Revelation 2

Welsh 1945 (Cyfieithiad Urdd y Graddedigion 1921-45 (T.N., Hosea ac Amos))

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →

1At angel yr eglwys yn Effesus ysgrifenna: Dyma a ddywed yr hwn sy’n dal y saith seren yn ei ddeheulaw, yr hwn sy’n rhodio ynghanol y saith ganhwyllbren aur:

2Gwn am dy weithredoedd di a’th lafur a’th amynedd, ac na elli oddef rhai drwg, ac iti brofi’r rhai a’u geilw eu hunain yn apostolion, a hwythau heb fod, ac iti eu cael yn gelwyddog;

3ac y mae gennyt amynedd, a goddefaist o achos fy enw i ac ni flinaist.

4Eithr y mae gennyf yn dy erbyn iti golli dy gariad cyntaf.

5Cofia felly o b’le y cwympaist, ac edifarha a gwna’r gweithredoedd cyntaf; ac onid e, dof atat a symudaf dy ganhwyllbren o’i le, onid edifarhei.

6Ond hyn sydd gennyt, dy fod yn casáu gweithredoedd y Nicolaiaid, y rhai a gasâf finnau hefyd.

7Yr hwn sydd ganddo glust, gwrandawed beth a ddywed yr ysbryd wrth yr eglwysi: I’r hwn sy’n gorchfygu, rhoddaf iddo fwyta o bren y bywyd sydd ym mharadwys Duw.

8Ac at angel yr eglwys yn Smyrna ysgrifenna: Dyma a ddywed y cyntaf a’r olaf, a fu farw ac a ddaeth yn fyw:

9Gwn am dy flinfyd a’th dlodi, eithr cyfoethog ydwyt; ac am gabledd y rhai a’u geilw eu hunain yn Iddewon, a hwythau heb fod amgen na synagog Satan.

10Nac ofna’r pethau yr wyt ar fedr eu dioddef. Wele y mae’r diafol ar fedr bwrw rhai ohonoch i garchar i’ch profi, a chewch flinfyd am ddeng niwrnod. Bydd ffyddlon hyd angau, a rhoddaf iti goron y bywyd.

11Yr hwn sydd ganddo glust, gwrandawed beth a ddywed yr ysbryd wrth yr eglwysi: Yr hwn sy’n gorchfygu, ni chaiff niwed oddi wrth yr ail farwolaeth.

12Ac at angel yr eglwys ym Mhergamus ysgrifenna: Dyma a ddywed yr hwn sydd ganddo’r cleddau deufin llym:

13Gwn ym mh’le y trigi, lle y mae gorsedd Satan; ac yr wyt yn dal gafael yn fy enw i, ac ni wedaist fy ffydd i hyd yn oed yn y dyddiau y lladdwyd Antipas fy nhyst ffyddlon i yn eich plith chwi, lle y trig Satan.

14Eithr y mae gennyf ychydig bethau yn dy erbyn, — bod gennyt yna rai yn dal athrawiaeth Balaam, yr hwn a ddysgai i Falac fwrw tramgwydd o flaen meibion Israel, sef bwyta pethau a aberthwyd i eilunod a phuteinio.

15Felly hefyd y mae gennyt tithau rai yn dal athrawiaeth y Nicolaiaid yr un modd.

16Edifarha gan hynny; onid e, dof ar frys a rhyfelaf gyda hwynt â chleddau fy ngenau.

17Yr hwn sydd ganddo glust, gwrandawed beth a ddywed yr ysbryd wrth yr eglwysi: I’r hwn sy’n gorchfygu, rhoddaf iddo o’r manna cuddiedig, a rhoddaf iddo garreg wen, ac ar y garreg enw newydd yn ysgrifenedig nas edwyn neb ond a’i derbynio.

18Ac at angel yr eglwys yn Thyatira ysgrifenna: Dyma a ddywed Mab Duw, y sydd â’i lygaid fel fflam dân a’i draed yn debyg i bres gloyw-eirias:

19Gwn am dy weithredoedd a’th gariad a’th ffydd a’th wasanaeth a’th amynedd, a bod dy weithredoedd diwethaf yn amlach na’r rhai cyntaf.

20Eithr y mae gennyf yn dy erbyn dy fod yn goddef y wraig Jesebel, a’i geilw ei hun yn broffwydes, ac a ddysg ac a arwain ar gyfeiliorn fy ngweision i buteinio a bwyta pethau a aberthwyd i eilunod.

21A rhoddais iddi amser i edifarhau, ac ni fyn edifarhau am ei phuteindra.

22Wele bwriaf hi ar wely, a’r rhai sy’n godinebu gyda hi i flinfyd mawr, onid edifarhânt am ei gweithredoedd hi;

23a’i phlant, lladdaf hwy â marwolaeth; a gwybydd yr holl eglwysi mai myfi yw chwiliwr arennau a chalonnau, a rhoddaf i chwi bob un yn ôl eich gweithredoedd.

24Ond dywedaf wrthych chwi, y gweddill yn Thyatira, cynifer ag na ddaliant yr athrawiaeth hon, y sawl nad adnabuant, ys dywedant, ddyfnderau Satan: Ni fwriaf arnoch faich arall;

25yn unig deliwch afael yn yr hyn sydd gennych hyd oni ddelwyf.

26A’r hwn sy’n gorchfygu ac yn cadw hyd y diwedd fy ngweithredoedd i, rhoddaf iddo awdurdod ar y cenhedloedd —

27bugeilia ef hwynt â gwialen haearn, fel llestri pridd y malurir hwynt —

28megis y derbyniais innau awdurdod gan fy Nhad, a rhoddaf iddo hefyd y seren fore.

29Yr hwn sydd ganddo glust, gwrandawed beth a ddywed yr ysbryd wrth yr eglwysi.

← Chapter 1 Jump to: Chapter 3 →