2 Samuel 7

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →

1อยู่มาเมื่อกษัตริย์ประทับอยู่ในราชวัง, พระยะโฮวาได้ทรงโปรดให้สงบการรบศึกซึ่งอยู่รอบด้าน;

2กษัตริย์ดาวิดจึงมีพระราชดำรัสแก่นาธานผู้พยากรณ์ว่า, ดูเถิด, เราอาศัยอยู่ในราชวังไม้สน, แต่หีบสัญญาไมตรีแห่งพระเจ้าอยู่ในม่าน.

3นาธานทูลกษัตริย์ว่า, ขอทำตามพระประสงค์ทุกประการเถิด, เพราะพระยะโฮวาทรงสถิตอยู่ด้วย.

4แต่อยู่มาคืนวันนั้นพระยะโฮวาทรงตรัสแก่นาธานว่า,

5“จงไปบอกดาวิดทาสของเราว่า, เจ้าจะก่อสร้างวิหารให้เราอาศัยหรือ?

6ด้วยเราไม่ได้อาศัยในวิหารตั้งแต่วันที่เรานำเผ่าพันธุ์ยิศราเอลขึ้นมาจากแผ่นดินอายฆุบโตตราบเท่าทุกวันนี้, แต่เราดำเนินไปมาในกะโจมผ้าและพลับพลา.

7ตำบลใดๆ ซึ่งเราดำเนินไปมากับบรรดาเผ่าพันธุ์ยิศราเอล, เราได้ตรัสสักคำหนึ่งกับ (ผู้หัวหน้า) ตระกูลใดๆ ในพวกยิศราเอลซึ่งเราตั้งไว้ให้บำรุงจำพวกยิศราเอลพลไพร่ของเราหรือว่า, ทำไมเจ้าไม่สร้างโบสถ์วิหารด้วยไม้สนให้เรา?

8บัดนี้จงบอกดาวิดทาสของเราว่า, พระยะโฮวาแห่งพลโยธาทรงตรัสดังนี้ว่า, เราได้รับเจ้ามาจากคอกแกะ, จากการไปตามแกะ, ตั้งเป็นหัวหน้าพวกยิศราเอลพลไพร่ของเรา:

9เจ้าไปแห่งใดๆ เราก็สถิตอยู่ด้วย, และล้างผลาญบรรดาศัตรูของเจ้าต่อหน้าเจ้า, เราจะทำให้เจ้ามีชื่อเสียงเสมอชื่อเสียงของผู้ใหญ่ในโลก.

10อนึ่งเราจะกำหนดให้ยิศราเอลพลไพร่ของเรามีที่อาศัยฉะเพาะในที่ของเขาไม่ให้ย้ายไปอื่นอีก; ชนชาติชั่วจะไม่มาข่มเหงต่อไปดุจคราวกาลโบราณ.

11และดุจคราวที่เราตั้งวินิจฉัยให้คุ้มครองยิศราเอลพลไพร่ของเรา, เราให้เจ้าสงบพ้นจากบรรดาศัตรู. อนึ่งพระยะโฮวาได้ทรงตรัสแก่เจ้าว่าจะบันดาลให้เจ้ามีพงศ์พันธุ์.

12เมื่อเจ้าสิ้นชีวิตเจ้าต้องล่วงลับไปอยู่กับปู่ย่าตายาย, เราจะอุปถัมภ์เผ่าพันธุ์ซึ่งเกิดมาแต่เจ้าให้สืบตระกูลต่อไป, จะตั้งแผ่นดินของเจ้าไว้ให้มั่นคง.

13ผู้นั้นจะสร้างโบสถ์วิหารสำหรับเรา, และเราจะตั้งพระที่นั่งของแผ่นดินผู้นั้นให้เจริญสืบไปเป็นนิตย์.

14เราจะเป็นบิดาของผู้นั้น, และผู้นั้นจะเป็นบุตรของเรา. แม้ว่าผู้นั้นทำผิดเราจะทำโทษด้วยไม้เรียว, และเฆี่ยนเช่นอย่างมนุษย์เท่านั้น.

15แต่ความเมตตากรุณาของเราจะไม่ขาดจากผู้นั้นเลย, เช่นเราได้ให้ขาดจากซาอูล, ผู้ที่เราได้กำจัดเสียต่อหน้าเจ้า.

16ราชวงศ์และแผ่นดินของเจ้า, จะตั้งมั่นคงอยู่เป็นนิตย์, พระที่นั่งของเจ้าจะดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์.”

17นาธานได้ทูลดาวิดตามพระราชดำรัสและนิมิตต์เหล่านี้ทั้งสิ้น

18กษัตริย์ดาวิดจึงเข้าไปเฝ้าฉะเพาะพระยะโฮวาทูลว่า, ข้าแต่พระยะโฮวาเจ้า, ข้าพเจ้าคือใคร? และพงศ์พันธุ์ข้าพเจ้าเป็นอย่างไร, พระองค์จึงทรงโปรดข้าพเจ้าถึงเพียงนี้?

19ข้าแต่พระยะโฮวาเจ้า, ข้อนี้ยังเป็นการเล็กน้อยต่อพระเนตรของพระองค์, พระองค์ได้ทรงสัญญาไว้ว่าเชื้อวงศ์ข้าพเจ้าจะตั้งสืบไปช้านาน, ข้าแต่พระยะโฮวาเจ้า, การอย่างนี้สมกับประเพณีมนุษย์หรือ?

20ดาวิดจะทูลประการใดได้อีกเล่า? ข้าแต่พระยะโฮวาเจ้า, พระองค์ทรงทราบข้าพเจ้าแล้ว.

21บรรดากิจการใหญ่เหล่านี้, พระองค์ทรงกระทำให้ข้าพเจ้าทราบแล้ว, เพราะทรงเห็นแก่คำสัญญาของพระองค์, และตามพระทัยพระองค์.

22เหตุอย่างนี้นั้น, ข้าแต่พระยะโฮวาเจ้า, พระองค์เป็นใหญ่หามีผู้ใดเสมอไม่, ตามบรรดาเรื่องซึ่งหูของข้าพเจ้าได้ยินมา, นอกจากพระองค์แล้วพระเจ้าอื่นไม่มี.

23ชาวประเทศใดทั่วโลกจะเหมือนพวกยิศราเอลพลไพร่ของพระองค์ประเทศเดียว, ซึ่งพระเจ้าทรงไถ่ไว้เพื่อเป็นพลไพร่ของพระองค์, เพื่อพระนามของพระองค์จะมีเกียรติยศ, และเพื่อจะทำกิจการใหญ่การอัศจรรย์น่ากลัวสำหรับแผ่นดินของพระองค์ต่อหน้าพลไพร่ซึ่งพระองค์ทรงไถ่ไว้จากประเทศอายฆุโต, (จาก) ต่างประเทศซึ่งถือพระต่างๆ.

24พระองค์ทรงตั้งยิศราเอลพลไพร่ของพระองค์, ให้เป็นพลไพร่ฉะเพาะของพระองค์สืบไปเป็นนิตย์, ข้าแต่พระยะโฮวา, ขอพระองค์ได้ทรงโปรดเป็นพระเจ้าของชนเหล่านั้น.

25ข้าแต่พระยะโฮวาเจ้า, ขอให้พระดำรัสนี้ถึงข้าพเจ้าและวงศ์ของข้าพเจ้า, ให้ตั้งมั่นคงสืบไปเป็นนิตย์, ขอพระองค์ทรงกระทำตามซึ่งพระองค์ได้ทรงตรัสไว้นั้นเถิด.

26ให้ยกยอพระนามของพระองค์ต่อไปเป็นนิตย์ว่า, พระยะโฮวาแห่งพลโยธาเป็นพระเจ้าเหนือพวกยิศราเอล, และพงศ์พันธุ์ดาวิดทาสของพระองค์จะดำรงมั่นคงอยู่ฉะเพาะพระองค์.

27โอ้พระยะโฮวาเจ้าแห่งพลโยธา, พระเจ้าของพวกยิศราเอลได้ทรงตรัสให้ข้าพเจ้าฟังแล้วว่า, เราจะสร้างพงศ์พันธุ์ให้เจ้า, เหตุฉะนั้นข้าพเจ้าจึงมีใจกล้าหาญจะอธิฐานทูลต่อพระองค์ด้วยคำวิงวอนเหล่านี้.

28ข้าแต่พระยะโฮวาเจ้า, พระองค์เป็นพระเจ้าเที่ยงแท้และพระดำรัสของพระองค์เป็นสัตย์จริง, และพระมหากรุณาคุณนี้พระองค์ทรงสัญญาไว้แก่ข้าพเจ้าแล้ว.

29โอ้พระยะโฮวา, ขอพระองค์ทรงโปรดอวยพระพรแก่วงศ์ข้าพเจ้าให้ยั่งยืนฉะเพาะพระองค์สืบไปเป็นนิตย์, ตามที่พระองค์ทรงตรัสไว้แล้ว, ขอให้พงศ์พันธุ์ของข้าพเจ้าได้รับพระพรของพระองค์ต่อไปเป็นนิตย์

← Chapter 6 Jump to: Chapter 8 →