bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Isaiah 48
Isaiah 48
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 47
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 49 →
1
Rungokna tembungé iki, hé para turunané Yakub, sing ngarani awakmu déwé nganggo jeneng Israèl lan sing pada dadi turunané Yéhuda, sing sumpah nganggo asmané GUSTI lan ngakoni Gusti Allahé Israèl - nanging ora karo tenan lan sak kabèhé ati -
2
malah sing pada nyebut awakmu déwé miturut kuta sutyi lan njagakké marang Gusti Allahé Israèl, GUSTI sing ngwasani langit lan bumi asmané;
3
tembungé Gusti mengkéné: “Lelakon-lelakon mbiyèn sing wis kepungkur wis Tak wartakké wiwit jaman mbiyèn, kuwi wis Tak omongké lan wis Tak didunungké. Sakwisé mengkono kuwi terus dadakan Tak tindakké uga lan kuwi kabèh wis pada kelakon.
4
Awit sangka kuwi Aku weruh, yèn kowé kuwi wangkot, wangkot lan nggugu karepmu déwé,
5
mulané Aku ngabarké bab kuwi wiwit mbiyèn mula; sak durungé kuwi kelakon, wis Tak omongaké marang kowé, supaya kowé aja ngomong: Brahalaku sing nindakké kuwi, retyaku tatahan lan retyaku tyitakan sing mréntahké kuwi.
6
Kowé wis krungu bab kuwi kabèh lan saiki kowé ndelenga; apa kowé ora pada gelem ngakoni déwé? Aku ngekèki kabar bab perkara-perkara sing anyar wiwit saiki, lan bab sing disimpen sing kowé durung weruh.
7
Ijik saiki bab kuwi enggoné dianakké ora dèk mbiyèn; sak durungé kowé ora krungu bab kuwi, karo perkara kuwi supaya kowé aja ngomong: Aku pantyèn wis weruh kok!
8
Kowé ora krungu utawa weruh, uga kupingmu ora dibukak wiwit mbiyèn; nanging Aku wis weruh, yèn kowé mblénjani ora setia lan ala banget, lan wong ngarani kowé: wong sing mbruntak wiwit ing sak njeruhné weteng.
9
Awit sangka asma-Ku Aku ngempet nesu-Ku lan awit sangka kaluhuran-Ku, Aku ngekèki katrésnan marang kowé, terus kowé ora Tak entèkké
10
Lah kowé wis Tak dadèkké murni, nanging ora kaya slaka, nanging kowé wis Tak uji ing pawoné kasangsaran.
11
Enggon-Ku bakal nindakké kuwi awit sangka Aku, ya awit sangka Aku déwé, awit asma-Ku arep diregetké! Aku ora bakal ngekèkké kamulyan-Ku marang liyané!”
12
“Rungokna Aku, hé Yakub, lan kowé Israèl sing Tak tyeluk! Aku iki tetep ora molah-malih, Aku iki sing wiwitan, lan uga Aku sing pungkasan!
13
tangan-Ku sing uga nelesi bumi, lan tangan-Ku tengen sing njèrèng langit. Waktu Aku nyebut jenengé, terus pada tukul njedul kabèh.
14
Kowé pada nglumpuka kabèh lan rungokna! Sapa tunggalé sing ngomongké iki kabèh? Wong sing ditrésnani karo GUSTI bakal nindakké karepé Gusti kanggo Babèl lan ngétokké kekuwatané tangané Gusti marang wong Kasdim.
15
Aku, ya Aku sing ngomong mengkono lan sing nyeluk uga, Aku sing nekakké wong kuwi lan kabèh tumindaké bakal keturutan.
16
Pada nyedaka ing ngarep-Ku, iki rungokna: Wiwit mbiyèn Aku ora tau ngomong karo meneng-meneng lan sak njeruhné bab kuwi kelakon, Aku ing kono.” Lan saiki Gusti Allah ngutus aku karo Rohé.
17
Mengkéné tembungé GUSTI, Juru Penebusmu, Sing Mahasutyi, Gusti Allahé Israèl: “Ya Aku iki GUSTI, Gusti Allahmu, sing mulangi marang kowé bab apa sing maédahi, sing nuntun kowé ing dalan sing kudu mbok liwati.
18
Yèn kowé nggatèkké marang pitutur-pitutur-Ku, tentrem rahayumu bakal kaya kali sing ora tau asat, lan kabekjanmu bakal terus lubèr kaya ombaké segara sing ora tau lèrèn.
19
Turunanmu bakal kaya wedi lan anak-putumu tyatyahé kaya wedi ing pinggir segara; jenengé ora bakal dientèkké utawa disingkirké sangka ngarep-Ku.”
20
Pada metua sangka Babèl, pada mlayua sangka Kasdim! Bab iki wartakna lan kabarna karo swarané surak-surak! Kuwi kabarké nganti tekan pojokané bumi! Kabaraké: “GUSTI wis nebus Yakub abdiné!”
21
Wong kuwi pada ora ngelak, waktu ketuntun karo Panjenengané ngliwati ara-ara samun; Panjenengané ngetokké banyu sangka gunung watu. Gunungé watu dibengkah terus metu banyuné.
22
“Para wong duraka pada ora kanggonan tentrem rahayu!” mengkono tembungé GUSTI.
← Chapter 47
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 49 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66