Mark 13

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →

1Û dema ew ji Perestgehê derket, şagirtekî wî jê re got: Mamoste, binihêre, kevirên bi çi celebî û xaniyên bi çi şiklî!

2Îsa jî ji wî re got: Tu van xaniyên mezin dibînî? Dê li vir, kevir li ser kevir nemîne ku, neyê helweşandin!

3Û dema ew li Çiyayê Zeytûnê, li hemberê Perestgehê rûniştibû, Pêtrûs û Aqûp û Yûhena û Andrêyas, bi taybetî ji wî pirsîn:

4Ji me re bibêje, ev tiştana dê kengê bibin? Û elametê çêbûna hemû van tiştana dê çi be?

5Îsa jî ji wan re dest bi gotinê kir: Xwe biparêzin ku, bila tu kes we ji rê dernexe!

6Gellekan dê bi navê min bên û bibêjin: Ez ew im! û gellek kesî ji rê derxinin.

7Dema hûn galegala şer û nûçeyên şer bibihîzin, metirsin! Divê vana bibin, lê belê ev hîn dawî nîne.

8Ji ber ku dê netew li dijî netewê û welat li dijî welatê rabin û cîh bi cîh zelzele bibin û dê xela çêbibe. Vana destpêka êşan in.

9Lê belê hûn li xwe miqate bin! Ji ber ku dê ew we bidin dadgehan, li keniştan dê li we xin û bona min, bona ku ji wan re bibe şahdeyî hûn ê li ber walî û qiralan bêne sekinandin.

10Û divê pêşiyê Mizgînî ji hemû netewan re bê waz kirin.

11Dema we bigirin û bidin dadgehan ji pêşiyê xemê mekin ku hûn ê çi bibêjin; lê belê di wê demê de çi ji we re bê dayîn, wê bibêjin! Ji ber ku yê diaxife ne hûn in, lê Ruhê Pîroz e.

12Bira birayê xwe û bav lawê xwe dê bide mirinê û dê zarok li dijî dayik û bavên xwe serî hildin û wan bidin kuştinê.

13Ji ber navê min dê her kes ji we bikerihe. Lê belê yê heta dawiyê li berxwe bide, ew ê xelas bibe.

14Û dema we dîtin, tiştê mekrûh yê ku xerab dike li cîhê ku ne liyaq e sekiniye, (yê ku dixwîne, bila fêhm bike) wê çaxê yên ku li Cihûstanê ne, bila birevin çiyayan.

15Û yê ku li ser xanî ye, bona tiştekî ji mala xwe bigire, bila danekeve jêr û mekeve hundir.

16Û yê ku li zeviyê be, bona eba xwe bigire, bila şunde venegere.

17Wey li serê yên ku di wan rojan de bi ducan in û dimêjînin!

18Dua bikin ku, bila ev di zivistanê de nebe.

19Ji ber ku dê di wan rojan de ewqas tengasî bibe ku; tengasiya mîna wê, ji destpêkê ve, gava Xwedê dinya afirandiye û heta niha çênebûye û ne jî dê çêbibe.

20Ger Xudan wan rojan kurt nekiriba, tu kes dê xelas nebûya; lê belê ji bo xatirê kesên bijartî yên ku wî ew bijartine, wî wan rojan kurt kiriye.

21Ger wê demê yek ji we re bibêje: A vay, Mesîh li vir e! An jî: A vay, li wir e! Pê bawer nebin.

22Ji ber ku dê Mesîhên derewîn û peyxamberên derewîn derkevin û keramet û mucîzetan bikin; ger mimkun be, dê yên hatine bijartin jî ji rê derxînin.

23Lê belê hûn miqate bin! A vay, min her tiştî ji pêşiyê ve ji we re got.

24Lê belê di wan rojan de, li pey wê tengasiyê: Dê roj tarî bibe, heyv ronahiya xwe nade,

25stêrk dê ji ezmên ve bikevin û qudretên li ezman in dê bihejin.

26Wê demê dê hatina Lawê Mirov bi hêz û bilindiyek mezin di nav ewran de bibînin.

27Û wê demê dê ew milyaketên xwe bişîne û kesên ku wî bijartine, ji aliyê erdê heta aliyê ezmên, ji çar bayî bicivîne.

28Lê belê ji darê hêjîrê ve hînî methelokê bibin: Dema guliyê wê binermije û pelên xwe bajo, hûn fêhm dikin ku, havîn nêz e.

29Bi vî awayî, dema ku hûn jî çêbûna van bûyeran bibînin, bizanibin ku, ew nêz e, li ber derî ye.

30Bi rastî ez ji we re dibêjim: Heta ku ev tiştana hemû nebin, ev nifşe derbas nabe.

31Erd û ezman dê ji navendê rabin, lê belê gotinên min ranabin.

32Lê belê di derheqê wê rojê an wê saetê de, ne milyaketên li ezman, ne jî Law, xeynî Bav kesek bi tiştekî nizane.

33Bala xwe bidinê, hişyar bin û dua bikin! Ji ber ku hûn nikarin bizanibin ku ew wext dê kengê bê.

34Ev, mîna rewşa zilamekî ku derdikeve rêwîtiyê ye. Dema ji mala xwe vediqete, rayedariyê dide dîlên xwe û kar jî dide her yekî û emira hişyarmayînê jî dide notirvanê ber derî.

35Bi vî awayî, hişyar bimînin! Ji ber ku hûn nizanin ku dê efendiyê malê kengê were, êvarê, nîvê şevê, dema dîk biure, an jî berbi sibehê.

36Nebe ku ji nişka ve were û we di xewê de bibîne!

37Ez çi ji we re bibêjim, ji her kesî re dibêjim: Hişyar bimînin!

← Chapter 12 Jump to: Chapter 14 →