bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Isaiah 42
Isaiah 42
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 41
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 43 →
1
Delengen kuwi abdi-Ku sing Tak tuntun, pilihan-Ku sing ndadèkké senengan-Ku. Sing wis Tak wènèhi Roh-Ku, supaya terus nggelarké kabeneran marang para bangsa.
2
Kuwi ora bakal mbengok-mbengok utawa mbanterké swarané lan ora bakal ngumbar swara ing dalan-dalan.
3
Pring sing semplak mlengkung ora bakal diketok, lan utyeng-utyeng sing melik-melik ora bakal dipatèni, nanging piyambaké bakal nggelarké kabeneran karo setia.
4
Piyambaké déwé ora bakal semplak lan ora bakal tugel ndingkluk, nganti wis rampung enggoné jejekké kabeneran ing bumi; kabèh puluh-puluh ngarep-arep marang piwulangé.
5
Mengkéné tembungé Gusti Allah, GUSTI, sing nggawé lan njèrèng langit, sing mbèbèr bumi uga kabèh sing tukul ing kono, sing ngekèki ambekan marang umat manungsa sing manggon ing kono lan sing ngekèki nyawa marang sing pada urip ing kono:
6
“Aku iki, GUSTI, wis nyeluk kowé supaya nggelarké keslametan, wis nyekel tanganmu; Aku wis ndadèkké kowé lan ngekèkké kowé dadi perjanjian kanggo umat manungsa, dadi pepadang kanggo para bangsa,
7
supaya melèké mripat sing lamur, ngetokké wong ukuman sangka paukuman lan para wong sing manggon ing pepeteng sangka paukuman.
8
Aku iki GUSTI, ya kuwi asma-Ku; Aku ora bakal ngekèkké kamulyan-Ku marang wong liyané utawa kaluhuran-Ku marang retya.
9
Sing mbiyèn dinubuatké saiki wis pada kelakon, bab sing anyar bakal Tak kétokké. Sak durungé bab kuwi kelakon, Tak kabarké marang kowé.”
10
Pada ngidungna kidungan anyar marang GUSTI lan ngluhurna Panjenengané sangka pojokané bumi! Segara bèn gembleger ombaké uga isiné kabèh, lan puluh-puluh uga sing ngenggoni kabèh.
11
Ara-ara samun bèn nyuwara banter uga kuta-kutané lan désa-désané sing dienggoni Kedar! Sing ngenggoni gunung watu bèn pada surak-surak, bèn pada mbengok-mbengok sangka putyuké gunung-gunung!
12
Bèn pada ngekèki kehormatan marang GUSTI, lan pada wartakna bab enggoné ngluhurké Panjenengané ing puluh-puluh.
13
GUSTI maju perang kaya Pahlawan, kaya suradadu enggoné nggugah semangaté perang; Panjenengané surak-surak, malah mbengok-mbengok, marang para mungsuhé, Panjenengané nduduhké kekendelan-Né.
14
Aku mandek wiwit ing mbiyèn mula, Aku mingkem lan ngempet, saiki Aku njerit kaya wong wadon sing mbayi, Aku menggah-menggah lan menggèh-menggèh.
15
Aku bakal ndadèkké gundulé gunung-gunung lan puntuk-puntuk, lan nggawé alumé sak kabèhé tetukulan; Aku bakal ndadèkké kali-kali pada dadi lemah garing lan nggawé asat garingé telaga-telaga.
16
Aku bakal nuntun para wong lamur ing dalan sing durung tau pada diambah, lan kuwi pada Tak lakokké ing dalan-dalan sing durung weruh. Pepeteng ing ngarepé bakal Tak dadèkké padang, lan tanah sing legok geneng bakal Tak dadèkké tanah rata. Ya kuwi bab sing bakal Tak tibakké marang wong-wong kuwi, lan sing mesti bakal Tak tindakké.
17
Wong sing pada pertyaya marang retya tatahan bakal pada mundur lan kewirangan, ya kuwi para wong sing ngomong marang retya tyitakan: “Panjenengan kuwi allah kita!”
18
Pada rungokna, hé para wong budek pada mandenga lan delengen, hé para wong lamur!
19
Sapa sing lamur yèn duduk tunggalé abdi-Ku, lan sing budek kaya kongkonan-Ku? Sapa sing lamur kaya kongkonan-Ku lan sing budek kaya abdiné GUSTI?
20
Kowé weruh perkara okèh, nanging ora nggatèkké, kowé masang kuping, nanging ora krungu.
21
GUSTI nduwé karep nylametaké gelem ngekèkké piwulangé sing gedé lan mulya;
22
nanging wong kuwi bangsa sing dirayah lan dirampok, kabèh pada dityekel ing guwa-guwa lan didelikké ing omah-omah paukuman; wis pada dadi rebutan lan ora ana sing ngluwari, dadi rampasan lan ora ana sing ngomong: “Balèkna!”
23
Sapa sak panunggalanmu sing gelem ngrungokké marang perkara iki, sing gelem nggatèkké lan ngrungokké kanggo sak terusé?
24
Sapa sing ngekèkké Yakub supaya dirampas, lan Israèl marang sing pada ngrayah? Apa kuwi duduk GUSTI? Awit kita wis dosa marang Panjenengané, lan nulak mlaku ing dalan sing diduduhké, lan ora gelem ngrungokké marang piwulangé.
25
Mulané Panjenengané terus nibani panasé bebendu-Né lan peperangan sing ngidap-idapi sing nggosongké sangka sak ubengé, senajan mengkono kuwi ora dimangertèni, lan sing ngobong dèwèké, nanging kuwi ora digatèkké.
← Chapter 41
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 43 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66