Joshua 14

Lao Bible 2012 (ພຣະຄຳພີສັກສິ)

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →

1ຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນການແບ່ງປັນດິນແດນການາອານ ທີ່ທາງທິດຕາເວັນຕົກຂອງແມ່ນໍ້າຈໍແດນໃຫ້ປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນ. ປະໂຣຫິດເອເລອາຊາ, ໂຢຊວຍລູກຊາຍຂອງນູນ ແລະບັນດາຫົວໜ້າຄອບຄົວຂອງຊາວອິດສະຣາເອນໃນເຜົ່າຕ່າງໆ ໄດ້ແບ່ງປັນດິນແດນນີ້ໃຫ້ແກ່ພົນລະເມືອງຂອງພວກເຂົາ.

2ຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ສັ່ງໄວ້ກັບໂມເຊ ເຂດແດນທາງທິດຕາເວັນຕົກຂອງແມ່ນໍ້າຈໍແດນທີ່ຖືກມອບໃຫ້ເກົ້າເຜົ່າເຄິ່ງນັ້ນ ໃຫ້ພວກເຂົາກຳນົດເອົາໂດຍການໃຊ້ສະຫລາກ.

3ໂມເຊໄດ້ມອບດິນແດນທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງແມ່ນໍ້າຈໍແດນ ໃຫ້ຊາວອິດສະຣາເອນສອງເຜົ່າເຄິ່ງແລ້ວ. (ເຊື້ອສາຍຂອງໂຢເຊັບຖືກແບ່ງອອກເປັນສອງເຜົ່າ: ມານາເຊແລະເອຟຣາອິມ) ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ໂມເຊບໍ່ໄດ້ມອບດິນແດນສ່ວນໃດເລີຍໃຫ້ຊາວເລວີ.

4ແຕ່ພວກເຂົາໄດ້ຮັບເມືອງຕ່າງໆອາໄສຢູ່ ລວມທັງທົ່ງສຳລັບລ້ຽງຝູງງົວແລະຝູງແກະຂອງພວກເຂົາ.

5ປະຊາຊົນອິດສະຣາເອນໄດ້ແບ່ງປັນດິນແດນ ຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ສັ່ງໄວ້ກັບໂມເຊ.

6ມື້ໜຶ່ງ ມີບາງຄົນຈາກເຜົ່າຢູດາໄດ້ມາຫາໂຢຊວຍທີ່ເມືອງກິນການ. ກາເລັບ ລູກຊາຍຂອງເຢຟຸນເນຊາວເກນິດ ແມ່ນຜູ້ໜຶ່ງໃນຈຳນວນພວກນີ້. ລາວໄດ້ກ່າວແກ່ໂຢຊວຍວ່າ, “ທ່ານກໍຮູ້ເຖິງເລື່ອງທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກ່າວທີ່ກາເດັດບາກເນອາ ເລື່ອງຂອງທ່ານແລະຂ້າພະເຈົ້າແກ່ໂມເຊຄົນຂອງພຣະເຈົ້າ.

7ຄາວທີ່ໂມເຊຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ໃຊ້ຂ້າພະເຈົ້າ ຈາກກາເດັດບາກເນອາໄປສຳຫລວດເບິ່ງດິນແດນນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າມີອາຍຸສີ່ສິບປີ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກັບມາລາຍງານຕໍ່ເພິ່ນຕາມຄວາມເປັນຈິງ

8ແຕ່ຄົນທີ່ໄປນຳຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນຢ້ານກົວ. ສ່ວນຂ້າພະເຈົ້າເອງໄດ້ເຊື່ອຟັງຢ່າງສັດຊື່ຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

9ຍ້ອນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຕິດຕາມພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ໂມເຊຈຶ່ງໄດ້ສັນຍາວ່າ, ຂ້າພະເຈົ້າແລະພວກລູກຫລານຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບດິນແດນ ຊຶ່ງຂ້າພະເຈົ້າຍ່າງຢຽບໄປນັ້ນເປັນກຳມະສິດຕະຫລອດໄປ.

10ແຕ່ດຽວນີ້ເບິ່ງແມ! ນັບຕັ້ງແຕ່ຄາວທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວແກ່ໂມເຊ ກໍເປັນເວລາສີ່ສິບຫ້າປີແລ້ວ. ນັ້ນແມ່ນຄາວທີ່ຊາວອິດສະຣາເອນໄດ້ເດີນທາງຜ່ານຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານ ແລະພຣະເຈົ້າຢາເວກໍໄດ້ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າມີຊີວິດຕະຫລອດມາ ຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ສັນຍາໄວ້. ເບິ່ງດູ ດຽວນີ້ຂ້າພະເຈົ້າມີອາຍຸແປດສິບຫ້າປີແລ້ວ

11ແລະຍັງແຂງແຮງຢູ່ ດັ່ງຄາວທີ່ໂມເຊໄດ້ໃຊ້ຂ້າພະເຈົ້າອອກໄປນັ້ນ. ຂ້າພະເຈົ້າຍັງມີແຮງພຽງພໍໃນການສູ້ຮົບແລະໃນວຽກງານອື່ນໆ.

12ບັດນີ້ ຂໍທ່ານຈົ່ງມອບດິນແດນທາງເຂດເນີນພູໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າສາ ເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ສັນຍາໄວ້ກັບຂ້າພະເຈົ້າ ໃນມື້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າແລະຄົນຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລາຍງານ. ໃນສະໄໝນັ້ນ ພວກຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບອກທ່ານແລ້ວວ່າ ມີເຊື້ອຊາດຂອງຄົນຮ່າງໃຫຍ່ຊື່ວ່າ, ອານາກີມ ໄດ້ຢູ່ໃນເມືອງທີ່ມີປ້ອມປ້ອງກັນ. ຖ້າວ່າພຣະເຈົ້າຢາເວສະຖິດຢູ່ນຳຂ້າພະເຈົ້າແທ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຂັບໄລ່ພວກເຂົາອອກໄປ ຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ບອກໄວ້ນັ້ນ.”

13ໂຢຊວຍໄດ້ອວຍພອນກາເລັບລູກຊາຍຂອງເຢຟຸນເນ ແລະໄດ້ມອບເມືອງເຮັບໂຣນໃຫ້ເປັນກຳມະສິດຂອງລາວ.

14ຍ້ອນກາເລັບລູກຊາຍຂອງເຢຟຸນເນຊາວເກນິດ ໄດ້ເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງຊາດອິດສະຣາເອນ ເຮັບໂຣນຈຶ່ງຍັງເປັນເມືອງຂອງກາເລັບຕະຫລອດມາ.

15ກ່ອນເຫດການນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ເມືອງເຮັບໂຣນມີຊື່ວ່າເມືອງຂອງອາກບາ. (ອາກບາເປັນເມືອງໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງຊາວອານາກີມ). ຕັ້ງແຕ່ນັ້ນມາ ດິນແດນກໍມີຄວາມສະຫງົບສຸກ.

← Chapter 13 Jump to: Chapter 15 →