2 Samuel 24

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 23 Jump to:

1พระยะโฮวาทรงกริ้วต่อพวกยิศราเอลอีกครั้งหนึ่ง, จึงทรงลดใจดาวิดให้ท่านทรงนับพวกยิศราเอลกับยูดา.

2กษัตริย์ก็มีรับสั่งแก่โยอาบนายพลโยธาผู้มาเฝ้าพระองค์และทรงรับสั่งว่า, เจ้าจงไปตรวจนับดูบรรดาตระกูลยิศราเอลตั้งแต่เมืองดานถึงเมืองบะเอระซาบา, เพื่อเราจะได้รู้ว่ามีพลไพร่มากน้อยเท่าไร.

3โยอาบทูลว่า, พลไพร่มีเท่าไรก็ดี, ขอพระยะโฮวาพระเจ้าของพระองค์ทรงบันดาลให้มากทวีขึ้นร้อยเท่าต่อคลองพระเนตรของพระองค์เถิด, แต่เป็นเหตุไฉนพระองค์จึงชอบพระทัยในการนี้?

4แต่ถึงอย่างไรก็ดีโยอาบกับนายพลโยธาต้องทำตามรับสั่ง, โยอาบกับนายพลโยธาจึงกราบทูลลาไปจากเฝ้าเพื่อจะไปตรวจนับหาชนยิศราเอล.

5จงข้ามแม่น้ำยาระเดนไปพักอยู่ในแขวงอาโรเอร, ทิศใต้เมืองในท่ามกลางหุบเขาฆาดตรงหน้าเมืองยาเซร.

6แล้วพากันมาถึงฆีละอาด, และถึงแขวงธัคธีมโฮดซี, จงเข้าไปยังเขตต์ดานยาอัน, แล้วอ้อมไปถึงเมืองซีโดน.

7จึงมาถึงป้อมเมืองตุโร, กับบรรดาหัวเมืองชาติฮีวี, ชาติคะนาอัน, ภายหลังก็เลยไปเมืองบะเอระซาบา, ทิศใต้ตระกูลยูดา.

8ครั้นเที่ยวไปทั่วแผ่นดิน, แล้วกลับมายังกรุงยะรูซาเลมเป็นเวลาเก้าเดือนกับยี่สิบวันถ้วน.

9โยอาบจึงทำบัญชีจำนวนพลไพร่ถวายกษัตริย์: คนฉกรรจ์ในพวกยิศราเอลที่ถือดาบได้มีแปดแสนคน, กับตระกูลยูดาอีกห้าแสนคน

10เมื่อดาวิดทำบัญชีราษฎรแล้ว, ภายหลังก็เกิดความโทมนัสพระทัย. จึงทูลพระยะโฮวาว่า, ซึ่งข้าพเจ้าทำเช่นนี้เป็นความผิดใหญ่: แต่ขอทรงพระกรุณาโปรดยกโทษข้าพเจ้าเถิด, ด้วยข้าพเจ้ากระทำเป็นการหลงผิดไปมาก.

11ครั้นรุ่งเช้าดาวิดทรงตื่นบรรทมแล้ว, พระดำรัสของพระยะโฮวามายังฆาด, ผู้พยากรณ์ของดาวิดกล่าวว่า.

12จงไปทูลดาวิดว่า, พระยะโฮวาทรงตรัสอย่างนี้ว่า, “เราประกาศไว้สามข้อให้เลือกเอาข้อหนึ่งเถิด, แล้วเราจะกระทำข้อนั้นให้แก่เจ้า.”

13ฆาดก็ไปเฝ้าดาวิดทูลถามว่า, จะให้เกิดกันดารอาหารที่แผ่นดินท่านเจ็ดปีหรือ? หรือจะพ่ายแพ้หนีข้าศึกให้เขาไล่ไปเสียสามเดือน? หรือจะให้เกิดโรคห่าสามวันที่แผ่นดิน? จงตริตรองดูเถิดคิดอ่านอย่างไรแล้วข้าพเจ้าจะได้กลับไปทูลผู้ทรงใช้ข้าพเจ้ามาอย่างนั้น.

14ดาวิดตรัสตอบแก่ฆาดว่า, เราจนใจนัก: จงให้พวกเราตกอยู่ในพระหัตถ์ของพระยะโฮวาเถิด, เหตุว่าพระเมตตาของพระองค์ก็ล้นเหลือ: แต่อย่าให้เราตกอยู่ในมือมนุษย์เลย

15พระยะโฮวาจึงทรงบันดาลให้เกิดโรคห่าในพวกยิศราเอลตั้งแต่เช้าจนถึงเวลาที่กำหนดนั้น: และมีราษฎรตายตั้งแต่เมืองดานตลอดไปถึงบะเอระซาบาเจ็ดหมื่นคน.

16เมื่อทูตนั้นเหยียดมือออกจะทำลายกรุงยะรูซาเลม, พระยะโฮวาทรงกลับพระทัยจากเหตุร้ายนั้น, จึงทรงตรัสแก่ทูตผู้ที่ล้างผลาญพลเมืองว่า, “พอแล้ว, เดี๋ยวนี้ให้มือเบาลงเถิด.” ส่วนทูตแห่งพระยะโฮวาอยู่ริมลานข้าวของอะราวนาชาติยะบูศ.

17ครั้นดาวิดเห็นทูตผู้ประหารพลไพร่: จึงทูลพระยะโฮวาว่า, ข้าพเจ้าเป็นผู้ล่วงละเมิดกระทำผิดเอง: แต่ตัวแกะเหล่านี้ได้กระทำอะไรเล่า? ขอให้พระหัตถ์ของพระองค์ทรงลงโทษฉะเพาะข้าพเจ้า, กับวงศ์บิดาของข้าพเจ้าเถิด

18วันนั้นฆาดมาเฝ้าดาวิดทูลว่า, จงเสด็จขึ้นไปสร้างแท่นถวายพระยะโฮวาที่ลานข้าวอะราวนาชาติยะบูศ.

19ดาวิดก็ขึ้นไปตามรับสั่งของพระยะโฮวา, ตามฆาดได้กราบทูลท่านนั้น.

20ส่วนอะราวนาก็แหงนตาดูเห็นกษัตริย์กับพรรคพวกข้ามมาหาตน, อะราวนาจึงออกไปรับเสด็จ, หมอบลงถึงพื้นดิน.

21กราบทูลว่า, ข้าแต่กษัตริย์, พระองค์เสด็จมาหาข้าพเจ้าเพราะเหตุไร? ดาวิดจึงตรัสว่า, เพื่อจะซื้อลานข้าวของเจ้าสร้างเป็นแท่นถวายพระยะโฮวา, เพื่อโรคห่าจะได้เสื่อมหายจากพลเมือง.

22อะราวนากราบทูลดาวิดว่า, ข้าแต่กษัตริย์, สิ่งใดๆ ซึ่งเป็นที่ชอบพระทัย, เชิญนำถวายเถิด, ตัวโคก็มีสำหรับเผาถวาย, และไม้เครื่องนวดข้าวกับแอกเป็นพื้น.

23ข้าแต่กษัตริย์, อะราวนาขอยกของเหล่านี้ถวายทั้งสิ้น, อนึ่งอะราวนาทูลกษัตริย์ว่า, ขอพระยะโฮวาพระเจ้าของพระองค์ทรงพระกรุณาโปรดแก่พระองค์เถิด,

24กษัตริย์ทรงตรัสตอบอะราวนาว่า, อย่าเลย; เราจะซื้อจากท่านตามราคา: เราจะถวายเครื่องบูชาแก่พระยะโฮวาพระเจ้าของเราเปล่าๆ หามิได้. ดาวิดก็ทรงซื้อลานข้าวทั้งโคเป็นราคาเงินเซเคอลห้าสิบแถบ.

25ณ ตำบลนั้นดาวิดได้ทรงก่อสร้างแท่นเผาบูชายัญ, และถวายบูชาโมทนาพระคุณแก่พระยะโฮวา. พระยะโฮวาได้ทรงสดับฟังคำอธิฐานเพื่อบ้านเมืองแล้วโรคห่าก็ศูนย์หายไปจากพวกยิศราเอล

← Chapter 23 Jump to: