Romans 3

Kurdish Bible (PNU) 2016 - Peymana Nû (Încîl)

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →

1Niha, çi taybetiya Cihûdan heye? An jî qenciya bisunetbûnê çî ye?

2Ji her alî ve zêde ye! Ya yekemîn, gotinên Xwedê berê emanetî wan bûn.

3Ger hinekan bawerî neanîbin, dê çi bibe? Ma bêbaweriya wan, dilsoziya Xwedê ji navendê radike?

4Haşa! Her mirov derewîn jî be, bila bê zanîn ku Xwedê rast e; mîna ku hatiye nivîsandin: Da ku, tu di gotinên xwe de rast derkeve û dema bê darazdan, dozê qezenc bike.

5Lê belê ger neheqiya me, dadbûna Xwedê derxe navendê, ma em çi bêjin? Ez bi zimanê mirovan ve diaxifim: Xwedayê ku bi xezebê ceza dike, ma neheq e?

6Haşa! Ger ûsa be, dê Xwedê çawa darazdana dinê bike?

7Lê belê ger bi derewên min, rastiya Xwedê, bona bilindiya wî hîn jî zêde bibe, ma ez çima dîsa jî bi gunehkarî tême darazdan?

8Û mîna ku di derbarê me de hatiye buxtan kirin û mîna ku hin kes dibêjin û îdîa dikin ku me gotiye, ma çima; em nebêjin: Bona qencî were em xerabiyê bikin? Mehkûmiyeta wan rast e!

9Ango çi? Ma xawêniya me heye? Na, qet nîne. Ji ber ku me ji jor dixwaze bila Cihûd be, dixwaze Grek be, bi gotina; hemû di bin gunehan de ne, sûcdar kirin.

10Mîna ku hatiye nivîsandin: Qet kesên salih tune ne, yek jî tune.

11Yê fêhm bike nîne, tu kesê ku li Xwedê digere nîne.

12Hemû ji rê derketin, pev re bûn bêfêde. Yê ku qenciyê dike nîn e, yek jî nîn e.

13Devê wan gorek vekiriye; bi zimanê xwe ve dixapînin; di binê lêvên wan de jahra mara heye.

14Devê wan bi nalet û gotinên tal ve tijî ye.

15Lingên wan ber bi xwîn rijandinê ve bi lez in.

16Di rêgehên wan de xerakirin û tengasî heye.

17Û rêya dilxweşiyê jî nizanin.

18Li ber çavên wan tirsa Xwedê nîne.

19Û em dizanin ku, hemû tiştên ku zagon her çiqas tiştan dibêje, ji yên di bin zagonê de ne re dibêje; da ku, her dev bên girtin û bona hemûya dinê li dijî Xwedê sûcdar bibe;

20ji ber ku di hizûra wî de dê tu kes ji karên zagonê salih neyê hesibandin; ji ber ku zanîna gunehê bi navgîniya zagonê ye.

21Lê belê niha bi zagon û ji aliyê peyxamberan ve bi şehadetî kirinê,

22rastiya Xwedê, yanê rastiya Xwedê ya ku ji hemûyên bi navgîniya baweriyê ji Mesîh Îsa re baweriyê anîne re ye, ji bilî zagonê eşkere bûye; ji ber ku qet cihêtî nîne;

23çimkî hemûyan gunehê kirin û ji bilindahiya Xwedê mehrûm man.

24Ew bi navdîtiya fîdya ku di Îsa Mesîh de ye, bi xêra wî, bê berdêl salih têne hesibandin;

25ji ber efûbûna gunehên ji berê ve di sebra Xwedê de hatine kirin, bona nîşandayîna dadiyê,

26yanê, bona di dema niha de dadiya wî bête nîşan dayîn, di xwîna wî de bi navdîtiya baweriyê, wekî kefaret be, Xwedê wî pêşkêş kir, da ku, ew bi xwe bi dad be û yê ku baweriyê bi Îsa anîne salih bihesibîne.

27Niha pesnvedan li ku ma? Li derve ma! Lê belê bi sipartina kîjan qanûnê? Ma bi ya şixulan? Na, lê belê bi zagona baweriyê ve!

28Ji ber, em di wê qenîetê de ne ku, mirov ne bi xwestekê zagonê anîn cîh, bi baweriyê salih têne hesibandin.

29An jî ma Xwedê tenê Xwedayê Cihûdan e? Ma ne yê neteweyên din e jî? Belê, yê neteweyên din e jî!

30Ji ber ku Xwedanê bisunetan bi baweriyê, yên ne bêsunetan jî bi eynî baweriyê salih bihesibîne yek e.

31Niha, ma em bi navgîniya baweriyê, zagonê betal dikin? Haşa! Lê belê em zagonê tesdîq dikin.

← Chapter 2 Jump to: Chapter 4 →