2 Samuel 20

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →

1มีคนเลวทรามผู้หนึ่งอยู่ที่นั่นชื่อซะบา, เป็นบุตรชายบิกรีตระกูลเบ็นยามิน, ได้เป่าแตรกล่าวว่า, พวกเราไม่มีส่วนด้วยดาวิด, ไม่เกี่ยวข้องกับบุตรยิซัย: พวกยิศราเอล, จงไปกะท่อมของตนทุกคนเถิด.

2บรรดาชนยิศราเอลก็กลับจากตามเสด็จดาวิด, ไปตามซะบาบุตรบิกรี: แต่ชนตระกูลยูดาติดตามเสด็จ, ไปจากยาระเดนยังกรุงยะรูซาเลม.

3ครั้นดาวิดเสด็จมายังราชวังที่กรุงยะรูซาเลม; ส่วนนางสนมสิบคนที่รับสั่งให้เฝ้าระวังอยู่ในราชวังนั้น, ยังทรงชุบเลี้ยงไว้, แต่เลี้ยงโดยไม่ทรงร่วมรู้ด้วย, ต้องขังอยู่ต่างหากอย่างแม่ม่ายจนชีวิตหาไม่.

4กษัตริย์จึงรับสั่งแก่อะมาซาว่า, จงเกณฑ์พวกยูดานำมาที่นี่ภายในสามวัน.

5อะมาซาก็ไปเกณฑ์พวกยูดา: แต่ทว่าช้าไปเกินเวลาที่กำหนดไว้นั้น.

6ดาวิดจึงรับสั่งแก่อะบีซัยว่า, บัดนี้ซะบาบุตรบิกรีจะประทุษร้ายต่อเรายิ่งกว่าอับซาโลมอีก: จงนำพลโยธารีบไปตามตัวมา, เกลือกว่าซะบาไปถึงเมืองที่มีกำแพงแล้วจะหนีพ้นหลีกเราไปได้.

7บรรดากองทัพโยอาบ, และกองคะเรธีกองพะเลธี, และบรรดาทหารฉกรรจ์: ได้ออกจากยะรูซาเลมกับอะบีซัยรีบไปตามซะบาบุตรบิกรี.

8เมื่อเขาทั้งหลายมาถึงศิลาใหญ่ในเมืองฆิบโอน, อะมาซาก็มาพบ. ฝ่ายโยอาบมีเข็มขัดรัดชายเสื้อไว้, และดาบใส่ฝักเหน็บไว้ที่บั้นเอว, เมื่อกำลังออกไปรับดาบนั้นก็หลุดตกจากฝัก.

9โยอาบจึงถามอะมาซาว่า, พี่เอ๋ยสะบายดีหรือ? แล้วโยอาบยื่นมือขวาออกจับหนวดอะมาซาจะจุบ.

10ฝ่ายอะมาซามิได้ระวังดาบที่มือโยอาบๆ จึงเอาดาบแทงท้องอะมาซาแต่ครั้งเดียวไส้ทะลักถึงดินตายทันที. ส่วนโยอาบกับอะบีซัยน้องชายก็รีบไปตามซะบาบุตรชายบิกรี.

11คนใช้ของโยอาบผู้หนึ่งยืนอยู่ริมศพประกาศว่า, ผู้ใดสมัครอยู่กับโยอาบ, และอยู่ฝ่ายดาวิดก็ให้ตามโยอาบไปเถิด.

12อะมาซากลิ้งเกลือกเปื้อนเลือดของตนอยู่กลางสนามหลวง. เมื่อชายผู้นั้นเห็นว่า, บรรดาพลทหารหยุดยืนอยู่, จึงยกศพอะมาซาออกจากสนามไปวางไว้ที่ทุ่งนา, แล้วเอาผ้าคลุมไว้, เพราะเห็นว่าทุกคนที่มาถึงที่นั่นก็พากันหยุด.

13เมื่อยกศพไปจากสนามแล้ว, คนทั้งปวงเลยรีบไล่ตามซะบาบุตรบิกรีไปกับโยอาบ

14ซะบาก็เลยไปทั่วบรรดาตระกูลยิศราเอล, จนถึงเมืองอาเบล, แขวงเบธมาคา, และบรรดาพวกเบริม, ก็พากันติดตามไปด้วย.

15ชนทั้งหลายได้ไปล้อมซะบาไว้ในเมืองอาเบลแขวงเบธมาคา, ทำเชิงเทินที่ริมกำแพงรอบเมือง, และเมืองตั้งอยู่กลางเชิงเทิน: คนทั้งปวงที่อยู่ฝ่ายโยอาบก็กะทุ้งกำแพงจะให้พังเสีย.

16มีหญิงฉลาดผู้หนึ่งร้องมาแต่เมืองนั้นว่า, จงฟังเถิดๆ, บอกโยอาบให้มานี่, เพื่อจะได้เรียนท่าน.

17เมื่อโยอาบมาหา, นางก็ถามว่า, ท่านคือโยอาบหรือ? โยอาบตอบว่า, เราเป็นผู้นั้นแหละ. นางก็ว่า, ขอฟังคำของข้าพเจ้า. โยอาบว่า, เรากำลังฟังอยู่.

18หญิงนั้นเรียนว่า, ในกาลโบราณเขาพูดกันว่า, เมืองอาเบลเป็นที่ปรึกษา, แล้วความก็สิ้นแต่เท่านั้น.

19ส่วนข้าพเจ้าเป็นคนซื่อสัตย์, ชอบให้มีความสงบเงียบในประเทศยิศราเอล, ส่วนท่านจะใคร่ผลาญเมืองที่ดุจมารดาชนยิศราเอลเสีย, ท่านจะกลืนพลไพร่ของพระยะโฮวาเสียเพราะเหตุไรเล่า?

20โยอาบตอบว่า, อย่าเลย, อย่าให้การซึ่งเราจะกลืนหรือผลาญเสียเป็นไปได้.

21มิใช่เหตุอย่างนั้น, แต่มีชนชาวเนินเขาเอ็ฟรายิมชื่อซะบา, บุตรบิกรี, ได้ยกมือกบฏต่อกษัตริย์ดาวิด: จงมอบผู้นั้นให้เราแต่ผู้เดียว, แล้วเราจะออกไปจากเมือง. หญิงนั้นบอกโยอาบว่า, ดูเถอะ, จะโยนศีรษะเขาข้ามกำแพงมาให้ท่านให้จงได้.

22นางก็ไปหาชนทั้งปวงตามปัญญาของตน. เขาจึงตัดศีรษะซะบาบุตรบิกรี, โยนให้โยอาบ. แล้วโยอาบเป่าแตรให้เลิกไปจากเมืองนั้น, ไปยังบ้านทุกๆ คน. ส่วนโยอาบกลับมาเฝ้ากษัตริย์ในกรุงยะรูซาเลม

23ฝ่ายโยอาบเป็นผู้บังคับพลโยธาแห่งพวกยิศราเอล: และบะนายาบุตรยะโฮยาดาเป็นหัวหน้ากองคะเรธีกับกองพะเลธี:

24อะโดรามเป็นหัวหน้าการกะเกณฑ์: ยะโฮซาฟาดบุตรอะฮีลูดเป็นผู้จดหมายเหตุการณ์ต่างๆ

25ชะวาเป็นเลขาธิการ: ซาโดคกับอะบีอาธารเป็นปุโรหิต:

26กับอีราชาวยาอีระเป็นปุโรหิตโดยฉะเพาะของดาวิด

← Chapter 19 Jump to: Chapter 21 →