bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Javanese
/
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
/
Isaiah 57
Isaiah 57
Javanese KJS17 (Kitab Jawa Suriname)
← Chapter 56
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 58 →
1
Wong bener mati, lan ora ana wong siji-sijia sing ngrèwès; wong bener pada dijabut nyawané, lan ora ana wong siji-sijia sing perduli; tenan, awit sangka okèhé sing ala, nyawané wong bener dijabut,
2
nanging terus mlebu ing panggoné katentreman; wong sing urip karo ati sing lurus bakal olèh kuburan ing peturoné.
3
Nanging kowé kabèh kuwi pada nyedaka mréné, hé para anaké wong wadon tukang tenung, hé turunané wong sing laku bédang lan wong wadon lonté!
4
Kowé pada nganggo gegojèkan sapa, sapa sing pada kok tylatoni karo tetembungan sing ora-ora lan sing kok karang-karang kuwi? Apa kowé kabèh kuwi duduk anak-anaké wong mbruntak, turunané wong goroh?
5
Hé para wong sing pada diobong karo hawa srakahé ing sak tyedaké wit-witan sing grumbul, ing sak ngisoré saben wit sing grumbul, hé para wong sing mbelèh botyah ing legokan-legokan, ing sela-selané puntuk watu.
6
Kowé mung kanggonan watu-watu sing klimis sing sangka kali, lan ya mung kuwi sing ditemtokké kanggo kowé; kuwi uga pada kok wènèhi kurban ombèn-ombèn, lan kok ladèni kurban panganan. Apa Aku bakal nyabari sing mengkono kuwi?
7
Kowé mernahké peturonmu ing gunung sing duwur lan metongol lan kowé uga terus munggah ing gunung kono perlu masrahaké kurban sing dibelèh.
8
Kowé ndèkèk lambangé brahalamu ing kusèné lawang mlebu ing omahmu, malah kowé wis ninggal Aku lan nyopot sandangan babar pisan, kowé wis ngunggahi lan ngambakké peturonmu; kowé wis nganakké perjanjian karo wong sing kok karepaké kok ejak sak peturon lan kowé nyawang palanangané.
9
Kowé marani Molok karo nggawa lenga lan wewangèn okèh; para kongkonanmu pada kok kongkon nganti adoh, nganti tekan ngisoré ndonyané wong mati.
10
Awit sangka enggonmu mlaku adoh kuwi kowé terus wis kesel lan lemes, nanging kowé ora ngomong: “Pasrah!” Kowé olèh kekuwatan menèh, mulané kowé ora dadi kesel.
11
Sapa ta sing ndadèkké kowé ndredek lan wedi, nanging kowé nganti goroh lan ora éling marang Aku utawa terus ora perduli marang Aku? Apa ora awit sangka enggon-Ku meneng waé lan nutup mripat-Ku, kowé terus ora wedi marang Aku!
12
Aku arep ngomongké kabetyikanmu lan kabèh penggawému, nanging kuwi kabèh kanggo kowé ora ana gunané:
13
yèn kowé sambat, para brahalamu bèn ngluwari kowé! Kuwi bakal pada kabur karo angin, lan pada dientèkké karo sebulané abab. Nanging wong sing ndelik marang Aku bakal nampa warisan bumi lan bakal nduwèni gunung-Ku sing sutyi.
14
Ana sing ngomong: “Bukaken, bukaken, tyawiské dalan, singkirna watu sandungan ing dalané umat-Ku!”
15
Awit mengkéné tembungé sing Mahaluhur lan sing Mahamulya, sing njagong ing dampar selawasé lan asmané sing Mahasutyi: “Aku njagong ing panggonan sing duwur lan sutyi nanging uga nunggal karo wong sing remuk lan andap asor, perlu nguwatké atiné para wong sing andap asor lan nguripké atiné para wong sing remuk.
16
Awit Aku ora bakal padudon sak selawasé, lan ora bakal terus nesu, supaya semangaté wong aja lemes nglokro ing ngarep-Ku, nanging ya Aku sing nggawé napasé urip.
17
Aku nesu awit sangka dosané srakahé, terus Tak rangkèt, Aku ndelikké praupan-Ku lan nesu, nanging dèwèké terus murtad, mlaku ing dalan sing dadi pilihané atiné.
18
Aku wis weruh sak kabèhé dalané kuwi, senajan mengkono bakal Tak waraské lan bakal Tak tuntun lan bakal Tak pulihké atiné karo panglipuran; uga ing lambéné wong-wongé sing pada kasusahan
19
Aku bakal nggawé pepujian. Tentrem, tentrem rahayu marang wong sing adoh lan sing tyedak - mengkono tembungé GUSTI - lan sing bakal Tak waraské!
20
Nanging para wong duraka kuwi kaya segara sing ngombak-ombak awit ora bisa tetep tentrem, lan iliné ngumbulké reget lan endut.
21
“Wong duraka kuwi ora kanggonan katentreman,” mengkono tembungé Gusti Allahku.
← Chapter 56
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 49
Chapter 50
Chapter 51
Chapter 52
Chapter 53
Chapter 54
Chapter 55
Chapter 56
Chapter 57
Chapter 58
Chapter 59
Chapter 60
Chapter 61
Chapter 62
Chapter 63
Chapter 64
Chapter 65
Chapter 66
Chapter 58 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66