2 Samuel 21

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →

1ในคราวแผ่นดินกษัตริย์ดาวิดได้เกิดกันดารอาหารถึงสามปีถ้วน, ดาวิดจึงไปเฝ้าพระยะโฮวาๆ ทรงตรัสว่า, “เป็นเพราะซาอูลกับพงศ์พันธุ์ทำร้ายประหารชีวิตพวกฆิบโอน.”

2กษัตริย์จึงรับสั่งให้พวกฆิบโอนมาเฝ้า, ส่วนพวกฆิบโอนนั้นมิใช่เป็นชาติยิศราเอล, แต่เป็นชาติอะโมรีที่ยังเหลืออยู่, และพวกยิศราเอลได้ทำสัตย์ไมตรีไว้กับพวกนั้น: แต่ซาอูลหาช่องจะสังหารชีวิตเสีย, เพราะความหวงแหนด้วยชาติยิศราเอลและยูดา.

3ดาวิดจึงถามพวกฆิบโอนว่า, เจ้าทั้งหลายจะให้เราทำอะไรเป็นการแก้แค้น? เจ้าทั้งหลายจึงจะได้อวยพรแก่พลไพร่ของพระยะโฮวา.

4พวกฆิบโอนทูลว่า, ส่วนเงินทองของซาอูลและพงศ์พันธุ์ของท่านกับข้าพเจ้า, ไม่เป็นของสำคัญ, ข้าพเจ้าไม่รับเลย, และมิใช่หน้าที่ของข้าพเจ้าซึ่งจะประหารชีวิตผู้ใดๆ ในพวกยิศราเอล, จึงมีพระดำรัสว่า, เจ้าทั้งหลายจะทูลขออย่างไรเราจะทำอย่างนั้น.

5เขาทั้งหลายทูลว่า, ฉะเพาะผู้ที่ทำลายพวกข้าพเจ้าเสียนั้น, ทั้งคิดประทุษร้ายจะให้ข้าพเจ้าถึงพินาศ, ไม่ยอมให้มีที่อยู่ทั่วตลอดอาณาเขตต์ยิศราเอล,

6ขอทรงมอบบุตรชายเจ็ดคนของเขา, ให้ข้าพเจ้าแขวนไว้ฉะเพาะพระยะโฮวาที่ฆิบโอนของซาอูล, ผู้ที่พระยะโฮวาทรงเลือกสรร. กษัตริย์ทรงตอบว่า, เราจะมอบให้

7แต่กษัตริย์ทรงเป็นห่วงมะพีโบเซ็ธบุตรโยนาธานๆ เป็นบุตรซาอูล, เพราะเห็นแก่คำสัตย์สาบานฉะเพาะพระยะโฮวาในระหว่างดาวิดกับโยนาธานราชบุตรซาอูลทั้งสองฝ่าย.

8แต่กษัตริย์ได้จับบุตรชายทั้งสองของริศปาบุตรีของอายา, ที่ประสูติด้วยซาอูลชื่ออะระโมนีและมะพีโบเซ็ธ, กับบุตรชายห้าคนของเมรับธิดาของซาอูลที่ประสูติด้วยอัดรีเอลบุตรบาระซีลัยตระกูลมะโฮลีไว้:

9แล้วทรงมอบให้กับพวกฆิบโอน, เขาจึงแขวนไว้ฉะเพาะพระยะโฮวาที่ภูเขา: ทั้งเจ็ดคนถึงแก่พินาศสิ้นชีพพร้อมกันในต้นฤดูเกี่ยวข้าวบาระลี

10ริศปาบุตรีของอายาก็ไปปูผ้าหยาบสำหรับตัวไว้บนศิลา, ตั้งแต่ต้นฤดูเกี่ยวจนถึงฤดูฝน, เพื่อจะไม่ให้นกในอากาศมาจับที่ศพในเวลากลางวัน, หรือสัตว์ป่ามาในเวลากลางคืน.

11ซึ่งริศปาบุตรีอายานางสนมของซาอูลได้กระทำนั้น, มีผู้มาทูลดาวิดให้ทรงทราบ

12ฝ่ายดาวิดเสด็จไปรับกะดูกซาอูลกับกะดูกโยนาธานราชบุตรมาจากชาวเมืองยาเบธฆีละอาด, ซึ่งได้ลักกะดูกเหล่านั้นมาจากถนนเมืองเบธชาน, ที่พวกฟะลิศตีมแขวนไว้, ขณะฆ่าซาอูลณเขาฆีละโบอะนั้น.

13แล้วก็นำกะดูกซาอูลกับโยนาธานราชบุตรมาจากตำบลนั้นรวมทั้งกะดูกผู้ที่แขวนไว้นั้นด้วย.

14เขาทั้งหลายจึงฝังกะดูกซาอูลและกะดูกโยนาธานราชบุตรไว้ที่เซลาแขวงเบ็นยามินในอุโมงของคิชบิดาท่าน, ให้การสำเร็จตามรับสั่งทั้งสิ้น. ครั้นภายหลังพระเจ้าทรงโปรดสดับฟังคำอธิษฐานเพื่อแผ่นดินนั้น

15พวกฟะลิศตีมได้ทำสงครามอีกคราวหนึ่งกับพวกยิศราเอล; ส่วนดาวิดกับพลโยธาลงไปต่อสู้พวกฟะลิศตีม: แล้วดาวิดก็อ่อนกำลังลง.

16ยิศบีบะโนบผู้เป็นเผ่าพันธุ์บุรุษที่สูงนั้น, ถือหอกทองเหลืองหนักสี่ชั่งกับ (กระบี่) ใหม่เหน็บที่เข็มขัด, หมายจะสังหารดาวิดเสีย.

17แต่อะบีซัยบุตรซะรูยาได้ช่วยดาวิดฆ่าฟันชนฟะลิศตีม. ขณะนั้นพลโยธาของดาวิดให้สัตย์สาบานว่า, พระองค์จะไม่เสด็จออกไปทำศึกกับพวกข้าพเจ้าอีกต่อไป, เพื่อจะมิให้แสงสว่างของพวกยิศราเอลดับศูนย์หาย

18อยู่มาภายหลังมีการศึกขึ้นอีกกับพวกฟะลิศตีมที่โฆบ: คราวนั้นซีบะกัยตระกูลฮูซาธได้ฆ่าฟันซัฟบุตรของบุรุษสูงนั้นเสีย.

19ครั้นต่อมาการศึกก็เกิดขึ้นอีกกับพวกฟะลิศตีมที่โฆบ, และเอละฮานานบุตรยาอะเรโอระฆีมชาวเบธเลเฮ็มได้ฆ่าฟันละยัธชาวเมืองฆัธผู้ถือหอกด้ามโตเท่าไม้ตะพั้น.

20ยังมีการศึกที่ฆัธอีกครั้งหนึ่ง, มีบุรุษผู้หนึ่งรูปใหญ่สูง, มีนิ้วมือข้างละหกนิ้ว, กับนิ้วเท้าข้างละหกนิ้ว, รวมหมดเป็นยี่สิบสี่นิ้วด้วยกัน, ผู้นี้เกิดแต่ตระกูลคนสูง.

21เมื่อท้าทายพวกยิศราเอล, โยนาธานบุตรซามาพี่ชายดาวิดก็ฆ่าฟันเสีย.

22ทั้งสี่คนนี้เกิดแต่ตระกูลคนสูงที่เมืองฆัธทั้งนั้น, ได้ล้มตายพ่ายแพ้ฝีมือดาวิดกับพลโยธาท่าน

← Chapter 20 Jump to: Chapter 22 →