bible
ra
🌐 Language
English
Español
Français
Deutsch
Português
Italiano
Nederlands
Русский
中文
日本語
한국어
العربية
Türkçe
Tiếng Việt
ไทย
Indonesia
All Languages
Home
/
Sindhi
/
Sindhi Bible
/
Ezekiel 37
Ezekiel 37
Sindhi Bible
← Chapter 36
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 38 →
1
خداوند جو هٿ مون تي هو، ۽ انهي مون کي خداوند جي روح ۾ کڻي واديءَ جي وچ ۾ آڻي لاٿو؛ ۽ اُها هڏن سان ڀريل هئي؛
2
۽ هن مون کي آس پاس انهن جي چوڌاري گهمايو: ۽ ڏس، انهي کليل واديءَ ۾ تمام گهڻيون ۽ سُڪل هڏيون هيون.
3
۽ هن مون کي چيو تہ اي آدمزاد، هي هڏيون زندہ ٿي سگهن ٿيون يا نہ؟ ۽ مون چيو تہ خداوند، تون ئي ڄاڻين ٿو.
4
وري هن مون کي چيو تہ تون هنن هڏين تي نبوت ڪري چئُہ، تہ اي سُڪل هڏيون، اوهين خداوند جو ڪلام ٻڌو.
5
خداوند خدا هيئن ٿو فرمائي، تہ ڏسو، آءٌ اوهان ۾ ساهہ وجهندس ۽ اوهين زندہ ٿي پونديون.
6
آءٌ اوهان تي نسون رکندس، ۽ اوهان تي ماس چاڙهيندس، ۽ اوهان کي کل سان ڍڪيندس، ۽ اوهان ۾ ساهہ وجهندس ۽ اوهين زندہ ٿي پونديون، ۽ اوهين ڄاڻندا تہ آءٌ خداوند آهيان.
7
تڏهن جيئن مون کي حڪم مليو تيئن مون نبوت ڪئي: ۽ منهنجي نبوت ڪندي هڪڙو آواز ٻڌڻ ۾ آيو، ۽ اوچتو زمين ڌٻي ۽ هڏيون هڏين سان اچي گڏيون.
8
۽ مون ڏٺو تہ انهن تي نسون هيون، ۽ ماس چڙهڻ لڳو، ۽ مٿان کل چڙهي ويئي: پر اڃا انهن ۾ ساهہ ڪونہ هو.
9
تڏهن هن مون کي فرمايو تہ هوا سان نبوت ڪر؛ اي آدمزاد، هوا سان نبوت ڪري ڳالهاءِ، ۽ چئينس تہ خداوند خدا هيئن ٿو فرمائي، تہ اي روح، چئني پاسي جي هوائن کان اچ، ۽ هنن مُئلن تي ڦوڪ تہ هو زندہ ٿي پون.
10
تڏهن جيئن مون کي حڪم مليو هو، تيئن مون نبوت ڪئي ۽ هنن ۾ ساهہ پيو ۽ هو زندہ ٿي پيون، ۽ هڪڙو تمام وڏو لشڪر ٿي پيرن ڀر اُٿي بيٺيون.
11
تڏهن هن مون کي فرمايو، تہ اي آدمزاد، هي هڏيون اسرائيل جو سڄو گهراڻو آهي: ڏس، هو چون ٿا تہ اسان جون هڏيون سُڪي ويون آهن، ۽ اسان جي اُميد ويندي رهي آهي؛ اسين بلڪل وڍجي ويا آهيون.
12
تنهنڪري هنن کي نبوت ڪري چئُہ تہ خداوند خدا هيئن ٿو فرمائي، تہ ڏس، اي منهنجي قوم، آءٌ اوهان جون قبرون کوليندس ۽ اوهان کي قبر مان ٻاهر ڪڍندس؛ ۽ آءٌ اوهان کي اسرائيل جي زمين ۾ آڻيندس.
13
۽ اوهين تڏهن ڄاڻندا تہ آءٌ خداوند آهيان، جڏهن اي منهنجي قوم، آءٌ اوهان جون قبرون کوليندس ۽ اوهان کي قبرن مان ٻاهر ڪڍندس.
14
۽ آءٌ پنهنجو روح اوهان ۾ وجهندس ۽ اوهين زندہ ٿي پوندا، ۽ آءٌ اوهان کي پنهنجي زمين ۾ رکندس: ۽ اوهين ڄاڻندا تہ مون خداوند ائين فرمايو آهي ۽ اهو پورو ڪيو آهي، خداوند خدا ائين ٿو فرمائي.
15
خداوند جو ڪلام وري بہ مون تي نازل ٿيو، تہ
16
اي آدمزاد، تون هڪڙي ڪاٺي کڻ ۽ انهي تي لک، تہ يهوداہ جي لاءِ ۽ سندس سنگتين بني اسرائيل جي لاءِ: پوءِ ٻي ڪاٺي کڻ ۽ انهي تي لک تہ يوسف جي لاءِ افرائيم جي ڪاٺي، ۽ ان جي سنگتين اسرائيل جي گهراڻي جي لاءِ:
17
۽ پنهنجي لاءِ انهن ٻنهي کي هڪ ٻئي سان گڏي هڪڙي ڪاٺي ڪر، تہ اُهي ٻئي تنهنجي هٿ ۾ هڪڙي ڪاٺي ٿي پون.
18
۽ جڏهن تنهنجي قوم جا ماڻهو پڇن تہ انهن مان جيڪي تنهنجو مطلب آهي سو اسان کي ٻڌاءِ.
19
تڏهن هنن کي چئُہ تہ خداوند خدا هيئن ٿو فرمائي، تہ ڏس، يوسف جي ڪاٺي، جا افرائيم جي هٿ ۾ آهي تنهن کي ۽ هن جي سنگتين کي، يعني اسرائيل جي فرقن کي آءٌ گڏ ڪندس: ۽ انهي سان گڏ يهوداہ جي ڪاٺي رکندس، ۽ اُهي منهنجي هٿ ۾ هڪ ٿيندا.
20
۽ جن ڪاٺين تي تون لکين ٿو سي هنن جي اکين اڳيان تنهنجي هٿ ۾ هونديون.
21
۽ انهن کي چئو تہ خداوند خدا هيئن ٿو فرمائي، تہ ڏس، آءٌ بني اسرائيل کي انهن قومن مان ڪڍي وٺندس جن ۾ هو وڃي پيا آهن، ۽ هر طرف هنن کي گڏ ڪندس، ۽ کين سندن ملڪ ۾ آڻيندس:
22
آءٌ انهي زمين ۾ اسرائيل جي جبلن تي هنن کي هڪڙي قوم ڪندس؛ ۽ هڪڙو ئي بادشاهہ هنن سڀني جو بادشاهہ ٿيندو: ۽ هو اڳتي ٻہ قومون ٿي نہ رهندا، نڪي وري ڪڏهن بہ ٻن بادشاهتن ۾ ورهائجي ويندا:
23
نڪي هو وري پنهنجن بُتن سان، يا پنهنجين نفرت جهڙين شين سان، يا پنهنجي ڪنهن بدڪاريءَ سان، پاڻ کي ناپاڪ ڪندا: پر جن جن پنهنجين رهڻ جي جاين ۾ هنن گناهہ ڪيو آهي، تن سڀني مان آءٌ هنن کي بچائيندس ۽ هنن کي پاڪ ڪندس: انهي طرح هو منهنجي قوم ٿيندا ۽ آءٌ سندن خدا ٿيندس.
24
۽ منهنجو ٻانهو دائود هن جي مٿان بادشاهہ ٿيندو؛ ۽ هنن سڀني جو هڪڙو ڌنار ٿيندو؛ هو منهنجن حڪمن تي بہ هلندا، ۽ منهنجي قانونن جي سنڀال ڪندا، ۽ انهن تي عمل ڪندا.
25
۽ جيڪا زمين مون پنهنجي ٻانهي يعقوب کي ڏني آهي، ۽ جنهن ۾ اوهان جا ابا ڏاڏا رهندا هئا، تنهن ۾ هو رهندا؛ ۽ انهي ۾ هو ۽ سندن اولاد، ۽ سندن اولاد جو اولاد هميشہ لاءِ رهندو: ۽ منهنجو ٻانهو دائود هميشہ لاءِ هنن جو بادشاهہ ٿيندو.
26
تنهن کان سواءِ آءٌ هنن سان سلامتيءَ جو عهد اقرار ڪندس: اُهو هنن سان مدامي عهد اقرار ٿيندو؛ ۽ آءٌ هنن کي اُتي رکندس ۽ وڌائيندس، ۽ پنهنجو پاڪ مڪان هميشہ لاءِ هنن جي وچ ۾ قائم ڪندس.
27
منهنجو تنبو بہ هنن سان هوندو؛ ۽ آءٌ هنن جو خدا ٿيندس ۽ هو منهنجي قوم ٿيندا.
28
۽ قومون ڄاڻنديون تہ آءٌ اُهو خدا آهيان جو اسرائيل کي پاڪ ٿو ڪريان، ۽ منهنجو پاڪ مڪان هميشہ لاءِ انهن جي وچ ۾ رهندو.
← Chapter 36
Jump to:
Chapter 1
Chapter 2
Chapter 3
Chapter 4
Chapter 5
Chapter 6
Chapter 7
Chapter 8
Chapter 9
Chapter 10
Chapter 11
Chapter 12
Chapter 13
Chapter 14
Chapter 15
Chapter 16
Chapter 17
Chapter 18
Chapter 19
Chapter 20
Chapter 21
Chapter 22
Chapter 23
Chapter 24
Chapter 25
Chapter 26
Chapter 27
Chapter 28
Chapter 29
Chapter 30
Chapter 31
Chapter 32
Chapter 33
Chapter 34
Chapter 35
Chapter 36
Chapter 37
Chapter 38
Chapter 39
Chapter 40
Chapter 41
Chapter 42
Chapter 43
Chapter 44
Chapter 45
Chapter 46
Chapter 47
Chapter 48
Chapter 38 →
All chapters:
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48