Genesis 42

Malayalam (BSI) 2016 (സത്യവേദപുസ്തകം C.L. (BSI))

← Chapter 41 Jump to: Chapter 43 →

1ഈജിപ്തില്‍ ഭക്ഷണസാധനങ്ങളുണ്ടെന്നു കേട്ട് യാക്കോബ് പുത്രന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങള്‍ വെറുതെ നോക്കി നില്‌ക്കുന്നത് എന്ത്?

2ഈജിപ്തില്‍ ധാന്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടെന്നു കേള്‍ക്കുന്നു. അവിടെ ചെന്ന് നമുക്കുവേണ്ടി ധാന്യം വാങ്ങുവിന്‍, പട്ടിണികിടന്ന് മരിക്കാതെ കഴിയാമല്ലോ.”

3അങ്ങനെ ധാന്യങ്ങള്‍ വാങ്ങാന്‍ യോസേഫിന്‍റെ പത്തു സഹോദരന്മാരും ഈജിപ്തിലേക്കു പോയി.

4യോസേഫിന്‍റെ സഹോദരനായ ബെന്യാമീനെ മാത്രം യാക്കോബ് അയച്ചില്ല. അവന് ആപത്തു പിണഞ്ഞാലോ എന്ന് അദ്ദേഹം ഭയപ്പെട്ടു.

5കനാന്‍ദേശത്തെല്ലാം ക്ഷാമമായിരുന്നതിനാല്‍ യാക്കോബിന്‍റെ പുത്രന്മാരും മറ്റുള്ളവരോടൊപ്പം ധാന്യം വാങ്ങാന്‍ ചെന്നു.

6ദേശാധിപതിയായ യോസേഫ് തന്നെയായിരുന്നു ധാന്യവില്പനയുടെ ചുമതല വഹിച്ചിരുന്നത്. യോസേഫിന്‍റെ സഹോദരന്മാര്‍ അവിടെച്ചെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു.

7യോസേഫ് അവരെ തിരിച്ചറിഞ്ഞെങ്കിലും അപരിചിതരോടെന്നപോലെയാണു പെരുമാറിയത്. അദ്ദേഹം അവരോടു ചോദിച്ചു: “നിങ്ങള്‍ എവിടെനിന്നു വരുന്നു?” “ഞങ്ങള്‍ കനാന്‍ദേശത്തുനിന്നു ധാന്യം വാങ്ങാന്‍ വന്നവരാണ്.” അവര്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു.

8യോസേഫ് അവരെ മനസ്സിലാക്കിയെങ്കിലും അവര്‍ യോസേഫിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല.

9താന്‍ പണ്ടു കണ്ട സ്വപ്നങ്ങള്‍ യോസേഫ് ഓര്‍ത്തു; അദ്ദേഹം അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങള്‍ ചാരന്മാരാണ്; രാജ്യത്തിന്‍റെ ദൗര്‍ബല്യം കണ്ടുപിടിക്കാനല്ലേ നിങ്ങള്‍ വന്നിരിക്കുന്നത്?”

10സഹോദരന്മാര്‍ പറഞ്ഞു: “അല്ല യജമാനനേ! അങ്ങയുടെ ദാസന്മാരായ ഞങ്ങള്‍ ധാന്യം വാങ്ങാന്‍വേണ്ടി മാത്രം വന്നവരാണ്.

11ഞങ്ങളെല്ലാവരും ഒരപ്പന്‍റെ മക്കളാണ്; ഞങ്ങള്‍ പറയുന്നതു നേരാണ്. അങ്ങയുടെ ദാസന്മാരായ ഞങ്ങള്‍ ചാരന്മാരല്ല.”

12യോസേഫ് പറഞ്ഞു: “അങ്ങനെയല്ല; നിങ്ങള്‍ രാജ്യത്തിന്‍റെ ദൗര്‍ബല്യം കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ വന്നവര്‍ തന്നെ.”

13അവര്‍ പറഞ്ഞു: “അങ്ങയുടെ ദാസന്മാരായ ഞങ്ങള്‍ പന്ത്രണ്ടു സഹോദരന്മാരാകുന്നു. ഞങ്ങളെല്ലാവരും കനാന്‍ദേശത്തുള്ള ഒരു പിതാവിന്‍റെ മക്കളാണ്; ഇളയവന്‍ പിതാവിന്‍റെ അടുക്കലുണ്ട്; ഒരാള്‍ മരിച്ചുപോയി.”

14എന്നാല്‍ യോസേഫ് പറഞ്ഞു: “ഞാന്‍ പറഞ്ഞതാണു വാസ്തവം. നിങ്ങള്‍ ചാരന്മാര്‍തന്നെ.

15ഞാന്‍ നിങ്ങളെ ഒന്നു പരീക്ഷിക്കട്ടെ; നിങ്ങളുടെ ഇളയ സഹോദരനെ കൊണ്ടുവരാതെ നിങ്ങള്‍ ഇവിടെനിന്നു പോകാന്‍ പാടില്ലെന്ന് ഫറവോയുടെ നാമത്തില്‍ ഞാന്‍ കല്പിക്കുന്നു.

16നിങ്ങളില്‍ ഒരാള്‍ പോയി അവനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരിക. ബാക്കിയുള്ളവര്‍ തടവില്‍ കഴിയട്ടെ. നിങ്ങള്‍ പറയുന്നതു സത്യമാണോ എന്ന് അറിയാമല്ലോ. അല്ലെങ്കില്‍ ഫറവോയുടെ നാമത്തില്‍ ഞാന്‍ പറയുന്നു, നിങ്ങള്‍ ചാരന്മാര്‍തന്നെ.”

17പിന്നീട് യോസേഫ് അവരെ മൂന്നു ദിവസത്തേക്ക് തടവിലാക്കി.

18മൂന്നാം ദിവസം യോസേഫ് അവരോടു പറഞ്ഞു: “ഞാന്‍ ദൈവഭയമുള്ളവനാണ്. ഞാന്‍ ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം; അങ്ങനെ നിങ്ങളുടെ ജീവന്‍ രക്ഷിക്കുക.

19നിങ്ങളില്‍ ഒരാള്‍ തടവില്‍ കഴിയട്ടെ; മറ്റുള്ളവര്‍ വീട്ടിലെ പട്ടിണി അകറ്റാന്‍ ധാന്യവുമായി പൊയ്‍ക്കൊള്ളുക.

20പക്ഷേ നിങ്ങളുടെ ഇളയസഹോദരനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരണം. അപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ പറയുന്നതു സത്യമെന്നു ഞാന്‍ ഗ്രഹിക്കും; നിങ്ങളെ കൊല്ലുകയുമില്ല.”

21അതവര്‍ സമ്മതിച്ചു. അവര്‍ അന്യോന്യം പറഞ്ഞു: “അന്ന് നമ്മുടെ സഹോദരനോടു ചെയ്ത കുറ്റത്തിന്‍റെ ഫലമാണ് ഈ ദുരിതമെല്ലാം. കരുണയ്‍ക്കായി അവന്‍ കേണപേക്ഷിച്ചിട്ടും നാം കൂട്ടാക്കിയില്ല. ഇതെല്ലാം നാം അനുഭവിക്കേണ്ടതു തന്നെ.”

22രൂബേന്‍ പറഞ്ഞു: “ബാലനെ ഉപദ്രവിക്കരുതെന്ന് അന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞതല്ലേ? നിങ്ങള്‍ അതു ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. ഇപ്പോള്‍ അവന്‍റെ രക്തത്തിനു നാം കണക്കു പറയേണ്ടിവന്നിരിക്കുന്നു.”

23തങ്ങള്‍ പരസ്പരം പറയുന്നതു യോസേഫ് ഗ്രഹിച്ചെന്ന് അവര്‍ മനസ്സിലാക്കിയില്ല. ദ്വിഭാഷിയുടെ സഹായത്തോടെയാണ് അവര്‍ സംസാരിച്ചിരുന്നത്.

24യോസേഫ് അവരുടെ അടുത്തുനിന്നു മാറിപ്പോയി കരഞ്ഞു. പിന്നെയും അവരുടെ അടുക്കല്‍ വന്ന് അവരോടു സംസാരിച്ചു; അവര്‍ കാണ്‍കെ ശിമെയോനെ ബന്ധനസ്ഥനാക്കുകയും ചെയ്തു.

25ഓരോരുത്തരുടെയും ചാക്കുകളില്‍ ധാന്യം നിറച്ചിട്ട് അവരുടെ പണം അവരവരുടെ ചാക്കില്‍തന്നെ വയ്‍ക്കാനും യാത്രയ്‍ക്കാവശ്യമായ ഭക്ഷണസാധനങ്ങള്‍ കൊടുക്കാനും യോസേഫ് കല്പന കൊടുത്തു. ഭൃത്യന്മാര്‍ അങ്ങനെ ചെയ്തു.

26ധാന്യം കഴുതപ്പുറത്തു കയറ്റി അവര്‍ യാത്ര തിരിച്ചു.

27വഴിയമ്പലത്തില്‍വച്ചു കഴുതയ്‍ക്ക് ആഹാരം കൊടുക്കുന്നതിന് അവരില്‍ ഒരാള്‍ ചാക്കഴിച്ചപ്പോള്‍ പണം ചാക്കിന്‍റെ വായ്‍ക്കല്‍ തന്നെയിരിക്കുന്നതു കണ്ടു.

28“എന്‍റെ പണം ചാക്കിന്‍റെ വായ്‍ക്കല്‍തന്നെ ഇരിപ്പുണ്ട്” എന്ന് അവന്‍ സഹോദരന്മാരോടു പറഞ്ഞു. അതു കേട്ടപ്പോള്‍ അവര്‍ പരിഭ്രമിച്ചു. അവര്‍ വിറച്ചുകൊണ്ട് അന്യോന്യം പറഞ്ഞു: “ദൈവം എന്താണു നമ്മോട് ഇങ്ങനെ ചെയ്തത്?”

29അവര്‍ കനാനില്‍ പിതാവിന്‍റെ അടുക്കല്‍ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോള്‍ സംഭവിച്ചതെല്ലാം വിവരിച്ചുപറഞ്ഞു:

30“ദേശാധിപതിയായ ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ ഞങ്ങള്‍ ചാരന്മാരാണെന്നു പറഞ്ഞു ഞങ്ങളോടു പരുഷമായിട്ടാണു സംസാരിച്ചത്.

31എന്നാല്‍ ഞങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു:

32‘ഞങ്ങള്‍ ചാരന്മാരല്ല ഞങ്ങള്‍ പറയുന്നതു വാസ്തവമാണ് ഒരേ പിതാവിന്‍റെ പുത്രന്മാരായ പന്ത്രണ്ടു സഹോദരന്മാരാണു ഞങ്ങള്‍; ഒരാള്‍ മരിച്ചുപോയി; ഏറ്റവും ഇളയ സഹോദരന്‍ പിതാവിന്‍റെകൂടെ കനാന്‍ദേശത്തു പാര്‍ക്കുന്നു.’

33ദേശാധിപതി അപ്പോള്‍ ഞങ്ങളോടു പറഞ്ഞു: ‘നിങ്ങള്‍ നേരാണ് പറയുന്നതെന്ന് എങ്ങനെ അറിയും? നിങ്ങളുടെ സഹോദരന്മാരില്‍ ഒരാള്‍ ഇവിടെ നില്‌ക്കട്ടെ. പട്ടിണി കിടക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ കുടുംബങ്ങള്‍ക്കാവശ്യമായ ധാന്യവുംകൊണ്ടു മറ്റുള്ളവര്‍ക്കു പോകാം.

34നിങ്ങളുടെ ഇളയ സഹോദരനെ എന്‍റെ അടുക്കല്‍ കൊണ്ടുവരിക; അപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ ചാരന്മാരല്ലെന്നും നിങ്ങള്‍ പറഞ്ഞതു നേരാണെന്നും ഞാന്‍ ഗ്രഹിക്കും. പിന്നീടു നിങ്ങളുടെ സഹോദരനെ വിട്ടുതരാം. നിങ്ങള്‍ക്ക് ഇവിടെ വ്യാപാരംചെയ്തു പാര്‍ക്കുകയും ആകാം.’ ”

35ചാക്കുകളുടെ കെട്ടഴിച്ചപ്പോള്‍ ഓരോരുത്തനും കൊടുത്ത പണം അവരവരുടെ ചാക്കില്‍ത്തന്നെ ഇരിക്കുന്നതു കണ്ടു. അവരും പിതാവും ഈ പണം കണ്ടപ്പോള്‍ ഭയംകൊണ്ടു വിറച്ചു.

36പിതാവ് അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങള്‍ എനിക്കു പുത്രദുഃഖം വരുത്തുന്നു. യോസേഫ് പോയി; ശിമെയോനും പോയി; ബെന്യാമീനെയും നിങ്ങള്‍ കൊണ്ടുപോകുന്നു. ഇതെല്ലാം എനിക്ക് അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്നല്ലോ.”

37അപ്പോള്‍ രൂബേന്‍ പിതാവിനോടു പറഞ്ഞു: “ഞാന്‍ അവനെ തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നില്ലെങ്കില്‍ എന്‍റെ രണ്ടു പുത്രന്മാരെയും കൊന്നുകളയുക; അവനെ എന്‍റെ കൈയില്‍ ഏല്പിക്കുക; ഞാന്‍ അവനെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരാം.”

38എന്നാല്‍ യാക്കോബു പറഞ്ഞു: “എന്‍റെ മകനെ കൊണ്ടുപോകാന്‍ ഞാന്‍ അനുവദിക്കുകയില്ല; അവന്‍റെ സഹോദരന്‍ മരിച്ചുപോയി; അവന്‍ മാത്രം ശേഷിച്ചിരിക്കുന്നു. വഴിയില്‍വച്ച് അവന് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാല്‍ വാര്‍ധക്യത്തിലെത്തിയ എനിക്കു ദുഃഖത്തോടുകൂടി പാതാളത്തിലേക്കു പോകേണ്ടിവരും.”

← Chapter 41 Jump to: Chapter 43 →