan, si Jonatan nagsinggit sa olihi sang bata kag nagsiling, “Wala bala ang baslay sa unhan nimo?”

38Kag nagsinggit si Jonatan sa olihi sang bata, “Mag-abtik, magdalidali, dili magdolog.” Gani ang bata ni Jonatan nagpulut sang mga baslay, kag nagkadto sa iya agalon.

39Apang ang bata wala makahibalo sing bisan ano nga butang; lamang si Jonatan kag si David ang nakahibalo sang butang.

40Kag ginhatag ni Jonatan ang iya mga hinganiban sa bata, kag nagsiling sa iya, “Lakat kag dalha sila sa banwa.”

41Kag sang nakataliwan ang bata, si David naggowa gikan sa duug nayon sa Bagatnan kag naghapa sa duta, kag nagyaub sing makatlo; kag naghalukay sila, kag naghibiay, tubtub nga si David naglabaw.

42Niyan si Jonatan nagsiling kay David, “Lakat ka sa paghidait, sa bagay nga kita nga duha nagsumpaanay sa ngalan sang Ginoo, nga nagasiling, ‘Ang Ginoo manginsa tunga nakon kag nimo, kag sa tunga sang akon mga kaliwatan kag sang imo mga kaliwatan, sa gihapon.’” Kag nagtindug sia kag nagtaliwan; kag si Jonatan nagsulud sa banwa.

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →