2 Samuel 4

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →

1ครั้นราชบุตรซาอูลทรงทราบว่าอับเนรสิ้นชีพณกรุงเฮ็บโรนพระหัตถ์ของท่านอ่อนกำลังลง, และบรรดาพวกยิศราเอลก็สะดุ้งกลัว.

2ราชบุตรซาอูลมีนายทหารสองคน, คนหนึ่งชื่อบะอะนา, คนที่สองชื่อเรคาบ, เป็นบุตรริมโมนชาวเมืองบะเอโรธตระกูลเบ็นยามิน, ด้วยเขานับเมืองบะเอโรธว่าอยู่ฝ่ายตระกูลเบ็นยามิน.

3ชนชาวเมืองบะเอโรธหนีไปเมืองฆิธายิมอาศัยอยู่ที่นั่นจนทุกวันนี้

4โยนาธานราชโอรสซาอูลมีบุตรชายคนหนึ่งเท้าเป็นง่อย. ขณะเมื่อได้ยินข่าวซาอูลและโยนาธานมาจากเมืองยิศเรลกุมารนั้นอายุได้ห้าขวบ, พี่เลี้ยงอุ้มหนีไป, เมื่อรีบหนีไปนั้นกุมารก็พลัดตกเป็นง่อย. เขาจึงให้ชื่อว่ามะพีโบเซ็ธ

5ส่วนเรคาบกับบะอะนาบุตรริมโมนชาวบะเอโรธ, เข้าไปในราชวังอีซะโบเซ็ธ. เมื่อท่านทรงพระบรรทมอยู่เวลาเที่ยงแดดร้อน.

6ทำเป็นเหมือนจะเข้าไปขนข้าวสาลี, จึงแทงท่านที่พระอูทร, แล้วเรคาบกับบะอะนาพี่ชายหนีพ้นไปได้.

7ขณะเมื่อเขาพากันเข้าไปในพระราชวัง, ท่านทรงพระบรรทมอยู่บนพระแท่นในห้องบรรทมจึงปลงพระชนม์ได้, ตัดเอาพระเศียรหิ้วไปทางป่าดอนคืนยังรุ่ง.

8นำพระเศียรนั้นไปถวายดาวิดณกรุงเฮ็บโรน, ทูลว่าดูกรกษัตริย์, พระเศียรของอีซะโบเซ็ธราชบุตรซาอูลผู้เป็นศัตรูปองร้ายต่อพระชนม์ของพระองค์, แต่วันนี้พระยะโฮวาทรงแก้แค้นแทนพระองค์ผู้เป็นกษัตริย์แก่ซาอูลทั้งเชื้อวงศ์ของซาอูลนั้นด้วย.

9ดาวิดทรงพระดำรัสตอบแก่เรคาบกับบะอะนาพี่ชายบุตรของริมโมนชาวเมืองบะเอโรธว่า, พระยะโฮวาผู้ทรงรักษาชีวิตของเราให้พ้นจากบรรดาความทุกข์ทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด,

10ผู้ที่มาบอกเราว่าซาอูลสิ้นพระชนม์แล้ว, หมายว่าจะส่งข่าวที่ชอบใจของเรา, เราจับผู้นั้นฆ่าเสียที่เมืองซิคลัฆ, ซึ่งเป็นบำเหน็จแห่งข่าวนั้น.

11ยิ่งกว่านั้นสักเท่าใดเมื่อคนชั่วได้ฆ่าผู้ชอบธรรมบนพระแท่นในวังของท่าน? เราไม่ควรจะล้างผลาญเจ้าจากแผ่นดินโดยแก้แค้นโลหิตท่านหรือ?

12ดาวิดมีพระบรมราชโองการสั่งให้คนหนุ่มประหารชีวิตเขาทั้งสอง, ตัดมือตัดเท้าเสียแล้วเอาตัวแขวนไว้ริมสระณเฮ็บโรน, แต่เชิญพระเศียรของอีซะโบเซ็ธไปฝังไว้ที่อุโมงณกรุงเฮ็บโรน

← Chapter 3 Jump to: Chapter 5 →