Mark 7

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1Fêrisî û hinek alimên zagonê, yên ku ji Orşelîmê hatibûn, li dora wî civiyan

2û dîtin ku hinek şagirtên wî bi destên gemarî, yanê, neşuştî nan dixwin.

3Ji ber ku Fêrisî û hemû Cihûd li gor kevneşopiya bav û kalên xwe, heta ku destên xwe baş neşon, xwarinê naxwin.

4Û dema ji sûkê jî bên bêşuştin xwarinê naxwin. Û wekî din, di derheqê şuştina kase û şerbik û firaxên sifir de gellek kevneşopên din jî hene ku, bi cîh anînê wan qebûl kirine.

5Fêrisiyan û alimên zagonê ji wî pirsîn: Çima şagirtên te li gor kevneşopa kalan nameşin û bi destê gemarî nan dixwin?

6Lê belê wî bersiv da û ji wan re got: Îşaya li ser we durûyan qenc peyxamberîtî kiriye! Mîna ku hatiye nivîsîn: Ev gel bi lêvên xwe min dihesibîne, lê belê dilên wan ji min dûr e.

7Û wekî talîmatê emirên mirovan didin hînkirinê û bi berhewayî bi min re diperistin.

8Ji ber ku hûn dev ji emrê Xwedê berdidin û bi kevneşopa mirovan digirin.

9Û wî ji wan re got: Hûn çi xweş dikarin bona ajotina kevneşopa xwe, emrê Xwedê red bikin!

10Ji ber ku Mûsa gotiye: Ji bavê xwe û dayika xwe re hurmetê bike! Û: Yê ku kufrê li dayik û bavê xwe bike, bila muheqeq bê kuştin!

11Lê belê hûn dibêjin: Ger zilamek ji dayika xwe re an jî ji bavê xwe re bibêje: Tiştê ku ji aliyê min ji te re bibe fêde qurban e, yanê, hatiye nezirkirin,

12êdî hûn nahêlin ku ji bo dayika xwe an jî bavê xwe tu tiştî bike.

13Bi vî awayî hûn vê kevneşopa xwe ji nifşan digihînin nifşan û gotina Xwedê radikin. Û hûn pirr tiştên mîna vêya çêdikin.

14Û wî dîsa gel bangî cem xwe kir û ji wan re got: Hûn hemû min guhdarî bikin û fêhm bikin!

15Tu tiştek nîne ku ji derve bikeve hundirê mirov û wî gemarî bike; lê belê tiştên ku mirov gemarî dikin, yên ji hundirê mirov ve derdikevin in.

16Ger guhên kesekî ji bo bihîstinê hebin, bila bibihîze!

17Û dema ew ji ajaweyê veqetiya û vegeriya malê, şagirtên wî mana wekokê ji wî pirsîn.

18Wî jî ji wan re got: Ma hûn jî wusa fêhmkor in? Ma qey hûn fêhm nakin, her çi tiştê ku ji derve bikeve hundirê mirov, nikare wî gemarî bike?

19Ji ber ku ew naçe dilê wî, lê belê diçe mahdê wî û ji wir diçe derve. Wî bi vê gotina, hemû xwarinan paqij kir.

20Û wî got: Yên ku mirov gemarî dike, tiştên ku ji hundirê mirov ve derdikevin in.

21Ji ber ku, ji hundir, ji dilê mirovan ve, fikrên xerab, bê exlaqî, dizî, kuştin, zîna,

22timayî, xerabî, hîle, sefahet, çavnebarî, çêr, quretî û bêaqilî, derdikeve.

23Hemûyên van tiştên xerab ji hundir ve derdikevin û mirov gemarî dikin.

24Ew ji wir rabû û çû herêma Sûr û Saydayê; ket malekê û nexwest ku tu kes bi vêya bizanibe û hêz neanî ku xwe veşêre.

25Lê belê pîrekek ku di keçika wê de ruhê xerab heye, di derheqê Îsa de agahiyê stend û hema hat û xwe avêt lingên wî.

26Ev pîrek Grekî bû û ji nîjada Fênîkiya Sûriyê bû. Bona cin ji qîza wê biqewirîne, li ber wî geriya.

27Îsa ji wê re got: Berde, bila pêşiyê zarok têr bibin! Ji ber ne rast e ku mirov nanê zarokan bigire û bavêje ber kûçikan!

28Pîrekê jî bersiv da û ji wî re got: Belê, ya Xudan, lê kûçik jî li binya sifrê kurtêlê ber zarokan dixwin!

29Û wî ji wê re got: Ji ber vê gotinê here, cin ji keçika te derketiye!

30Û pîrek çû mala xwe dît ku cin jê derketiye û keçik di nava livînan de raketiye.

31Dîsa ji herêma Sûrê derket, di nav Saydayê û di nava herêma Dêkapolîsê de derbas bû û hat gola Celîlê.

32Yekî kerr û lal anîn cem wî û bona destê xwe deyne ser, li ber wî geriyan.

33Wî jî ew girt cîhekî ji ajawê cihêtir e û tiliyên xwe xist guhê zilam û tû kir û destê xwe li zimanê wî xist.

34Dawiyê li ezman nihêrt û axîn kişand û jê re: Effata! Yanê: Vebe! got.

35Û hema guhên wî vebûn û zimanê wî vebû û bi avahiyek xweş dest bi axaftinê kir.

36Wî bona ku ji kesekî re nebêjin, emir li wan kir; lê belê her çiqas wî bi zêdeyî emir li wan dikir, wan ewqas zêde bang dikirin.

37Û ew gellek ecêb diman û digotin: Wî her tiştî baş kir; him guhên kerran vedike, him jî lalan diaxifîne!

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →