bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Isaiah 8
Isaiah 8
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 7
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 9 →
1
GUSTI ngomong marang aku: “Kowé njupuka watu tulis gedé, terus kowé nulisa nganggo tulisan lumrah: ngrampok gelis, ngrampas tyepet.”
2
Aku terus nyeluk seksi loro sing kena dipertyaya, ya kuwi imam Uri lan Sakaria, anaké Yeberekya.
3
Sakwisé mengkono aku terus nyedaki bojoku; dèwèké terus meteng lan nglairké anak lanang. GUSTI terus ngomong marang aku: “Iki jenengna: Maher-Syalal Has-Bas,
4
awit sak durungé botyah kuwi bisa nyeluk: Bapak! Ibu! kasugihané Damaskus lan barang-rebutané Samaria bakal diusungi menyang ngarepé ratuné Asyur.”
5
GUSTI neruské tembungé menèh marang aku mengkéné:
6
“Awit bangsa iki wis nampik banyu Syiloah sing alon iliné, lan wedi banget marang Resin lan anaké Remalya,
7
mulané Gusti Allah ndadèkké banyuné kali Efrat sing banter lan gedé, mbanjiri wong-wong mau, ya kuwi ratu ing Asyur lan sak kabèhé kamulyané; banyu iki bakal lubèr ing sak uruté ilèn-ilèné kabèh lan bakal mili nglubèri pinggiré,
8
lan nrobos mlebu ing Yéhuda, dadi kaya banjir sing gedé nganti sak gulu; uga jembaré swiwiné bakal nutupi negaramu kabèh, duh Imanuèl!”
9
Nglumpuka, hé para bangsa lan pada wedia, pada gatèkna, hé sak kabèhé negarané bumi sing adoh-adoh, pada sabukana lan pada wedia! pada sabukana lan pada wedia!
10
Pada nggawéa rantyaman, nanging kuwi uga bakal gagal; nggawéa putusan, nanging uga bakal ora kelakon, awit Gusti Allah nunggal karo kita.
11
Awit mengkéné tembungé GUSTI sing ngélingké marang aku, waktu aku dityekel karo tangané sing rosa, supaya aja mèlu-mèlu pertingkahé bangsa iki:
12
“Kowé aja ngarani komplotan marang samubarang kabèh sing diarani komplotan karo bangsa iki lan apa sing diwedèni, aja pada kok wedèni lan aja pada gemeter ndeleng kuwi.
13
Nanging GUSTI sing ngwasani langit lan bumi, kuwi sing kudu kok akoni dadi sing Sutyi; ya Panjenengané kuwi sing kudu kok wedèni lan ing ngarepé kuwi kowé gemetera.
14
Panjenengané bakal dadi panggonan sutyi, nanging uga dadi watu sénggolan lan watu sandungan kanggo kraton Israèl loro-loroné, lan dadi jiret lan kala kanggo wong Yérusalèm.
15
Uga tunggalé okèh sing bakal pada kesandung, tiba lan tatu nemen, ketyekel lan diukum.”
16
Aku dikongkon nyimpen paseksèn iki lan ngetyapi piwulang iki ing sak tengahé murid-muridku.
17
Lan aku arep ngentèn-entèni GUSTI sing ndelikké praupan-Né marang turunané Yakub; aku arep ngarep-arep Panjenengané.
18
Lah, aku lan anak-anak sing wis dikèkké karo GUSTI marang aku, kuwi pada dadi tanda ing sak tengahé wong Israèl, sing sangka GUSTI sing ngwasani langit lan bumi, sing manggon ing gunung Sion.
19
Lan yèn ana wong sing ngomong marang kowé: “Njaluka pituduh marang roh pepeteng lan roh-rohé para tukang jopa-japu sing bisik-bisikan lan klomat-klamet,” kuwi saurana: “Sakwijiné bangsa kuwi pantesé apa ora kudu njaluk tulung marang allahé? Utawa kudu njaluk tulung marang para wong mati kanggo wong urip?”
20
“Nggolèkana piwulang lan paseksi!” Sapa sing ora ngomong mengkono kuwi ora kepletèkan ésuk wétan.
21
Wong kuwi bakal pada nglembara ing negara kono, mlarat lan kaliren, lan yèn pada kaliren, terus pada nesu lan bakal pada nyepatani ratuné lan Gusti Allahé; bakal pada ndangak ing langit
22
lan bakal weruh ing bumi, lah sing ana mung kangèlan lan pepeteng, sing nyepit mung kahanan peteng, lan wongé bakal pada dibuwang ing pepeteng sing ndedet kuwi.
23
Nanging bangsa sing mlaku ing pepeteng kuwi ora bakal katekan kahanan peteng ndedet ing selawasé. Yèn mbiyèn Gusti ngasorké tanah Sébulon lan tanah Naftali, mbésuk Panjenengané bakal mbalèkké dalan menyang segara, panggonan ing sabrangé laut Yordan, panggonané bangsa-bangsa liyané.
← Chapter 7
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 9 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66