Numbers 9

Khmer 2014 (អាល់គីតាប)

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →

1នៅខែទីមួយនៃឆ្នាំទីពីរ ក្រោយពេលជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែលចាកចេញពីស្រុកអេស៊ីប អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលមកកាន់ម៉ូសានៅវាលរហោ‌ស្ថានស៊ីណៃ ដូចតទៅនេះ៖

2«ចូរឲ្យជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែលប្រារព្ធពិធីបុណ្យរំលងនៅថ្ងៃដែលបានកំណត់ទុក។

3ចូរនាំគ្នាប្រារព្ធពិធីបុណ្យនេះនៅថ្ងៃកំណត់ទុក គឺនៅថ្ងៃទីដប់បួនកើត ក្នុងខែនេះ ក្រោយពេលថ្ងៃលិច។ អ្នករាល់គ្នាត្រូវប្រារព្ធពិធីបុណ្យនេះ តាមហ៊ូកុំ និងតាមវិន័យដែលមានចែងទុក»។

4ម៉ូសាជម្រាបជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែលឲ្យធ្វើពិធីបុណ្យរំលង។

5ពួកគេក៏ប្រារព្ធពិធីបុណ្យរំលង នៅវាលរហោ‌ស្ថានស៊ីណៃ នាថ្ងៃទីដប់បួនកើតក្នុងខែទីមួយ ក្រោយពេលថ្ងៃលិច។ ជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែលនាំគ្នាធ្វើតាមបន្ទូលទាំងប៉ុន្មានដែល អុលឡោះ‌តាអាឡា បង្គាប់មកម៉ូសា។

6ពេលនោះ មានអ្នកខ្លះត្រូវសៅ‌ហ្មង ព្រោះបានប៉ះពាល់សាក‌សព ហើយមិនអាចចូលរួមប្រារព្ធពិធីបុណ្យរំលងបានឡើយ។ នៅថ្ងៃដដែលនោះ ពួកគេទៅជួបម៉ូសា និងហារូន

7ហើយជម្រាបថា៖ «យើងខ្ញុំត្រូវសៅ‌ហ្មង ព្រោះតែបានប៉ះពាល់សាក‌សព។ តើយើងខ្ញុំមានសិទ្ធិចូលរួមជូនជំនូនដល់ អុលឡោះ‌តាអាឡា តាមពេលកំណត់ ដូចជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែលឯទៀតៗឬទេ?»។

8ម៉ូសាមានប្រសាសន៍ទៅពួកគេថា៖ «ចូររង់ចាំខ្ញុំទទួលបញ្ជាពី អុលឡោះ‌តាអាឡា ស្តីអំពីករណីរបស់អ្នករាល់គ្នាសិន»។

9អុលឡោះ‌តាអាឡា មានបន្ទូលមកកាន់ម៉ូសាថា៖

10«ចូរប្រាប់ជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែលដូចតទៅ: ប្រសិនបើមាននរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នា ឬអ្នកនៅជំនាន់ក្រោយ ត្រូវសៅ‌ហ្មង ព្រោះតែប៉ះពាល់សាក‌សព ឬធ្វើដំណើរទៅស្រុកឆ្ងាយ គេអាចប្រារព្ធពិធីបុណ្យរំលងជូន អុលឡោះ‌តាអាឡា បាន។

11ប៉ុន្តែ គេត្រូវធ្វើបុណ្យនេះនៅខែពិសាខ ថ្ងៃទីដប់បួនកើត ក្រោយពេលថ្ងៃលិច។ គេត្រូវបរិភោគសាច់ចៀមនៃបុណ្យរំលង ជាមួយនំបុ័ងឥតមេ និងបន្លែល្វីង។

12គេមិនត្រូវទុកអ្វីឲ្យនៅសល់រហូតដល់ព្រឹក ហើយក៏មិនត្រូវបំបាក់ឆ្អឹងណាមួយឡើយ។ គេត្រូវប្រព្រឹត្តតាមហ៊ូកុំទាំងអស់ដែលមានចែងទុកអំពីបុណ្យរំលង។

13ប្រសិនបើនរណាម្នាក់មិនសៅ‌ហ្មង ហើយមិនធ្វើដំណើរទៅណា តែមិនចូលរួមធ្វើបុណ្យរំលងទេ អ្នកនោះនឹងត្រូវដកចេញពីចំណោមប្រជា‌ជនរបស់ខ្លួន ដ្បិតគេមិនបានជូនជំនូនទៅ អុលឡោះ‌តាអាឡា តាមពេលកំណត់។ អ្នកនោះត្រូវទទួលទោសតាមអំពើបាបរបស់ខ្លួន។

14ប្រសិនបើមានជនបរ‌ទេសណាម្នាក់ស្នាក់នៅជាមួយអ្នករាល់គ្នា ចូលរួមប្រារព្ធពិធីបុណ្យរំលងជាមួយអ្នករាល់គ្នាដែរ នោះគេត្រូវធ្វើតាមក្រិត‌វិន័យ និងហ៊ូកុំដែលមានចែងទុកអំពីបុណ្យរំលងនេះ ដ្បិតមានហ៊ូកុំតែមួយសម្រាប់អ្នករាល់គ្នា ទោះបីជនបរ‌ទេសក្តី ម្ចាស់ស្រុកក្តី។

15នៅថ្ងៃដែលគេដំឡើងជំរំ‌សក្ការៈ នោះមានពពកមកគ្របបាំងជំរំ‌សក្ការៈ គឺជំរំនៃសក្ខី‌ភាព។ ពពកនោះមានទ្រង់ទ្រាយដូចភ្លើងស្ថិតនៅពីលើជំរំ‌សក្ការៈ ចាប់ពីល្ងាចរហូតដល់ព្រឹក។

16ពពកស្ថិតនៅលើជំរំ‌សក្ការៈដូច្នេះ រហូតតរៀងមក ហើយនៅពេលយប់ ពពកនោះប្រែជាមានទ្រង់ទ្រាយដូចភ្លើង។

17ពេលណាពពកអណ្តែតឡើងផុតពីជំរំ‌សក្ការៈ ជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែលនាំគ្នាចេញដំណើរ ហើយពេលណាពពកឈប់ នោះជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែលនាំគ្នាបោះជំរំ។

18ជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែលចេញដំណើរតាមបញ្ជារបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ហើយនាំគ្នាបោះជំរំតាមបញ្ជារបស់អុលឡោះដែរ។ ពពកស្ថិតនៅលើជំរំ‌សក្ការៈអស់រយៈពេលប៉ុនណា ពួកគេក៏បោះជំរំអស់រយៈពេលប៉ុណ្ណោះដែរ។

19ពេលពពកស្ថិតនៅលើជំរំ‌សក្ការៈយ៉ាងយូរនោះ ជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែលនាំគ្នាធ្វើតាមបង្គាប់របស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា គឺពួកគេមិនចេញដំណើរទេ។

20ប្រសិនបើពពកស្ថិតនៅលើជំរំ‌សក្ការៈតែប៉ុន្មានថ្ងៃ នោះពួកគេត្រូវបោះជំរំ និងរើជំរំតាមបញ្ជារបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ។

21ជួនកាលពពកស្ថិតនៅលើជំរំ‌សក្ការៈពីល្ងាចដល់ព្រឹក ហើយពេលព្រលឹមពពកអណ្តែតឡើង នោះពួកគេត្រូវចេញដំណើរ។ ជួនកាលពពកស្ថិតនៅមួយថ្ងៃមួយយប់ ពេលពពកអណ្តែតឡើង ពួកគេក៏ត្រូវចេញដំណើរដែរ។

22ប្រសិនបើពពកស្ថិតនៅលើជំរំ‌សក្ការៈ ចំនួនពីរថ្ងៃ ឬមួយខែ ឬមួយឆ្នាំ ជន‌ជាតិអ៊ីស្រ‌អែលត្រូវតែបោះជំរំនៅទីនោះ គឺពួកគេមិនចេញដំណើរឡើយ។ ពេលណាពពកអណ្តែតឡើង ទើបពួកគេចេញដំណើរ។

23ពួកគេនាំគ្នាបោះជំរំ តាមបញ្ជារបស់ អុលឡោះ‌តាអាឡា ហើយក៏ចេញដំណើរតាមបញ្ជារបស់ទ្រង់ដែរ។ ពួកគេគោរពបម្រើ អុលឡោះ‌តាអាឡា ស្របតាមពាក្យដែលទ្រង់បង្គាប់មកម៉ូសា។

← Chapter 8 Jump to: Chapter 10 →