Mark 3

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Û ew dîsa ket keniştê. Û li wir zilamekî destê wî hişk bûyi, hebû.

2Ew jî bona ku Îsa sûcdar bikin, bi gotina, hela dê ew ê roja Sebtê wî baş bike, çavnêrîtiyê lê dikirin.

3Û Îsa ji mirovê dest hişk re got: Rabe ser pêlan û derkeve navendê!

4Û wî ji wan re got: Ma roja Sebtê qencî kirin, an xerabî kirin caiz e? Can rizgar kirin, an kuştin? Lê belê ew bêdeng man.

5Û Îsa bi hêrs li dora xwe nihêrt, ji ber dilhişkbûna wan kesirî û ji zilam re got: Destê xwe dirêj bike! Wî jî dirêj kir û destê wî dîsa bû wekî halê xweyî berê.

6Fêrisî derketin derve, hema bi Hêrodesiyan re bona ku dê ew ê çawa Îsa bikujin dest bi şêwrê kirin.

7Îsa tevî şagirtên xwe vekişiya qeraxa golê û ajaweyeke mezin, ji Celîlê li pey wî hat.

8Û yên ku kirinên wî bihîstibûn, ajaweyeke mezin ji Cihûstanê û ji Orşelîmê û ji Îdomeyê û ji aliyê Urdunê û ji herêma Sûr û Saydayê hatin cem wî.

9Îsa bona ku di nava ajaweyê de, di tengasiyê de nemîne, ji şagirtên xwe re got ku, bila lotkekê biçûk amade bikin.

10Ji ber ku wî gellekan qenc dikir, wusa ku, hemûyên xwedî dert bûn, bona ku destê xwe di wî de bidin, bi ser wî ve dihêwirîn.

11Dema ruhên xerab wî didîtin, xwe li ber wî diavêtin erdê, diqêriyan û digotin: Tu Lawê Xwedê yî!

12Û wî ji wan re emir dikir ku, bila kîbûna wî eşkere nekin.

13Îsa derket serê çiyê û yên ku wî dixwestin, bangî cem xwe kir; ew jî hatin cem wî.

14Û wî donzdeh kes bona ku bi wî re bimînin û wan ji bo wazdayînê bişîne

15û bona qewirandina cinan rayedar bike hilbijart:

16Şîmûnê ku navê Pêtrûs dayê

17û Boanerces, yanê, yên ku navê: Lawên Xurmîna ezmîn daye wan, lawên Zebedî Aqûp û birayê wî Yûhena

18û Andrêyas, Fîlîpûs, Bartolomeyo, Meta, Tûmas, Aqûpê lawê Alfay, Tadeyos, Şîmûnê Welatparêz

19û Cihûdayê Îsxeryotî, yê ku Îsa da dest.

20Û ew çûn malekê û dîsa ajawe civiya, ewqas ku, ew nikarîbûn xwarinê jî bixwin.

21Dema mirovên wî vêya bihîstin, derketin ku wî bigirin; ji ber ku wan digot: Wî aqilê xwe winda kiriye!

22Alimên zagonê yên ji Orşelîmê hatibûn, digotin: Di wî de Beelzebûl heye û ew cina bi hêza serokê cinan diqewirîne!

23Îsa jî wan bangî cem xwe kir û bi wekokan ji wan re got: Ma Îblîs çawa dikare Îblîs biqewirîne?

24Ger welatek di nava xwe de du parî bûbe, ew welat nikare li ser pêlan bimîne.

25Û ger malek di nava xwe de du parî bûbe, ew mal nikare li ser pêlan bimîne.

26Ger Îblîs li dijî xwe rabûbe û bûbe du parî, êdî nikare li ser pêlan bisekine, dibe ku dawiya wî hatibe.

27Lê belê tu kes nikare têkeve mala yê xurt û mala wî tazî bike; lê belê pêşiyê destên wî girê bide, wê demê dikare mala wî tazî bike.

28Bi rastî ez ji we re dibêjim: Hemû gunehan û hemû kufrên mirovan dê bêne bexşandin,

29lê belê her kî ku kufrê li Ruhê Pîroz bike, tu carî nayê bexşandin, lê ew bi gunehê bêdawî ve sûcdar e.

30Ji ber ku wan digot: Ruhê xerab di wî de heye.

31Dayik û birayên Îsa hatin li derve sekinîn, xeber şandin û bangî wî kirin.

32Ajawe li dora wî rûdinişt û ji wî re gotin: A vay, dayik û birayên te li derva ne, li te digerin!

33Îsa bersiv da wan û got: Ma dayika min û birayên min kî ne?

34Û li dora xwe, li kesên dora xwe rûniştiye nihêrt û got: A vay, dayika min û birayên min!

35Ji ber her kî ku xwestina Xwedê bîne cîh, birayê min û xwuşka min û dayika min ew e.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →