2 Samuel 6

Thai 1940 (พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1940)

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →

1ดาวิดมีพระราชโองการสั่งให้ชาวยิศราเอลที่เป็นชายฉกรรจ์สามหมื่นคนมาประชุมกันอีกครั้งหนึ่ง.

2ดาวิดได้พาบรรดาฝูงชนยกไปยังเมืองบาลาเขตต์ตระกูลยูดา, เพื่อจะเชิญหีบสัญญาไมตรีซึ่งมีพระนามศักดิ์สิทธิ์แห่งพระยะโฮวาของพลโยธาซึ่งทรงประทับอยู่เหนือรูปคะรูบิม.

3เขาทั้งหลายเชิญหีบไมตรีนั้นบรรทุกเกวียนใหม่. นำออกจากบ้านอะบีนาดาบซึ่งอยู่ที่ภูเขา, ฝ่ายบุตรของอะบีนาดาบชื่ออุซากับน้องชายขับเกวียนใหม่ไป.

4เมื่อเขานำเกวียนบรรทุกหีบสัญญาไมตรีแห่งพระเจ้ามาจากบ้านอะบีนาดาบซึ่งอยู่ที่ภูเขา, ส่วนน้องชายนั้นเดินนำหน้าหีบนั้นไป.

5ส่วนดาวิดกับบรรดาเชื้อวงศ์ยิศราเอลประโคมเพลงอยู่ฉะเพาะพระยะโฮวา, ล้วนแล้วไปด้วยเครื่องมะโหรีไม้สน, กับกะจับปี่พิณสิบสายรำมะนา, ฉิ่งและฉาบ

6ครั้นมาถึงลานข้าวของนาโคน, โคได้ทำหีบนั้นให้สะเทือนอูซาก็เอื้อมมือจับไว้.

7พระยะโฮวาทรงพระพิโรธต่ออุซา. จึงทรงสังหารเสียที่นั่นเพราะการผิดเท่านั้น, อูซาขาดใจตายอยู่ที่ริมหีบสัญญาไมตรีแห่งพระเจ้า.

8ดาวิดทรงโทมนัศเพราะพระยะโฮวาทรงสังหารอุซาเสีย: ท่านจึงตั้งชื่อตำบลนั้นว่าเฟเร็ศอุซาจนถึงทุกวันนี้.

9ครั้งนั้นดาวิดมีความเกรงกลัวพระยะโฮวา, ท่านจึงรับสั่งว่า, หีบสัญญาไมตรีแห่งพระยะโฮวา. จะมายังเราอย่างไรได้?

10ดาวิดไม่พอพระทัยให้เชิญหีบสัญญาไมตรีแห่งพระยะโฮวานั้นมายังท่านที่เมืองดาวิด. แต่ท่านมีพระราชโองการสั่งให้เชิญหีบนั้นเลี้ยวไปข้างบ้านโอเบ็ดอะโดมชาวเมืองฆัธ.

11หีบสัญญาไมตรีแห่งพระยะโฮวาจึงได้ที่อยู่บ้านโอเบ็ดอะโดมชาวเมืองฆัธนั้นสิ้นสามเดือน, พระยะโฮวาทรงอวยพรให้โอเบ็ดอะโดมกับบรรดาเชื้อวงศ์ของท่าน

12มีผู้กราบทูลกษัตริย์ดาวิดให้ทรงทราบว่า, พระยะโฮวาทรงอวยพระพร, แก่เชื้อวงศ์โอเบ็ดอะโดมและสรรพสิ่งที่เกี่ยวข้องกับท่านด้วยเห็นแก่หีบสัญญาไมตรีแห่งพระเจ้า. ดาวิดจึงเสด็จไปเชิญหีบสัญญาไมตรีแห่งพระเจ้ามาจากบ้านโอเบ็ดอะโดมขึ้นไปยังเมืองดาวิดโดยความยินดี.

13ครั้นผู้เชิญหีบสัญญาไมตรีแห่งพระยะโฮวาเดินไปได้หกก้าวแล้ว, ดาวิดจึงถวายโคอ้วนพีเป็นเครื่องบูชายัญ.

14แล้วเต้นโลดเวียนรอบอยู่ฉะเพาะพระยะโฮวาด้วยสุดกำลัง.

15ดาวิดและบรรดาเชื้อวงศ์ยิศราเอลก็พากันเชิญหีบสัญญาไมตรีแห่งพระยะโฮวาแห่ขึ้นไปด้วยเสียงโห่ร้องและเสียงแตร

16ครั้นหีบสัญญาไมตรีแห่งพระยะโฮวา, เข้าไปในเมืองดาวิด, มีคัลราชธิดาของซาอูลทอดพระเนตรดูตามช่องพระแกลเห็นกษัตริย์ดาวิดเต้นโลดฉะเพาะพระยะโฮวา, แล้วมีคัลก็มีพระทัยหมิ่นประมาท.

17เขาทั้งหลายเชิญหีบสัญญาไมตรีแห่งพระยะโฮวาขึ้นไปไว้ในที่สมควรท่ามกลางพลับพลาซึ่งดาวิดได้ทรงตั้งขึ้นสำหรับไว้หีบนั้น: ดาวิดจึงได้เผาเครื่องบูชายัญและถวายเครื่องบูชาโมทนาพระคุณแก่พระยะโฮวา.

18ขณะเมื่อดาวิดถวายเครื่องบูชายัญและเครื่องบูชาโมทนาพระคุณเสร็จแล้ว, ก็กล่าวคำอวยพระพรให้ประชาชนในพระนามแห่งพระยะโฮวาแห่งพลโยธา.

19ท่านจึงโปรดให้ชนทั้งปวงทั้งบรรดาพวกยิศราเอล, ทั้งชายหญิง, รับพระราชทานขนมคนละอันและน้ำองุ่นคนละทะนาน, และขนมผลองุ่นแห้งคนละอัน. แล้วต่างก็กลับไปยังบ้านของตน

20ครั้นแล้วดาวิดเสด็จกลับไปเพื่อจะอวยพระพรให้พระบรมวงษานุวงศ์. ส่วนมีคัลราชธิดาของซาอูลออกมาต้อนรับดาวิดกล่าวว่า, วันนี้กษัตริย์ยิศราเอลได้เกียรติยศเท่าใดเล่า? ที่ได้ถอดเครื่องทรงออกต่อหน้าทาสีของคนใช้หน้าด้านแก้ผ้าไม่มีความละอาย

21ดาวิดทรงตอบมีคัลว่า, (เป็นงาน) ฉะเพาะพระพักตรพระยะโฮวา, ผู้เลือกเราไว้แทนบิดาเจ้า, และบรรดาราชวงศ์และตั้งเราเป็นกษัตริย์ปกครองบรรดาชนยูดาและยิศราเอล, เหตุฉะนั้นเราจะรื่นเริงฉะเพาะพระองค์.

22เราจะถ่อมตัวลงยิ่งกว่านี้อีก, ให้ปรากฏแก่ตาของเราว่าเป็นคนเลวทราม, ส่วนทาสีซึ่งเจ้ากล่าวถึงนั้นจะเป็นเกียรติยศแก่เรา.

23ดังนี้แหละมีคัลราชธิดาของซาอูลก็ไม่มีบุตรจนสิ้นชีวิต

← Chapter 5 Jump to: Chapter 7 →